II SA/Go 573/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej sporządzonej przez J.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Go 573/21 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Go 573/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2022r., poz. 329) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a." odrzucił skargę J.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej (pkt 1 postanowienia) oraz na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącej 6 września 2021 r. W dniu 6 października 2021 r. (data nadania) J.S. wniosła sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2021 r. zaznaczając, że składa ją z brakami i wnosi o przyznanie profesjonalnej pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1 postanowienia) a w pozostałym zakresie wniosek ten oddalił (pkt 2 postanowienia). Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, zmienił pkt 2 ww. postanowienia referendarza sądowego w ten sposób, że przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (pkt 1 postanowienia), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego (pkt 2 postanowienia). Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej w dniu 18 maja 2022 r. złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 10 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art.175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej ( art. 175 § 2a p.p.s.a.). Nadto zgodnie z § 3 omawianego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie podpis złożony pod skargą kasacyjną potwierdza z punktu widzenia sądu oceniającego dopuszczalność tego środka, że w jego konstruowaniu brał udział, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 175 p.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot. Przy czym, o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd do wezwania do jego usunięcia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 p.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 P.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez wymienione w art. 175 p.p.s.a. osoby ma bowiem charakter materialny, a nie formalny, który może zostać usunięty (por. M.Niezgódka-Medek [w:] B.Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 175, teza 3, LEX/el. 2019). W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2021 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. uprawnionych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym złożenie przez nią osobiście skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.