II SA/Go 574/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] r. do [...] r. postanawia: odrzucić skargę. M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie skargę, którą w wyniku podjętych w sprawie czynności wstępnych, w tym wezwań skierowanych do skarżącego (wezwanie z dnia [...] lipca 2016r.) oraz wskazanego w skardze Burmistrza Miasta i Gminy (wezwanie z dnia [...] sierpnia 2016r.) zakwalifikowano jako skargę na decyzje Burmistrza Miasta i Gminy: z dnia [...] października 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie "uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] stycznia 2014 r.; z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie "odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] lutego 2014 r. do [...] lipca 2016 r.". Zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2016 r. poz. 718 -dalej "p.p.s.a.") z niniejszej wyłączono sprawę ze skargi M.B. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] "odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] lutego 2014 r. do [...] lipca 2016 r. i zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Go 764/16. Pod niniejszą sygnaturą pozostawiono sprawę decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2015 r. nr [...] wydanej w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] stycznia 2014 r. Wskazana powyżej skarga na decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr [...] podlega odrzuceniu, albowiem wniesiona została bez wyczerpania przewidzianego przepisami prawa toku instancji. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy wydał zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2015 r. orzekając jako organ I instancji. Od decyzji tej - w myśl art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – dalej jako "k.p.a.") w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. - przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do właściwego miejscowo samorządowego Kolegium odwoławczego. A zatem, aby w niniejszej sprawie zachowany został tok instancji, wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego winno być poprzedzone wniesieniem wniosku odwołania – od decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta i Gminy w I instancji - do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Należy zwrócić uwagę, że w zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż służy od niej prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Burmistrza, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Na marginesie zaś Sąd zauważa, że w sprawie wyznaczony został pełnomocnik (adwokat), w ramach przyznanego prawa pomocy, jednakże po mimo upływu ponad 14 dni od dnia jego ustanowienia (data wpływu informacji z Okręgowej Rady Adwokackiej – 7 listopada 2016 r.), nie wpłynęło do sądu żadne pismo ustanowionego pełnomocnika, które modyfikowałoby złożoną przez skarżącego skargę. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za taki rodzaj niedopuszczalności uznaje się między innymi wniesienie skargi do Sądu, po mimo nie wyczerpania przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.