II SA/Go 575/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie mieszkania chronionego oddala skargę. Decyzją z [...] czerwca 2006r. Nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił udzielenia W.S. pomocy w miesiącu kwietniu 2006r. w zakresie przyznania mieszkania chronionego. W uzasadnieniu decyzji organ pomocy społecznej wyjaśnił, że wniosek o przyznanie mieszkania chronionego W.S. złożył [...] kwietnia 2006r. [...] maja 2006r. pracownik socjalny Ośrodka Pomocy Społecznej przeprowadził z wnioskodawcą wywiad środowiskowy. W wyniku wywiadu ustalono, że faktyczny dochód W.S. wynosi 161,40 zł miesięcznie. Organ I instancji wskazał, że kryterium dochodowe wynikające z ustawy o pomocy społecznej wynosi w odniesieniu do W.S. 461 zł, co kwalifikuje go do otrzymania świadczeń pieniężnych ze środków pomocy społecznej. Organ podał, iż takie świadczenia - w formie zasiłków celowych – W.S. otrzymuje. Organ pomocy społecznej wskazał, że w myśl art. 53 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo – wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, uchodźcy, może być przyznany pobyt w mieszkaniu chronionym. Organ uznał, że W.S. z uwagi na to, że zamieszkuje w 2-pokojowym mieszkaniu z pełnym węzłem sanitarnym, jest osobą potrafiącą załatwiać w urzędach bez problemu nawet trudne sprawy, osobą niezchorowaną, czy posiadającą stopień niepełnosprawności, nie spełnia wymogów do otrzymania tego typu lokalu. Z rozstrzygnięciem organu I instancji nie zgodził się W.S. i złożył od niego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] sierpnia 2006r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na treść art. 53 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej. Wskazał dodatkowo, że zgodnie z ust. 2 art. 53 ustawy o pomocy społecznej mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej przygotowującą osoby tam przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia lub zastępującą pobyt w placówce zapewniającej całodobową opiekę. Mieszkanie chronione zapewnia warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną. Kolegium wskazało, że jest mu znana z urzędu sytuacja W.S., dlatego też podziela pogląd organu I instancji, że W.S. nie spełnia przesłanek, aby pomoc w postaci przyznania mieszkania chronionego i opracowania programu wychodzenia z bezdomności otrzymać. Strona jest osobą zaradną, zajmującą samodzielny lokal mieszkalny. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2006r. stała się przedmiotem skargi W.S. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W skardze skarżący opisał swoją trudną sytuację życiową i materialną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm.), pobyt w mieszkaniu chronionym może być przyznany osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, uchodźcy. Zgodnie natomiast z art. 53 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej, przygotowującą osoby tam przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia lub zastępującą pobyt w placówce zapewniającej całodobową opiekę. Mieszkanie chronione zapewnia warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną. Z brzmienia art. 53 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej wynika, że decyzja podejmowana w kwestii przyznania mieszkania chronionego ma charakter uznaniowy i zależy od tak zwanego uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ pomocy społecznej może przyznać mieszkanie chronione, lecz nie jest do tego zobligowany. Organ pomocy społecznej wydający decyzję jest związany przepisami kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Przepis art. 7 kpa stanowi, że organy administracji publicznej stają na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W przedmiotowej sprawie organ pomocy społecznej dokonał prawidłowych ustaleń co do stanu faktycznego oraz jego prawidłowej oceny. W wyniku wywiadu środowiskowego przeprowadzonego ze skarżącym w dniu [...] maja 2006r. zostało ustalone, że skarżący mający 46 lat, zamieszkuje w 2-pokojowym mieszkaniu z kuchnią i łazienką. Skarżący w trakcie przeprowadzania wywiadu nie zgłosił problemów natury zdrowotnej. Nie jest też osobą niepełnosprawną. Dlatego też należy zgodzić się z poglądem organu I instancji, oraz organu odwoławczego, że skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania mieszkania chronionego. W tej sytuacji nie można stwierdzić, aby decyzja organu I instancji oraz zaskarżona decyzja - orzekające o odmowie przyznania skarżącemu mieszkania chronionego naruszały prawo bądź przekraczały granice uznania administracyjnego. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. M. Ruszyński G. Staniszewska J. Brzezińska II SA/Go 575/06 21.02.2007r. ZARZĄDZENIE 1. Odpis wyroku z uzasadnieniem przesłać pełnomocnikowi skarżącego – adw. R.K., 2. Za 30 dni. As. WSA Michał Ruszyński