II SA/Go 576/07

Dnia 30 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odrzucić skargę. Dnia 20 lipca 2007 roku (data prezentaty) A.S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2007 roku wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tegoż zarządzenia. Pismem z dnia 12 września 2007 roku A.S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2008 roku Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw wskutek czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 roku odmówił przyznania prawa pomocy A.S. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to stało się prawomocne od 3 maja 2008 roku. Zarządzeniem Sędziego z dnia 21 maja 2008 roku wezwano skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2007 roku, tj. do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych pod rygorem odrzucenie skargi. Powyższego zarządzenia, mimo dwukrotnego awizowania (w dniu 27 maja 2008 roku i 4 czerwca 2008 roku) skarżąca nie odebrała. Do dnia 24 czerwca 2008 roku strona skarżąca nie wpłaciła do kasy Sądu oraz na rachunek tutejszego Sądu żadnej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi przez Sąd. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 24 czerwca 2008 roku skarżąca nie uiściła wpisu, do którego została zobowiązana. Oceniając skuteczność wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu wziąć trzeba pod uwagę, iż pierwszy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został przez skarżącą odebrany osobiście natomiast zarządzenie Sędziego zobowiązujące skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego z powodu odmowy przyznania A.S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zostało przez skarżącą odebrane osobiście. Wobec niemożności doręczenia pisma adresatowi w dniu 27 maja 2008 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej umieszczając zawiadomienie o tym na drzwiach adresata, co wynika z opisu formularza potwierdzenia odbioru, dokonanego przez doręczyciela placówki pocztowej Warszawa 42. W dniu 4 czerwca 2008 roku dokonano powtórnego awiza i ponownie złożono przesyłkę w urzędzie pocztowym na okres siedmiu dni. W związku z powyższym, iż we wskazanym terminie przesyłka nie została podjęta, Urząd Pocztowy odesłał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. Stosownie do powyższego należy uznać, że doręczenie skarżącej wezwania Sądu nastąpiło w trybie określonym w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w dniu 11 czerwca 2008 roku. Zgodnie bowiem z treścią w/w artykułu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W związku z tym, iż doręczenia wezwania dokonano 11 czerwca 2008 roku, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 18 czerwca 2008 roku jednakże w zakreślonym terminie, ani do dnia 24 czerwca skarżąca powyższego zobowiązania nie wykonała. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.