II SA/Go 577/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu oddala skargę. Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej jako "k.p.a.", po rozpatrzeniu odwołania M.M., reprezentowanej przez K.M., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., znak: [...], którą organ nakazał M.M. rozbiórkę garażu dwustanowiskowego o wymiarach 5,23m x 4,95m i wysokości 2,35m, wykonanego na działce nr [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy. Pismami z dnia [...] października 2011 r. E.H., będąca współwłaścicielem nieruchomości - dz. nr [...], zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zbadanie zgodności z prawem budowy garażu dwustanowiskowego na działce nr [...], wybudowanego przez M.M.. Wnioskodawczyni wskazała, że co prawda zostało dokonane zgłoszenie zamiaru budowy garażu o powierzchni do 25 m2, niemniej jednak przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę jedynie nie przekraczające takiej powierzchni budynki gospodarcze, natomiast przedmiotowy obiekt jest garażem służącym do przechowywania samochodów osobowych. Zdaniem E.H. na wykonanie tego obiektu wymagane było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W dniu [...] stycznia 2012 r. PINB przeprowadził oględziny na terenie nieruchomości - działki nr [...]. Ustalono, że na przedmiotowej działce wybudowany został garaż dwustanowiskowy o wymiarach w rzucie 5,23 m x 4,95 m i średniej wysokości 2,35 m, o konstrukcji drewnianej, obitej płytą wiórową OSB i ocieplony styropianem, z płaskim dachem pokrytym papą z lekkim nachyleniem w kierunku budynku mieszkalnego nr [...], posiadający dwie bramy od strony ul. [...]. Konstrukcja nośna umocowana została śrubami do fundamentu betonowego. Odległość garażu od budynku mieszkalnego (nr 74) wynosi 4,40 m, natomiast od granicy z działką nr [...] wynosi około 1,40 m. Organ ustalił również, że inwestorem garażu jest M.M., a roboty budowlane wykonywane są na podstawie zgłoszenia z dnia [...] sierpnia 2011 r., przyjętego przez organ administracji architektoniczno - budowlanej milczącą zgodą. Ponadto pełnomocnik inwestora K.M. oświadczył, że roboty budowlane związane z budową garażu nie są zakończone, gdyż ma powstać jeszcze wykończenie blaszane całego wnętrza garażu, a budynek nie będzie użytkowany jako garaż, lecz jako budynek gospodarczy. Podczas oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną przedstawiającą przedmiotowy obiekt budowlany. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012r., znak: [...] wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, organ I instancji nakazał M.M. wstrzymanie robót budowlanych związanych z budową garażu, bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] lutego 2012r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał M.M. rozbiórkę garażu dwustanowiskowego o wymiarach 5,23 m x 4,95 m i wysokości 2,35 m, wykonanego na działce nr [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu powyższej decyzji PINB podniósł, że w świetle przepisów art. 29 - 30 ustawy Prawo budowlane budowa garażu nie została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a zatem w myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 28 tej ustawy, wykonanie obiektu wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast wykonanie na podstawie zgłoszenia obiektu wymagającego pozwolenia na budowę wymagało przeprowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. PINB Miasto wskazał, że działka nr [...] na terenie której wykonano przedmiotowy obiekt, objęta została ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Śródmieścia i Miasta uchwalonego uchwałą Rady Miasta nr LXIV/792/10 z dnia [...].03.2010 r. Działkę tę oznaczono na rysunku planu symbolem "MWu", oznaczającym tereny przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne z usługami, z nakazem zapewnienia jednorodnej formy architektonicznej zespołów garażowych oraz zakazem budowy nowych wolnostojących garaży pojedynczych. W związku z powyższym, w ocenie PINB zabudowa działki nr [...] pojedynczym garażem dwustanowiskowym jest sprzeczna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. PINB podkreślił, że usytuowanie przedmiotowego garażu na działce nr [...] względem znajdującego się na tej posesji budynku mieszkalnego wielorodzinnego narusza przede wszystkim przepis § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ wskazał, że ponieważ budynek wielorodzinny zalicza się do kategorii ZŁ (§ 209 ust. 1 pkt 1), to odległość garażu od tego budynku, zgodnie z tabelą zamieszczoną w § 271 ust. 1 powinna wynosić 8 m, tymczasem odległość przedmiotowego garażu od budynku nr 74 wynosi 4,40 m. Zdaniem PINB wskazane naruszenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów techniczno - budowlanych uniemożliwiają doprowadzenie przedmiotowego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] wniosła M.M., reprezentowana przez K.M.. W odwołaniu podniesiono, że zgłoszenie zamiaru budowy przedmiotowego garażu na działce nr [...] zostało dokonane po uprzednich konsultacjach w Urzędzie Miasta, gdzie uzyskano informację, że plan zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [...] zezwala na budowę zespołów garażowych, nie zaś pojedynczych garaży i w związku z tym planowane prace należy wykonać w taki sposób, aby budynek z zewnątrz wyglądał jak dwa murowane garaże i został wykonany ze ściśle określonych materiałów. Ponadto strona skarżąca wyjaśniła, że budynek ten służyć ma tylko jako budynek gospodarczy dla mieszkańców lokali nr 3 i 5, zaś użyta w zgłoszeniu nazwa "garaż" jest wyłącznie wynikiem konsultacji w Urzędzie Miasta, gdzie uzgodniono, że wyglądem obiekt ten ma przypominać dwa garaże murowane. W ocenie strony skarżącej garaż może być kwalifikowany jako budynek gospodarczy, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, jeśli spełnia określone warunki - co wynika z interpelacji nr 7058 do Ministra Budownictwa z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie uregulowań prawnych dotyczących postawienia garaży blaszanych, o której wzięcie pod uwagę strona skarżąca wnosi. Odnosząc się natomiast do kwestii odległości przedmiotowego garażu względem budynku mieszkalnego, strona odwołująca podniosła, że Inspektor Straży Pożarnej na podstawie przedstawionego rysunku i opisu budynku stwierdził, że warunki przeciwpożarowe przedmiotowego obiektu będą spełnione, jeśli materiał palny będzie z dwóch stron obłożony materiałem niepalnym. Ponadto strona wyraziła gotowość wykonania wszelkich prac, które okażą się niezbędne w celu doprowadzenia przedmiotowej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Powyższe odwołanie uzupełnione zostało odrębnym pismem z dnia [...] maja 2012 r., wystosowanym w imieniu M.M. przez radcę prawnego A.M.. W piśmie tym zarzucono naruszenie przez organ I instancji postanowień art. 79 § 2 k.p.a., poprzez uniemożliwienie pełnomocnikowi strony, podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2012r., wypowiedzenie się co do okoliczności sprawy. Ponadto pełnomocnik zarzucił naruszenie art. 80 k.p.a., polegające na niezebraniu pełnego materiału dowodowego oraz wskazał, że milcząca zgoda organu administracji architektoniczno - budowlanej na wykonanie obiektu oznaczała, że nie zachodziło naruszenie postanowień planu miejscowego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Kierownik Biura Planowania Przestrzennego działający z upoważnienia Prezydenta Miasta wyjaśnił, że pod pojęciem "wolnostojący garaż pojedynczy" należy rozumieć obiekt wolnostojący z jednym stanowiskiem garażowym, natomiast wynikający z planu obowiązek zapewnienia dla tego terenu "jednorodnej formy architektonicznej zespołów garażowych" oznacza dopuszczalność sytuowania obiektów składających się z jednej bryły przestrzennej z możliwością wydzielenia w jej wnętrzu więcej niż jednego stanowiska dla pojazdu samochodowego. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu powyższego odwołania utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie naprawcze prowadzone w trybie przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego powinno zakończyć się wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane: pkt 1 - w przypadku stwierdzenia niezgodności wykonywanych robót z przepisami, a w szczególności z powszechnie obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, w stopniu uniemożliwiającym doprowadzenie ich do stanu zgodnego z prawem, albo pkt 2 (a w dalszej kolejności art. 51 ust. 3 pkt 1 lub pkt 2) - w przypadku konieczności nałożenia obowiązku wykonania przez inwestora określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia naruszających prawo robót do stanu zgodnego z tym prawem. Wobec powyższego WINB podzielił stanowisko organu I instancji o braku możliwości legalizacji omawianego obiektu, jednakże wyłącznie w zakresie naruszenia przepisów techniczno – budowlanych, albowiem obiekt naruszał wymagania zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny opowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczące odległości od innych budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. W ocenie organu odwoławczego aktualne usytuowanie przedmiotowego budynku narusza wymagania określone w powołanym wyżej rozporządzeniu w sposób nie dający możliwości naprawy, bowiem ewentualne roboty zmierzające do doprowadzenia przedmiotowego budynku do zgodności z przepisami techniczno -budowlanymi (dotyczących odległości od innych budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe), wiązałyby się w istocie ze zmianą lokalizacji przedmiotowej inwestycji, a zatem z koniecznością jego rozbiórki i ponownej budowy. Takie zaś roboty wymagałyby uzyskania pozwolenia na budowę właściwego organu. Odnosząc się natomiast do zgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami o planowaniu j zagospodarowaniu przestrzennym organ II instancji stanął na stanowisku, iż ta kwestia pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, wobec nie dającego się usunąć naruszenia przepisów techniczno - budowlanych. Organ odwoławczy podkreślił również, że postępowanie administracyjne prowadzone w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom odwołującej się, zostało przeprowadzone przez organ l instancji w sposób prawidłowy, z poszanowaniem ogólnych zasad. Na powyższą decyzję M.M., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A.M., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie: – art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy i tym samym nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że nie ma możliwość doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem; – art. 77 k.p.a. poprzez nakazanie rozbiórki garażu bez przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność spełniania bądź nie norm przeciwpożarowych; – art. 79 k.p.a. poprzez uniemożliwienie zajęcia stanowiska w sprawie przez stronę postępowania; – art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że brak jest możliwości doprowadzenia przedmiotowego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy obu instancji nie ustaliły, czy istnieje możliwość doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, ponadto nie zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe w zakresie ustalenia, czy przedmiotowy obiekt spełnia normy przeciwpożarowe oraz odległości od budynku mieszkalnego. W ocenie skarżącej organy nadzoru, bez uzyskania opinii biegłego w zakresu pożarnictwa, bądź zobowiązania strony do przedłożenia takiej opinii, jak również bez wezwania strony do złożenia wyjaśnień, przyjęły z góry, że usytuowanie przedmiotowego budynku naruszyło przepisy techniczno-budowlane. Skarżąca podkreśliła, że wszystkie podejmowane przez nią czynności zarówno od strony formalnej, czyli złożenia wniosku, uzyskania zgody konserwatora zabytków poprzez ustalenia wykonania prac w określony sposób, po rozpoczęcie robót budowlanych dokonywane były w uzgodnieniu z właściwymi organami administracji publicznej. Skarżąca wskazała, że obecny stan garażu nie odpowiada stanowi ostatecznemu, który miał być osiągnięty po zakończeniu prac budowlanych. Strona Podkreśliła, że w wyniku wydania przez WINB postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia [...] stycznia 2012 r. zostały dokonane zabezpieczenia obiektu, polegające m.in. na użyciu styropianu o grubości 10 cm, wobec czego dokonane w dniu oględzin pomiary nie odpowiadały właściwym wymiarom garażu. Poza tym umiejscowienie garażu nie jest w chwili obecnej jego docelowym posadowieniem, ponieważ po otynkowaniu będzie on ustawiony we właściwe miejsce. Aktualnie garaż stoi na wylewce betonowej i jest zabezpieczony czterema śrubami do podłoża, ze względu na zabezpieczenie przed silnymi podmuchami wiatru. Skarżąca poddała w wątpliwość również zgodność zaskarżonej decyzji w zakresie powołanej podstawy prawnej, albowiem organ I instancji wskazał jako jej podstawę art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, natomiast organ II instancji - art. 50 ust. 1 pkt 2. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała oddaleniu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] sierpnia 20011 r. skarżąca dokonała zgłoszenia budowy garażu dwustanowiskowego o powierzchni do 25 m2, na działce o numerze ewid. [...]. Przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2012 r. oględziny wykazały, że na działce nr [...] wybudowany został garaż o konstrukcji drewnianej o powierzchni 25, 88 m2. Odległość garażu od budynku mieszkalnego (nr 74) wynosi 4,40 m, natomiast od granicy z działką nr [...] - około 1,40 m. Okoliczności powyższe pozostają w sprawie poza sporem. Stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DZ.U. 2010 nr 243 poz. 1623) zwana dalej ustawą, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki. Analiza przepisów ustawy Prawo budowlane prowadzi do wniosku, że budowa garażu nie jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Przepisy art. 29 – 31 ustawy wśród robót budowlanych, które wymagają jedynie zgłoszenia, nie przewidują budowy garażu. A zatem budowa garażu, bez względu na powierzchnię obiektu, stosownie do treści art. 28 ustawy, może być rozpoczęta na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przytoczony powyżej przepis art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy zezwala na budowę wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, w oparciu o zgłoszenie wykonania robót budowlanych. W toku postępowania skarżąca wskazała, że w rzeczywistości przedmiotowy obiekt wykorzystywany jest jako budynek gospodarczy i takie było jego przeznaczenie od momentu wzniesienia. Według twierdzeń skarżącej przyjęte w zgłoszeniu określenie obiektu jako garażu nie odpowiadało stanowi faktycznemu i nastąpiło na skutek błędnych informacji urzędników. Jednakże z akt administracyjnych sprawy wynika, że powierzchnia danego obiektu przekracza 25m2, a wobec tego, po myśli art. 29 ust., 1 pkt 2, na jego wzniesienie – jako budynku gospodarczego - dokonanie zgłoszenia nie było wystarczające, należało uzyskać pozwolenie na budowę. Powyższe ustalenia, które pozostają w sprawie poza sporem, prowadzą do wniosku, że wzniesienie obiektu na działce o numerze ewid. [...] wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, a dokonanie zgłoszenia wykonania robót budowlanych nie było wystarczające. Wzniesienie obiektu budowlanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ stanowi samowolę budowlaną. Sankcją za spowodowanie stanu samowoli budowlanej jest nakaz rozbiórki danego obiektu budowlanego. Z woli ustawodawcy rozbiórka samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego nie może być jednak orzekana bezwarunkowo. Co prawda ustawodawca traktuje samowolę budowlaną jako zjawisko negatywne, wymagające działań represyjno-restytucyjnych, ale przeciwieństwie do dotychczasowych rozwiązań łagodzi represyjność przepisów, dopuszczając możliwość legalizacji obiektu wzniesionego bądź wznoszonego bez pozwolenia na budowę (lub zgłoszenia), ale w zgodzie z przepisami i regułami sztuki budowlanej. Ustalenia w powyższym zakresie dokonywane są w trakcie procedury legalizacyjnej (naprawczej). W badanej sprawie właściwym trybem legalizacyjnym jest wynikający z przepisów art. 50 i 51 ustawy. Stosownie do treści art. 50 ust. 1 w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. 2. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. W myśl art. 51 ust. 1 przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. 2. W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., wydanym na podstawie art. 50 ust. 1pkt 1 i art. 83ust. 1 ustawy, PINB nakazał M.M. wstrzymanie robót budowlanych związanych z budową garażu. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2012r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1pkt 1 ustawy, organ nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego. Stanowisko organu zaprezentowane w powyższej decyzji ma oparcie w przepisach prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że ze względu na lokalizację i usytuowanie względem sąsiednich budynków przedmiotowy garaż narusza przepis § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. nr 75 poz. 690). Mając na uwadze kategorię sąsiedniego budynku jednorodzinnego (ZL) odległość garażu od niego powinna wynosić 8 m, natomiast wynosi 4, 40 m. W tej sytuacji doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem, ze względu na rodzaj naruszenia prawa, nie było możliwe, brak było zatem możliwości legalizacji danego obiektu budowlanego. Jak wyżej wskazano, postępowanie naprawcze ma na celu doprowadzenie samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. W wypadku stwierdzenia, że obiekt wzniesiony został z naruszeniem przepisów prawa, w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy organ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, określając termin ich wykonania. W badanej sprawie administracyjnej nałożenie obowiązku, o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy nie było możliwe, gdyż wiązałoby się de facto z odmiennym – prawidłowym posadowieniem całego budynku. Za nieprzekonywującą należało uznać argumentację strony, zgodnie z którą obecne usytuowanie budynku jest tymczasowe, a po zakończeniu robót budowlanych zostanie on odpowiednio umiejscowiony. Z akt sprawy wynika, że budynek jest trwale związany z gruntem, gdyż za takie należy uznać przymocowanie śrubami konstrukcji nośnej do fundamentu. Ustalenia faktyczne organu w powyższym zakresie były zatem prawidłowe i mogły stanowić postawę orzekania w sprawie. Skarżąca do skargi dołączyła opinię przeciwpożarową z dnia [...] czerwca 2012 r. w zakresie lokalizacji budynku garażowego dwustanowiskowego w [...] (dz. nr [...]), wnosząc o dopuszczenie jej jako dowodu w sprawie. Na rozprawie w dniu 3 pażdziernika 2012 r. Sąd oddalił powyższy wniosek skarżącej, opierając orzeczenie w tym zakresie na art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002 nr 153 poz. 1270). Treść opinii nie mogła być przedmiotem analizy organów administracyjnych orzekających w badanej sprawie, albowiem sporządzona ona została po zakończeniu postępowania administracyjnego. Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę, że przepis § 271 ust. 7 powyżej wskazanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., przy zachowaniu określonych warunków, przewiduje możliwość mniejszej odległości pomiędzy ścianami poszczególnych budynków. Jednak również zastosowanie tegoż przepisu rozporządzenia nie miałoby wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd skargę oddalił.