II SA/Go 58/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Asesor WSA Joanna Brzezińska, Protokolant sekr. sąd. Monika Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2005 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związki z art. 145 § 1l pkt 5, art. 104 kpa. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 pkt i lit. a i b ustawy z dnia 14 XII 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałam] bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r., nr 58, poz. 514 ze zm.) Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w Z., działając z upoważnienia Starosty Powiatu w Z. uchylił w ramach wznowienia posterowania dotychczasową decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] o uznaniu M.B. za osobę bezrobotną z dniem 27 III 2002 r. i przyznaniu prawa do zasiłku oraz odmówił uznania wyżej wskazanego za osobę bezrobotną z dniem 27 III 2002 r. Organ wskazał, że wnioskodawca złożył w dniu [...] r. pismo z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. o przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego od dnia 23 III 2002 r. W tej sytuacji Starosta uznał, iż z uwagi na brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wnioskodawca nie spełnia warunków koniecznych do przyznania statusu bezrobotnego. W odwołaniu od powyższej decyzji M. B. wskazał, że dnia 27 III 2002 r. zarejestrował się jako osoba bezrobotna, ponieważ dnia [...] r. ZUS w Z. decyzją nr [...] pozbawił go prawa do dalszej rehabilitacji. Wyrokiem Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. [...] przywrócono Odwołującemu się prawo do dalszej rehabilitacji i wypłacono świadczenie rehabilitacyjne od 23 III 2002 r. do 18 IX 2002 r. Z sytuacji tej wynika jednoznacznie — zdaniem Odwołującego się - że w dniu 27 III 2002 r. był on osobą bezrobotna. Decyzją [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. i art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 XII 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy wskazując, że nie może być uznana za bezrobotną osoba, której za dany okres przyznano świadczenie rehabilitacyjne. W skardze na powyższą decyzję M. B. podniósł te same argumenty co w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Stan faktyczny nie jest w sprawie przedmiotem sporu. Decyzją [...] Starosta Powiatu w Z. orzekł o uznaniu Skarżącego z dniem 27 III 2002 r. za osobą bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 4 IV 2002 r. Decyzją [...] ten sam organ orzekł o utracie przez Skarżącego prawa do zasiłku od dnia 4 IV 2003 r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Wreszcie decyzją z [...] Starosta orzekł o utracie przez Skarżącego statusu osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia. Z uwagi na przedłożenie przez Skarżącego decyzji ZUS z dnia [...] wydanej na podstawie orzeczenia Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Z. z dnia [...] r. i przyznającej M. B. świadczenie rehabilitacyjne za okres od 23 III 2002 r. do dnia 18 IX 2002 r. Starosta Powiatu w Z. wznowił 16 XII 2003 r. postępowanie zakończone decyzją [...], w wyniku czego wydano zaskarżone orzeczenie i poprzedzającą je decyzją organu I instancji. Zgodnie z obowiązującym w dniu wydawania decyzji w II instancji art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 14 XII 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., nr 58, poz. 514 ze zm.) za osobę bezrobotną należało uznać osobę, która m.in. nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego. Z brzmienia przepisu wynika jednoznacznie, że podane w nim warunki, jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o status bezrobotnego muszą być spełnione w okresie od dnia złożenia wniosku do utraty statusu bezrobotnego. W przedmiotowej sprawie był to okres od dnia 27 III 2002 r. do 4 VII 2003 r. W tym okresie Skarżący nie pobierał świadczenia rehabilitacyjnego, które zostało mu wprawdzie przyznane za okres od 23 III 2002 r. do dnia 18 IX 2002 r., lecz decyzja w tej sprawie zapadła dopiero dnia [...]. Cytowany przepis uzależnia tymczasem przyznanie statusu bezrobotnego jedynie od stwierdzenia okoliczności, że w okresie ubiegania się o ten status, aż do jego ustania, wnioskodawca nie pobiera wskazanych w ustawie świadczeń. Skoro Skarżący spełniał wskazany warunek w okresie, w którym został uznany za osobę bezrobotną decyzją Starosty Powiatu w Z. [...], to bezpodstawne było uchylenie tego orzeczenia przez organ I instancji w ramach wznowienia postępowania, z uwagi na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Późniejsze przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego za okres, w którym dana osoba była uznana za bezrobotną z prawem do zasiłku nie jest bowiem istotną dla sprawy nową okolicznością faktyczną lub dowodem, które istniały w dniu wydania decyzji i były nieznane organowi orzekającemu. Jakakolwiek korekta sytuacji, w której Skarżący pobrał za ten sam okres dwa wykluczające się świadczenia może nastąpić jedynie w drodze orzeczenia zwrotu jednego z tych świadczeń jako nienależnego, którą to możliwość przewiduje art. 76 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 IV 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 ze zm.). Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.