II SA/Go 584/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska, Sędzia WSA Michał Ruszyński, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Lisowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 stycznia 2006 sprawy ze skargi K.B. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłek rodzinny i dodatek do zasiłku rodzinnego Oddalono skargę W sprawie ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2005r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wydał wyrok w dniu 31 sierpnia 2006r. oddalający skargę. O terminie rozprawy skarżąca została zawiadomiona (k – 14 akt). Na rozprawę się nie stawiła, a w dniu rozprawy, ale po jej zakończeniu wpłynęło do Sądu jej pismo z dnia [...].01.2006r. (data prezentaty – 31.01.2006r.), w którym ustosunkowała się do całości sprawy. W dniu [...].02.2006r. (data stempla pocztowego nadania pisma do Sądu) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia o sporządzenie uzasadnienia wyroku i sam wniosek w tej sprawie. W uzasadnieniu podała, że do dnia [...].02.2006r. czekała na pisemną informację o zapadłym wyroku, bo tak było w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W dniu [...].02.2006r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu dowiedziała się o "odrzuceniu" swojej skargi i upłynięciu terminu do żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku, a tym samym o braku możliwości odwołania się od niego. Dodała, że nie została pouczona i że ma 7 dni na żądanie sporządzenia jego uzasadnienia. W tej mierze przywołała art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wniosła o przywrócenie jej terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. A zatem brak winy po stronie skarżącej zamierzającej złożyć skargę kasacyjną od wyroku stanowić może konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł ten nie określa według jakich kryteriów należy ocenić zachowanie strony i ocenę braku winy ustawodawca pozostawił uznaniu sądu. Daje to możliwość sądowi uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (patrz postanowienie SN z 22.07.1999r. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). W niniejszej sprawie, oceniając wszystkie okoliczności, Sąd wziął pod uwagę, iż skarżąca o terminie rozprawy została prawidłowo zawiadomiona na 14 dni przed jej terminem. Stawiennictwo na rozprawie było nieobowiązkowe, lecz uwzględniając obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, należy uznać, iż winna o wyniku rozprawy starać się uzyskać wiadomość w najbliższym terminie. Tym najbliższym terminem są dni zaraz po dacie 31 stycznia 2006r. Zainteresowanie się wynikiem procesu po upływie 3 tygodni należy uznać za winę skarżącej, choć nieumyślną. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż po jej stronie zachodziły przeszkody w możliwości skontaktowania się z Sądem, które wyłączałyby lub usprawiedliwiały opóźnienie w zainteresowaniu się własną sprawą. Przepis art. 140 wyżej cytowanej ustawy zobowiązuje sąd do udzielenia wskazówek stronie działającej bez adwokata, obecnej przy ogłoszeniu wyroku co do sposobu i terminów wniesienia środka odwoławczego. Nieobecność strony na rozprawie obligowała ją do uzyskania informacji o treści wyroku, zaraz po jego ogłoszeniu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego nieuwagi lub zaniedbania strony nie można kwalifikować jako brak winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie NSA z 28.05.2004r. FZ 93/04). Te zatem okoliczności zadecydowały, iż Sąd na podstawie art. 86 § 1 wyżej cytowanej ustawy orzekł jak w postanowieniu.