II SA/Go 587/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.. sp. z o. o. sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2019 rok obciążającej użytkownika wieczystego za nieruchomość gruntową postanawia: odrzucić skargę. W dniu 27 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga K. sp. z o. o. sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej za 2019 rok obciążającej użytkownika wieczystego za nieruchomość gruntową. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 września 2019 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazującego, że osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, np. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki. Wezwanie powyższe – przesłane na adres Spółki – zostało odebrane w dniu 11 września 2019 r. przez B.G. – pracownika upoważnionego do odbioru korespondencji. W dniu 24 września 2019 r. do Sądu wpłynął wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi; wraz z wnioskiem strona nadesłała wymagane dokumenty. Postanowieniem z dnia 18 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 7 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w tym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym przez art. 46 § 1 pkt 4, jest konieczność podpisania skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesiona w niniejszej sprawie przez Spółkę skarga nie zawierała podpisu osoby uprawnionej do jej reprezentacji, wobec czego pismem sądowym z dnia 10 września 2019 r. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, skargi własnoręcznie podpisanej, a także do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazującego, że osoba podpisująca skargę była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności, np. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki. Wezwanie zostało przesłane na adres Spółki i odebrane w dniu 11 września 2019 r. przez osobę uprawnioną do odbioru korespondencji. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 17 września 2019 r. Wobec negatywnego rozpoznania prawomocnym postanowieniem z dnia 18 października 2019 r. wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, skargę Spółki z dnia [...] lipca 2019 r. należało odrzucić. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.