II SA/Go 588/13

Dnia 13 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G.-W. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. oddalić wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. L.G.-W. działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, prowadzonego w sprawie przyznania L.G.-W. płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. Wnosząc skargę strona uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł. Wraz z odpowiedzią na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nadesłał do akt sprawy odpis postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego, z uwagi na ustanie przyczyny, dla której zostało ono zawieszone. Po doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę, pismem z dnia [...] lipca 2013 r. L.G.-W. cofnęła skargę podnosząc, że podjęcie przez organ zawieszonego postępowania administracyjnego nastąpiło na skutek wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania jako wywołanych niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało uznać za skuteczne. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże Sąd. Jednakże Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła pisemne oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym Sąd nie dostrzegł przesłanek, o których mowa w przepisie art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Nie istnieje także niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa, bowiem skutki prawne zaskarżonego postanowienia zostały uchylone, z uwagi na podjęcie zawieszonego nim postępowania. Jednocześnie zauważyć należy, że wskazane postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., którym podjęto zawieszone postępowanie, zostało podjęte na wniosek strony, w związku z ustaniem przyczyny zawieszenia postępowania, nie zaś w wyniku złożenia przez stronę niniejszej skargi, tj. w ramach autokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Tym samym w sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd nie znalazł również podstaw do zastosowania w sprawie art. 208 p.p.s.a., w myśl którego sąd może na stronę nałożyć obowiązek zwrotu kosztów – w całości lub w części – wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem. Sąd nie dopatrzył się bowiem w działaniu organu niesumiennego i niewłaściwego postępowania, które wywołałoby powstanie kosztów postępowania innych niż wynikające z normalnego toku zaskarżenia, a niezbędnych do dochodzenia swoich praw. Wszystkie zarzuty zażalenia odnoszą się do etapu postępowania administracyjnego, przed wniesieniem skargi przez skarżącą do Sądu. Niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie, o którym mowa w art. 208 p.p.s.a., dotyczy zachowania strony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś przed tym postępowaniem (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 284/04, Lex nr 160315). Skoro wola strony skarżącej, jako dysponenta skargi, jest dla Sądu wiążąca, z tej racji w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie zostało umorzone. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uiszczony w sprawie wpis sądowy zostanie stronie skarżącej zwrócony z urzędu.