II SA/Go 590/10

Dnia 7 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego, położonego w [...] na działkach o numerach ew. [...]. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 957/09. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę H.D. na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przyczyną odrzucenia skargi było nie uiszczenie w terminie wpisu sądowego oraz nieterminowe złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. skarżący zwrócił się o odrębne rozpoznanie przez Sąd podniesionych w skardze zarzutów na dwadzieścia trzy akty administracyjne, inne czynności, a także bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, związane z toczącymi się z udziałem skarżącego postępowaniami przed tymi organami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2010 r., wydanym w sprawie II SA/Go 957/09 na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a., poszczególne skargi H.D., zawarte w piśmie z dnia 3 listopada 2009 r., zostały rozdzielone. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania Sądu jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 roku nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem organ ten wezwał J. i H.D. do wpłacenia kwoty 5.000 zł tytułem zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, w szczególności kosztów wykonania ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego - warsztatu. Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zażądał stwierdzenia, iż powyższe postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa oraz wniósł o stwierdzenie jego nieważności. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, iż powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 262 §2 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. W omawianym przypadku zobowiązania nie wywiązali się z nałożonego obowiązku dostarczenia wyżej wymienionej ekspertyzy technicznej we wskazanym terminie. Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, póz. 229), w razie niedostarczenia w wyznaczonym terminie żądanej ekspertyzy organ administracji publicznej zleci wykonanie ekspertyzy na koszt inwestora. Z powodu braku środków własnych na opłacenie kosztów wykonania wymienionej ekspertyzy, PINB zażądał od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 5) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 6) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie wskazuje, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia organu administracji publicznej jest to, aby na to postanowienie przysługiwało zażalenie, aby kończyło ono postępowanie lub aby rozstrzygało ono daną sprawę co do istoty. Tymczasem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wzywające skarżącego oraz jego małżonkę J.D. do wpłacenia kwoty 5.000 zł tytułem zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, w szczególności kosztów wykonania ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. Postanowienie to zostało wydane w oparciu o art. 262 § 2 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. W piśmiennictwie przyjmuje się, że na postanowienie takie nie służy zażalenie jako samodzielny środek zaskarżenia, co wynika z treści art. 141 § 1 k.p.a. (stanowiącego, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi). Postanowienie takie może być zaskarżone w odwołaniu od decyzji, o czym stanowi art. 142 k.p.a. (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2008, s. 899). Z powyższych rozważań wynika, że skarżący mógł kwestionować postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wzywające do wpłacenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji. Skarżący skorzystał z takiej możliwości kwestionując powyższe postanowienie w odwołaniu z dnia [...] lipca 2009 r., wniesionym od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...]. Na postanowienie, o którym mowa powyżej, nie przysługuje natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów skargę należało odrzucić w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn innych niż wymienione w art. 58 § 1 pkt od 1 do 5 p.p.s.a.