II SA/Go 591/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.D. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przyjęcia trybu rozpatrzenia wniosku postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego. Dnia 6 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek H.D. złożony na urzędowym formularzu PPF o udzielenie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku H.D. podał, że otrzymuje emeryturę w wysokości 1.114,70 zł (netto) a jego żona pobiera emeryturę w wysokości 1.240,36 zł (brutto). Skarżący wskazał, że nie posiada innego dochodu a ten którym dysponuje wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, w tym na zakup leków (250 zł miesięcznie). Skarżący oświadczył, że posiada na utrzymaniu dwóch bezrobotnych synów. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że uznano, iż wniosek H.D. o przyznanie prawa pomocy dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Taki wniosek wynika z treści uzasadnienia formularza PPF, pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2010 r. a także z faktu, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2010 r. w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych dotyczy wyłącznie sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SA/Go 957/09. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Regułą jest, że prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych- oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W świetle faktów przedstawionych przez H.D. należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych oraz związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Należy wskazać, iż skarżący jak i jego żona otrzymują stosunkowo niskie świadczenia emerytalne (1.114,70 netto i 1.240,36 zł brutto). Skarżący ponosi jednak znaczne koszty związane z utrzymaniem domu (dokumenty zawarte w aktach sprawy II SA/Go 957/09), zakupem leków. Nadto skarżący pomaga finansowo swoim dorosłym dzieciom. Nie można także pominąć, że skarżący złożył 23 skargi do sądu. Z treści formularza PPF wynika, że nie posiada on oszczędności. Jednocześnie w sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego w przedmiocie jego sytuacji materialnej. W konkluzji należy stwierdzić, że H.D. wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.