II SA/Go 594/14

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2014-09-18

Skład orzekający: Grażyna Staniszewska, Michał Ruszyński, Adam Jutrzenka-Trzebiatowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasiłek pielęgnacyjny powinien być wliczany do dochodu przy ustalaniu prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Zasiłek pielęgnacyjny stanowi dochód strony przy ustalaniu prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej, ponieważ nie został wymieniony w zamkniętym katalogu świadczeń wyłączonych z dochodu zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej. W związku ze zmianą sytuacji dochodowej, organ zasadnie zmienił decyzję przyznającą zasiłek stały.
Stan faktyczny
Skarżący J.L. kwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji o zmianie wysokości zasiłku stałego. Organ pierwszej instancji wliczył do dochodu skarżącego zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł, co skutkowało obniżeniem zasiłku stałego. Skarżący uważał, że zasiłek pielęgnacyjny nie powinien być wliczany do dochodu. Po przeprowadzeniu postępowania, sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej wysokość zasiłku stałego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz radcy prawnego A.P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. Decyzją z [...] lutego 2014r. nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej rozstrzygnął w pkt 1 o zmianie własnej decyzji z [...] października 2012 r. nr [...] ustalającej wysokość zasiłku stałego od [...] października 2012 r. do dnia [...] grudnia 2014 r. na 529,00 zł a od [...] stycznia 2015 r. do [...] stycznia 2015 r. w wysokości 307,16 zł oraz wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne na kwotę 47,61 zł od [...] października 2012 r. do [...] grudnia 2014 r. a w okresie od [...] stycznia 2015 r. do [...] stycznia 2015 r. w wysokości 27,64 zł, w części dotyczącej wysokości zasiłku stałego w ten sposób, że od [...] marca 2014 r. do [...] grudnia 2014 r. przyznał J.L. zasiłek stały w wysokości 389,00 zł a od [...] stycznia 2015 r. do [...] stycznia 2015 r. w wysokości 225,87 zł. W pkt 2 i 3 decyzji organ rozstrzygnął o przyznaniu J.L. składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości określonej w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i opłacaniu tej składki na zasadach i w terminach wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. W pkt 4 decyzji organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że z dokumentów posiadanych przez Ośrodek Pomocy Społecznej oraz aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonego [...] stycznia 2014 r. wynika, że J.L. pobiera zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł., co w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r., poz. 182 ze zm., dalej: u.p.s) stanowi dochód strony. Wskazano, że wysokość świadczenia w postaci zasiłku stałego została wyliczona w ten sposób, że kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej tj. 542 zł pomniejszono o dochód strony w wysokości 153 zł z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego co dało kwotę 389 zł. Zdaniem organu pierwszej instancji z powyższego wynika, że od [...] marca 2014r. do [...] grudnia 2014r. stronie przysługuje zasiłek stały w wysokości 389 zł, a od [...] stycznia 2015 r. do [...] stycznia 2015 r. w wysokości 225,87 zł. Organ zaznaczył również, że na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 26 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. Składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9% podstawy wymiaru składki którą wg. art. 81 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy stanowi kwota odpowiadająca wysokości zasiłku stałego. Z związku z faktem, iż strona nie podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu z innego tytułu, podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu pobierania zasiłku stałego. Od powyższej decyzji nie zgadzając się z jej treścią odwołał się J.L.. Odwołujący wniósł o uchylenie pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia albo stwierdzenie jego nieważności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, powołując się przy tym na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z 16 marca 2012 r. sygn. akt I OPS 1901/11), że pominięcie przez ustawodawcę w treści art. 8 ust. 4 u.p.s świadczenia w postaci zasiłku pielęgnacyjnego uniemożliwia odliczenie go od dochodu. Zasadnie zatem organ pierwszej instancji zmienił decyzję, uwzględniając fakt, że J.L. otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł, przyznany decyzją z [...] lipca 2012 r. nr [...] na okres od [...] lipca 2012 r. do dnia [...] stycznia 2015 r. W skardze na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J.L. wniósł o jej uchylenie bądź stwierdzenie jej nieważności. W ocenie skarżącego organ pomocy społecznej nie miał podstaw do wliczenia do jego dochodu kwoty 153 zł z tytułu pobierania zasiłku pielęgnacyjnego a w konsekwencji do zmiany decyzji przyznającej mu zasiłek stały. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.s prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78(10) i 91, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł , zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej". Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 3 u.p.s za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Ponadto w myśl art. 8 ust. 4 u.p.s do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; 4) wartości świadczenia w naturze; 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego. Stosownie zaś do art. 37 ust. 1 pkt 1 u.p.s, zasiłek stały przysługuje: pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast zgodnie z treścią art. 37 ust. 2 u.p.s, zasiłek stały ustala się w wysokości: w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy miedzy kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 529 zł miesięcznie. Przepis art. 8 ust. 4 nie pozwala na niezaliczenie do dochodu osoby wnioskującej o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej zasiłku pielęgnacyjnego. We wskazanym przepisie ustawodawca enumeratywnie wyliczył przychody, które na potrzeby ustalenia spełniania kryterium dochodowego nie podlegają zaliczeniu do dochodu ustalonego zgodnie z przepisem art. 8 ust. 3 u.p.s. Wyliczenie to ma charakter zamknięty, a taka konstrukcja nie pozostawia organom przyznającym świadczenia, na jakąkolwiek uznaniowość w zakresie ustalania dochodu strony, w tym również wykraczanie poza katalog przychodów w nim określonych i niezaliczenie do dochodu strony zasiłku pielęgnacyjnego. Skarżący jak wynika z aktualizacji wywiadu środowiskowego z [...] stycznia 2014 r. otrzymuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Okoliczność tę skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na egzemplarzu kwestionariusza wywiadu. Skarżący jest osobą samotnie gospodarującą. Nie ulega zatem wątpliwości, że nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej skarżącego. W takiej sytuacji, zgodnie z treścią art. 106 ust. 5 u.p.s decyzję administracyjną (w niniejszej sprawie decyzję przyznającą skarżącemu zasiłek stały) zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku m.in. zmiany sytuacji dochodowej strony. Prawidłowo zatem organ pomocy społecznej wyliczył i ustalił wysokość świadczenia przysługującego skarżącemu: 542 zł (kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej) – 153 zł (zasiłek pielęgnacyjny) = 389 zł. Zgodnie z art. 106 ust. 3 u.p.s świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem. Orzeczenie o zaliczeniu skarżącego do stopnia niepełnosprawności wydane zostało na czas określony do [...] stycznia 2015 r. W związku z tym prawidłowo organ pierwszej instancji wysokość świadczenia za miesiąc styczeń 2015 r. określił proporcjonalnie według stosunku liczby dni posiadania statusu osoby niepełnosprawnej, w związku z ograniczona w czasie mocą wiążącą orzeczenia o niepełnosprawności do liczby dni tego miesiąca. Prawidłowo także, tj. zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r., nr 164, poz. 1027 ze zm.) przyznano skarżącemu składkę na ubezpieczenie zdrowotne. W związku z powyższym w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak wyżej. Wynagrodzenie pełnomocnika oparto na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 250 ww. ustawy oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło