II SA/Go 596/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2010 r. sprawy ze skargi H.D. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz radcy prawnego W.T. wynagrodzenie w kwocie 120 zł (słownie sto dwadzieścia złotych), powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 oraz uwzględniając wniosek skarżącego – H.D., zgodnie z art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p. p. s. a.", zgodnie z którym przedmiotem skargi może być objęta jedynie jeden akt lub czynność, Sąd wyłączył z w/w sprawy dwadzieścia trzy skargi i zarejestrował je pod odrębnymi sygnaturami, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Jedną z wyłączonych skarg, stanowiła skarga na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. dotyczące przekazania Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego zażalenia skarżącego z dnia [...] sierpnia 2008 roku na postanowienie WINB z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...], zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 596/10. Postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych jako pełnomocnika skarżącego wyznaczyła radcę prawnego W.T. (pismo z dnia [...] września 201 Or.). Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D.. Następnie, dnia 2 listopada 2010 r., pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wraz z kopią dowodu nadania potwierdzającego przesłanie tej opinii skarżącemu. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek według norm przepisanych . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, póz. 1349 ze zm.), sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Mając na względzie, iż zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach wynosi 240 zł, przyjąć należało, że przysługująca radcy prawnemu stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł. Sąd uznał, iż reprezentujący skarżącego pełnomocnik - radca prawny W.T., sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została doręczona skarżącemu, wykonał usługę prawną na rzecz skarżącego mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia. Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu