II SA/Go 597/08
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2008-09-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga dotycząca naruszenia prawa własności przez demontaż bramy, w tym roszczeń odszkodowawczych i przywrócenia stanu poprzedniego, stanowi sprawę sądowoadministracyjną podlegającą kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej naruszenia prawa własności, roszczeń odszkodowawczych i przywrócenia stanu poprzedniego, gdyż sprawy te mają charakter cywilnoprawny i należą do właściwości sądów powszechnych. Sąd administracyjny jest właściwy jedynie do kontroli działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 PPSA, co nie obejmuje sporów cywilnoprawnych.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na naruszenie prawa przez Burmistrza Miasta Z. w związku z demontażem bramy wjazdowej na jej posesję. Zarzuciła organowi bezczynność w wydaniu decyzji dotyczącej demontażu oraz naruszenie prawa własności. Domagała się uznania organu winnym naruszenia prawa własności, uznania demontażu za niezgodny z prawem, przywrócenia bramy do stanu poprzedniego na koszt organu, a także obciążenia organu kosztami i wypowiedzenia się w kwestii podziału działek. Organ administracji stwierdził, że brama została zamontowana bez zgody właściciela gruntu (Gminy Miejskiej) i wymontowana z powodu skarg sąsiadów.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Postanowienie. Dnia 23 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...] w przedmiocie naruszenia prawa własności przez Burmistrza Miasta Z. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie.
I.G. wniosła skargę na naruszenie prawa przez Urząd Miasta w Z. reprezentowany przez Burmistrza Miasta, który nie wydał decyzji i nie wszczął postępowania administracyjnego przed rozebraniem bramy wjazdowo-wyjściowej mieszczącej się przy ul. [...] w Z.. W skardze skarżąca wniosła o uznanie Urzędu Miasta winnym naruszenia prawa własności, uznanie za niezgodny z prawem demontaż bramy, w tym odcięcie instalacji elektrycznej, zniszczenie zawiasów i elementów stalowych bramy oraz jej zdeponowanie we wskazanym przez Urząd Miasta warsztacie ślusarskim, zamontowanie bramy na koszt Urzędu Miasta i zadbanie o to, aby była doprowadzona do stanu jak przed demontażem, uznanie Urzędu Miasta winnym poniesionych przez skarżącą szkód i kosztów, uznanie projektu podziału działek numer [...] z roku 1991 jako aktualny i zgodny z prawem oraz obciążenie Urzędu Miasta w Z. kosztami związanymi z prowadzoną procedurą. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że około pięć lat temu dokonała na własny koszt wymiany bramy wjazdowej znajdującej się na działce [...] w Z. W listopadzie ubiegłego roku brama ta, na polecenie Burmistrza Miasta Z., została usunięta. Skarżąca podaje, że bezskutecznie zwracała się do organu o doręczenie kopii aktu administracyjnego stanowiącego podstawę usunięcia bramy. Następnie pismem z dnia 14 lipca 2007r. wezwała Burmistrza Miasta Z. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji w przedmiocie demontażu bramy będącej jej własnością, jednak na wystosowane żądanie skarżąca odpowiedzi nie otrzymała. W ocenie skarżącej została ona nielegalnie pozbawiona swojej własności oraz zmuszona do poniesienia kosztów, o których zwrot niniejszym ubiega się. W piśmie z dnia 5 września 2008r., działający z upoważnienia Burmistrza Naczelnik Wydziału, stwierdził, że brama na wyjeździe do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], stanowiącej własność I.G., została zamontowana bez zgody właściciela gruntu, czyli Gminy Miejskiej, natomiast została wymontowana z powodu skarg właścicieli sąsiednich nieruchomości.
2.
Sygn. akt II SA/Go 597/08
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na niewłaściwość rzeczową Sądu Administracyjnego do jej rozpoznania.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 póz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a)(1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) (2> bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z przytoczonych powyżej przepisów art.3 p.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny jest właściwy w sprawach zakończonych aktami administracyjnymi mającymi formę decyzji lub postanowień, nadto na określone akty prawne podejmowane przez jednostki samorządu terytorialnego. Zaskarżeniu podlega
3.
Sygn. akt. II SA/Go 597/08
również bezczynność organu, ale w sytuacjach gdy organ administracyjny ma obowiązek wydania rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej w formie decyzji lub postanowienia, albo wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Analiza treści skargi, będącej przedmiotem niniejszej sprawy, wskazuje wprost że żądania skarżącej dotyczą roszczeń związanych z naruszeniem jej prawa własności, które to naruszenie, w ocenie skarżącej, nastąpiło na skutek zdemontowania bramy wjazdowej na posesję - działka nr 31/3. Skarżąca domaga się w skardze uznania Urzędu Miasta w Z. winnym naruszenia prawa własności, uznanie demontażu bramy za niezgodne z prawem, przywrócenia do stanu poprzedniego poprzez powtórne zamontowanie bramy, nadto obciążenie Urzędu Miasta kosztami związanymi ze zdemontowaniem bramy, ponadto - wypowiedzenia się Sądu w kwestii podziału działek nr [...]. Zakres przedmiotowy skargi wskazuje, że sprawa niniejsza nie ma charakteru sprawy sądowoadministracyjnej. W skardze skarżąca zarzuca organowi administracyjnemu bezczynność poprzez niewydanie decyzji w przedmiocie demontażu bramy. Jednak obowiązek załatwienia sprawy przez organ administracyjny w drodze decyzji lub postanowienia może mieć miejsce jedynie w ściśle określonych przypadkach. Organ administracyjny powołany będzie do załatwienia indywidualnej sprawy decyzją administracyjną w przypadku sporu o to prawo lub w razie nieustalenia prawa określonej osoby , o tym zaś, że może on zastosować prawną formę działania władczą, tzn. wydać indywidualny akt administracyjny w procesowej formie decyzji, stanowią przepisy prawa materialnego, z których imiennie oznaczone osoby wywodzą swój interes prawny lub obowiązek (por. Duże Komentarze Becka, B. Adamiak/J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz 8. wydanie, Warszawa 2006, str. 14).
Z analizy skargi, jej załączników oraz pisma Urzędu z dnia 5 września 2008r. wynika, że demontaż bramy znajdującej się na nieruchomości gminnej, nie stanowił indywidualnej sprawy administracyjnej, której rozstrzygnięcie wymagało wydania aktu władczego ze strony organu administracji publicznej - czyli w rozpatrywanej sprawie Burmistrza Miasta Z..
Sygn. akt II SA/Go 597/08
Sprawa nosi charakter cywilnoprawny, do rozpatrzenia kwestii związanych z ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi, przywrócenia do stanu poprzedniego, podziału nieruchomości właściwy jest sąd powszechny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga została odrzucona.
5.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło