II SA/Go 597/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi I Spółki z o.o. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii (dalej w skrócie PLW), działając na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 1421) w związku z ust. 2 pkt 2 lit. b rozdziału 2 załącznika 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia 27 września 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do drobiu i jaj wylęgowych (Dz. U. poz. 1301), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm. – w wersji obowiązującej w dacie wydania decyzji, dalej w skrócie k.p.a) nakazał wstrzymanie działalności Zakładu [...], będącego własnością I. Spółki z o.o., do czasu: 1. usunięcia wskazanych poniżej jaj wprowadzonych do w/w zakładu w dniu [...] stycznia 2021 r. w liczbie 58 000 szt. ze Gospodarstwa Rolnego [...], pochodzących z gospodarstwa, w którym stwierdzono ognisko choroby: wysoce zjadliwej grypy ptaków, oraz 2. wykonania zabiegów oczyszczania i dezynfekcji w Zakładzie [...], pod nadzorem PLW po usunięciu w/w jaj. Decyzji na podstawie art. 108 k.p.a. nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu 18 stycznia 2021 r. do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii wpłynęło zawiadomienie z Powiatowego Inspektoratu Weterynarii dotyczące prawdopodobnego wprowadzenia do Zakładu [...], będącego własnością I. Spółka z o.o., jaj z ogniska choroby w postaci wysoce zjadliwej ptasiej grypy stwierdzonej w Gospodarstwie Rolnym [...]. Po przeprowadzeniu dochodzenia epizodycznego przez PLW w dniu [...] stycznia 2021 r. stwierdzono, iż jaja w liczbie 58 000 sztuk zostały przyjęte do Zakładu [...] w dniu 13 stycznia 2021 r. Wobec powyższego, zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. w/w organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wstrzymania działalności Zakładu [...], natomiast pismem z dnia [...] stycznia 2021 r., PLW potwierdził wystąpienie wysoce zjadliwej grypy ptaków w gospodarstwie w [...] oraz fakt pochodzenia w/w jaj ze Gospodarstwa Rolnego [...]. W piśmie wskazał też daty pozyskania tych jaj, zaś pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. przedstawił analizę do wyznaczenia okresu wylęgania choroby w jej ognisku i wyznaczył czas jej wylęgania od [...] stycznia 2021 r. do [...] stycznia 2021 r., co w kontekście daty pozyskania przesyłki 58 000 sztuk jaj do Zakładu [...] w dniu 13 stycznia 2021 r. pozwoliło na wskazanie, że w/w jaja zostały pozyskane w okresie prawdopodobnego wystąpienia w gospodarstwie w [...] wysoce zjadliwej grypy ptaków. Następnie dnia 29 stycznia 2021 r. PLW przesłał dwie decyzje dotyczące ogniska choroby, w tym decyzję z dnia [...] stycznia 2021 r. w której nakazał usunięcie pod nadzorem urzędowym jaj pozyskanych w gospodarstwie w okresie między dniem prawdopodobnego wystąpienia w gospodarstwie wysoce zjadliwej grypy ptaków, a dniem zastosowania środków wskazanych w decyzji z [...] stycznia 2021 r. Zdaniem organu w sprawie zaistniały okoliczności wskazane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia 27 września 2013 r., skutkujące koniecznością wydania nakazu wstrzymania działalności do czasu usunięcia uchybień. Zachodziła również konieczność zniszczenia jaj pozyskanych z miejsca, w którym stwierdzono ognisko choroby, w okresie jej inkubacji, zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie zwalczania grypy ptaków, co nakazał PLW swoimi decyzjami z [...] stycznia 2021 r. Usunięcie jaj wylęgowych pochodzących z gospodarstwa, w którym stwierdzono ognisko choroby oraz dezynfekcja zakładu po usunięciu tych jaj pozwoli na doprowadzenie do sytuacji, w której główne źródło zagrożenia zostanie usunięte zmniejszając ryzyko rozprzestrzenienia się grypy ptaków. Dnia 2 lutego 2021 r. do PLW wpłynął wniosek I. Spółki z o.o. Zakład [...] o uchylenie decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2021 r., wobec usunięcia jaj wprowadzonych do zakładu w [...] w dniu 13 stycznia 2021 r. w liczbie 58 000 sztuk oraz w związku z wykonaniem zabiegów oczyszczania i dezynfekcji w tym zakładzie. W wyniku rozpoznania tego wniosku, decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. PLW na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 i § 3 k.p.a. stwierdził wygaśnięcie opisanej wyżej własnej decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. Jednocześnie organ odstąpił od uzasadnienia przedmiotowej decyzji z powołaniem się na treść art. 107 § 4 k.p.a. stanowiącego, iż można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony. Pismem z dnia [...] lutego 2021 r., doręczonym PLW w dniu 17 lutego 2021 r. I. sp. z o.o. wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...], w zakresie jej punktu 1, dotyczącego usunięcia 58 000 sztuk jaj. Zarzuciła naruszenie art. 49 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (zwanej dalej ustawą) w związku z § 6 ust. 1 pkt 1 ppkt c Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 grudnia 2007 r. w sprawie zwalczania grypy ptaków (zwane dalej rozporządzeniem) poprzez nakazanie usunięcia jaj i wstrzymanie działalności zakładu do czasu dokonania tego usunięcia, podczas gdy przepisy wskazują na obowiązek zniszczenia jaj, co uprawnia do otrzymania odszkodowania w wysokości wartości zniszczonych jaj oraz wniosła o uchylenie w zaskarżonej części decyzji i jej zmianę poprzez wskazanie obowiązku zniszczenia jaj zamiast ich usunięcia. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z w/w rozporządzeniem powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia wysoce zjadliwej grypy ptaków w gospodarstwie wyznacza je jako ognisko choroby i stosuje środki określone w § 3 ust. 1 pkt 2-5 i ust. 2 i 3 w/w rozporządzenia oraz (pkt 1) nakazuje: a) niezwłoczne zabicie pod nadzorem urzędowym drobiu lub innych ptaków w sposób wykluczający rozprzestrzenianie się grypy ptaków, w szczególności podczas ich transportu, b) usunięcie pod nadzorem urzędowym zwłok drobiu lub innych ptaków oraz jaj znajdujących się w gospodarstwie, c) zniszczenie lub obróbkę, w sposób zapewniający zniszczenie wirusa grypy ptaków, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, paszy oraz przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone wirusem tej choroby, d) odkażenie ściółki oraz nawozów naturalnych, które mogły zostać skażone wirusem grypy ptaków. Z powyższego wynika, że PLW był zobowiązany do nakazania zniszczenia jaj, tymczasem z treści uzasadnienia decyzji z [...] lutego 2021 r. wynika, że decyzja z [...] stycznia 2021 r. Nr [...], obejmująca jaja wylęgowe znajdujące się w zakładzie w [...], nakazywała usunięcie pod nadzorem urzędowym jaj pozyskanych w gospodarstwie w [...], co może mieć istotne znaczenie dla strony odwołującej z punktu widzenia zasadności żądania odszkodowania na podstawie art. 49 ust. 5 w/w ustawy. Skoro zatem przepisy rozporządzenia i ustawy wskazują, że w przypadku wykrycia ogniska choroby zakaźnej jaja powinny zostać zniszczone, to nakazanie ich usunięcia należy uznać za dowolne i niezgodne z przepisami. Natomiast pismem z dnia [...] lutego 2021 r., doręczonym PLW w dniu 18 lutego 2021 r., I. Spółka z o.o. wniosła odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., stwierdzającej wygaśnięcie decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. W uzasadnieniu wskazano, iż ani z uzasadnienia decyzji nakazującej wstrzymanie działalności zakładu ani z jej pouczenia nie wynikało, czy po wykonaniu punktów 1 i 2 decyzji z [...] lutego 2021 r. odwołujący może ponownie uruchomić działalność zakładu bez żadnych dodatkowych działań przed organem, czy ma obowiązek jedynie poinformować o zaistnieniu przesłanek umożliwiających uruchomienie działalności zakładu, czy może winien uzyskać oficjalną decyzję w tym zakresie. Istotna jest przy tym okoliczność, iż odwołujący w tym czasie działał pod presją czasu dążąc do jak najszybszego wznowienia działalności będącej w i tak już niezwykle trudnej sytuacji gospodarczej wywołanej pandemią koronawirusa. Zdaniem odwołującej PLW po otrzymaniu pisemnego wniosku z [...] lutego 2021 r., w którym wniesiono o "uchylenie wyżej wymienionej decyzji z uwagi na jej wykonanie w całości", miał przede wszystkim obowiązek rozpoznać go zgodnie z żądaniem, a więc odnieść się do żądania uchylenia decyzji, a nie samodzielnie przyjąć, że stronie chodzi o "stwierdzenie wygaśnięcia decyzji". Taki sposób działania jest nie tylko niezgodny z faktycznym zamiarem odwołującej (i nadto nie uwzględnia w żadnym zakresie żądania wnioskodawcy), lecz także pozostaje w sprzeczności z jej interesem wskazanym w art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż może wywoływać daleko idące negatywne dla odwołującej skutki procesowe, której prawo do zakwestionowania (choćby w części) decyzji z [...] lutego 2021 r. po dniu w którym decyzja z [...] lutego 2021 r. stałaby się ostateczna, wydaje się wątpliwie. Organ po otrzymaniu wniosku z [...] lutego 2021 r., w którym wniesiono o "uchylenie wyżej wymienionej decyzji z uwagi na jej wykonanie w całości", powinien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania, czy przedmiotem jego żądania jest uchylenie decyzji, czy uchylenie nakazu wynikającego z decyzji (z odpowiednim pouczeniem). Wówczas otrzymałby jednoznaczne wyjaśnienia intencji wnioskodawcy, iż chodzi o uchylenie nakazu (a nie decyzji), która pozwoli na wznowienie działalności zakładu, bowiem przedmiotem żądania odwołującego było i nadal jest uchylenie nakazu wstrzymania działalności Zakładu [...] wynikającego z decyzji z [...] lutego 2021 r., a nie wyeliminowanie z obrotu prawnego tej decyzji, która może być przedmiotem np. odwołania, zmiany, sprostowania czy innych działań. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...]Wojewódzki Lekarz Weterynarii (dalej w skrócie WLW) utrzymał w mocy decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r. stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...]. Organ II instancji w uzasadnieniu wskazał, iż prawidłowo zakwalifikowano wniosek strony z dnia [...] lutego 2021 r. jako wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. Organ rozpatrując wniosek strony ma bowiem prawną możliwość jego weryfikacji pod kątem przepisów prawa, które mają mieć zastosowanie w danym przypadku. Należy przy tym zauważyć, iż w sprawie nie zachodziły podstawy do uchylenia decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., albowiem wydana decyzja nie była ostateczna, a co z tym związane, Zakład [...] będący własnością strony nie mógłby działać. Skutek czy to stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, czy też jej uchylenia jest taki sam, tj. wyeliminowanie z obrotu decyzji uniemożliwiającej działanie podmiotu. Rozpatrując wniosek strony organ I instancji uwzględnił więc cel wniosku, a nie jego dosłowne brzmienie. Co więcej, uchylenie decyzji jest możliwe względem decyzji ostatecznych, a taką nie była decyzja, którą wygasił organ I Instancji. Zastosowanie narzędzia prawnego w postaci uchylenia decyzji nie mogło mieć zatem miejsca. Natomiast z uwagi na to, że ustały przyczyny uzasadniające wstrzymanie działalności zakładu, decyzja z dnia [...] lutego 2021 r., stała się bezprzedmiotowa. Uchybienia stwierdzone w Zakładzie [...] zostały bowiem usunięte, a tym samym nie było podstaw do utrzymania w obrocie prawnym tej decyzji. Skoro intencją strony było "uchylenie" nakazu celem niezwłocznego ponownego uruchomienia prowadzenia działalności w zakładzie, to nie było innej prawnej możliwości jak wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., poprzez stwierdzenie jej wygaśnięcia w drodze decyzji z dnia [...] lutego 2021. Po wygaszeniu decyzji PLW z [...] lutego 2021 r., nakazującej wstrzymanie zakładu, strona może bowiem dalej prowadzić działalność. Z kolei decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] WLW umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2021 r. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności organ II instancji wyjaśnił, że w niniejszej sprawie istniało zagadnienie wstępne, które wymagało podjęcia – przed wydaniem decyzji w przedmiotowej sprawie – rozstrzygnięcia przez WLW w sprawie z odwołania I. Spółki z o.o. z dnia [...] lutego 2021 r., od decyzji PLW, z dnia [...] lutego 2021 r., stwierdzającej wygaśnięcie decyzji własnej z dnia [...] lutego 2021 r. WLW postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie z odwołania Spółki z dnia [...] lutego 2021 r., od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r., do czasu rozpoznania odwołania Spółki od decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. Utrzymanie w mocy w mocy przez organ odwoławczy decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. stanowiło przesłankę do podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie z odwołania Spółki od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r., co organ odwoławczy uczynił postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Zdaniem organu odwoławczego, w świetle ustalonego stanu faktycznego istniejącego w dacie rozpoznania odwołania, brak było sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Decyzja PLW z dnia [...] lutego 2021 r., nakazująca wstrzymanie działalności Zakładu [...], została już wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie przez PLW jej wygaśnięcia – w trybie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. – decyzją tego organu z dnia [...] lutego 2021 r. Decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r. WLW utrzymał natomiast w mocy decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wymieniona decyzja WLW doręczona została stronie w dniu 6 kwietnia 2021 r. Wygaśnięcie decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. spowodowało, że w/w decyzja nie funkcjonuje już w obrocie prawnym i nie kształtuje już praw i obowiązków strony. Stwierdzenie przez organ odwoławczy przesłanki warunkującej umorzenie postępowania odwoławczego powoduje, iż nie zachodzi potrzeba odniesienia się do zarzutów odwołania albowiem organ odwoławczy nie oceniał merytorycznie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzył postępowanie, albowiem w sprawie zaszły okoliczności wskazane w art. 105 § 1 k.p.a., tj. bezprzedmiotowość postępowania rozumiana jako brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego jej rozpoznania. W dniu 29 czerwca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga I. Spółki z o. o. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję WLW z [...] kwietnia 2021 r. nr [...], utrzymującą w mocy (jak wskazano w skardze) "decyzję PLW z [...] lutego 2021 r. nr [...]". Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 105 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez ich zastosowanie i umorzenie postępowania w związku z tym, że zdaniem organu zachodzi bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji PLW z [...] lutego 2021 r., podczas gdy postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia w/w decyzji nie zostało jeszcze zakończone z uwagi na to, że skarżąca złożyła w ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a samo stwierdzenie wygaśnięcia decyzji PLW z [...] lutego 2021r. było bezpodstawne; b) art. 15 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i umorzenie postępowania, a tym samym nierozpoznanie odwołania od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 roku; c) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zebrania całości materiału dowodowego, w szczególności poprzez zaniechanie wezwania skarżącej do wskazania jej intencji przy składaniu wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o uchylenie decyzji PLW z [...] lutego 2021 r., co w oczywisty sposób doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej, a tym samym pominięcie kluczowych faktów, których nieuwzględnienie doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa; d) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez istotne braki w uzasadnieniu faktycznym i prawnym polegające na ograniczeniu uzasadnienia właściwie do wskazania, że w związku z utrzymaniem w mocy przez WLW decyzji PLW z [...] lutego 2021 r. postępowanie stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone, bez odniesienia się do argumentów strony zarówno w kontekście niezasadności wygaśnięcia decyzji z [...] lutego 2021 r. jak i zasadności prowadzenia niniejszej sprawy. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zmianę decyzji ją poprzedzającej, czyli decyzji PLW z [...] lutego 2021 r. poprzez wskazanie obowiązku zniszczenia jaj zamiast ich usunięcia, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż I. Spółka z o.o. wykonała decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 roku w całości, a co za tym idzie, organ administracji nie miał podstaw do stwierdzenia jej bezprzedmiotowości oraz do stwierdzenia jej wygaśnięcia, a także iż skarżąca złożyła skargę do WSA w Gorzowie Wlkp., więc decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2021 roku nie jest jeszcze prawomocna. Umorzenie niniejszego postępowania przez WLW uniemożliwia skarżącej kontrolę instancyjną decyzji z dnia [...] lutego 2021 roku. PLW był zobowiązany do nakazania zniszczenia jaj, tymczasem z treści uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2021 roku wynika, że decyzja z dnia [...] stycznia nr [...], która obejmowała jaja wylęgowe znajdujące się w zakładzie w [...], nakazywała usunięcie pod nadzorem urzędowym jaj pozyskanych w gospodarstwie w [...], co może mieć istotne znaczenie dla odwołującej z punktu widzenia zasadności żądania odszkodowania na podstawie art. 49 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku. Stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z dnia [...] lutego 2021 roku i wyeliminowanie jej z obrotu prawnego jest nie tylko sprzeczne z interesem skarżącej (może uniemożliwić wystąpienie z roszczeniami odszkodowawczymi), ale także jest sprzeczne z zasadą dwuinstancyjności postępowania. Organ dokonał dowolnej interpretacji wniosku skarżącej z dnia [...] lutego 2021 r. nie zważając na intencje skarżącej i nie wzywając Spółki do sprecyzowania wniosku celem ustalenia woli strony co do rozstrzygnięcia w zakresie decyzji z dnia [...] lutego 2021 roku. W treści skarżonej decyzji organ ograniczył się jedynie do wskazania, że postanowił umorzyć postępowanie, które stało się bezprzedmiotowe i że ma to związek z wygaśnięciem decyzji, od której zostało złożone odwołanie. Organ nie wziął przy tym pod uwagę, że postanowienie WLW o utrzymaniu w mocy decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z [...] lutego 2021 r. zostało zaskarżone do WSA w Gorzowie Wlkp. W odpowiedzi na skargę WLW wniósł o jej oddalenie wskazując m.in., że w dniu [...] kwietnia 2021 r. wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie wydal decyzji utrzymującej w mocy decyzję PLW z [...] lutego 2021 r. nr [...], stąd też organowi nie jest wiadome, od jakiej konkretnie decyzji administracyjnej skarżąca wniosła skargę z dnia [...] maja 2021 r. Organowi nie jest też wiadome, aby PLW w dniu [...] lutego 2021 r. wydał jakąkolwiek decyzję administracyjną wobec skarżącej Spółki. Ponadto skarga z dnia [...] maja 2021 r. – wbrew twierdzeniom skarżącej – jest jedyną skargą, jaka wypłynęła do WLW od decyzji wydanej w drugiej instancji wobec tej Spółki. Niezależnie od powyższego, z daleko idącej ostrożności przyjmując, iż skarga z dnia [...] maja 2021 r. wniesiona została na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r., nakazującej wstrzymanie działalności zakładu, organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko, wyrażone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią przywołanego art. 119 pkt 2 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Wniosek o rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym złożyły obie strony. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zaistniała w niniejszej sprawie sytuacja procesowa, jak również zawarte w skardze twierdzenia, że I. Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] (utrzymującą w mocy decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r., bez numeru, stwierdzającą wygaśnięcie decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...]) skutkowały koniecznością dokonania przez Sąd szeregu ustaleń na temat tego, jaka skarga (skargi) została wniesiona przez Spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i jaki jest dokładny przedmiot tej skargi (tych skarg). Przede wszystkim pismem z dnia [...] lipca 2021 r. (k. 32 akt sądowych) WLW, poinformował, że jako organ II instancji w dniu [...] kwietnia 2021 r. nie wydał decyzji utrzymującej w mocy decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], od której strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W wyniku rozpatrzenia odwołań Spółki, w dniu [...] kwietnia 2021 r. organ II instancji wydał decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r., natomiast w dniu [...] kwietnia 2021 r. wydał decyzję nr [...], umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] lutego 2021 r. Następnie, wykonując zobowiązanie Sądu, pismem z dnia [...] lipca 2021 r. (k. 38 akt sądowych) pełnomocnik strony skarżącej sprecyzował, że skarga z dnia [...] maja 2021 r. "dotyczy decyzji z [...] kwietnia 2021 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego, tak jak zostało to wskazane w nagłówku". Ponadto na podstawie informacji zawartych w urządzeniach ewidencyjnych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. oraz w sądowym systemie informatycznym OSO ustalono (k. 54 akt sądowych), że w WSA w Gorzowie Wlkp. nie zarejestrowano na dzień 12 października 2021 r. (tj. na datę dokonania tego ustalenia) skargi I. Spółki z o.o. na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...]. Dodatkowo wezwano organ do podania, czy po dacie sporządzenia w niniejszej sprawie odpowiedzi na skargę, do WLW wpłynęła skarga wymienionej wyżej Spółki na decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], która jak dotąd nie została przesłana do WSA w Gorzowie Wlkp. W przypadku gdyby skarga taka została wniesiona, wezwano organ do przesłania tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią. Ustosunkowując się do tego wezwania Sądu, pismem z dnia [...] października 2021 r. (k. 58 akt sądowych) WLW poinformował, że po dacie sporządzenia odpowiedzi na skargę w przedmiotowej sprawie, tj. po dniu [...] czerwca 2021 r. do organu tego nie wpłynęła żadna skarga I. Spółki z o.o. na wskazaną decyzję z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...]. Należy również wskazać, że wnikliwa i szczegółowa analiza przesłanych przez organ akt administracyjnych niniejszej sprawy wskazuje, iż w aktach tych brak jest skargi Spółki na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], znajduje się tam natomiast kilka egzemplarzy skargi wniesionej w niniejszej sprawie. W tej sytuacji przedmiot zaskarżenia, a zarazem przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie, stanowi decyzja WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie z odwołania I. Spółki z o.o. od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...]. Z przedstawionych wyżej ustaleń wynika również, iż Spółka nie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję PLW z dnia [...] lutego 2021 r., stwierdzającą wygaśnięcie wskazanej wyżej decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2021 r. Ta ostatnia okoliczność ma o tyle istotne znaczenie w niniejszej sprawie, iż decyzja WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], z uwagi na nie wniesienie od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skutkowała wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...]. W konsekwencji, za prawidłowe uznać należało stanowisko organu, iż postępowanie wszczęte odwołaniem skarżącego od decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Przepis ten umożliwia zakończenie postępowania odwoławczego decyzją o jego umorzeniu, lecz nie określa przyczyn umorzenia, wobec czego w każdej indywidualnej sprawie należy poszukiwać konkretnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania, mając na uwadze treść art. 105 k.p.a. (por. A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. el. LEX, uwagi do art. 138; wyrok WSA w Warszawie z 5 listopada 2015 r. III SA/Wa 3901/14 orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Umorzenie postępowania odwoławczego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., może mieć zatem miejsce wyłącznie wtedy, gdy organ II instancji stwierdzi, że zaszły okoliczności skutkujące bezprzedmiotowością tego postępowania, co ma miejsce wówczas, gdy w postępowaniu tym nastąpił brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego skutkujący brakiem podstaw do merytorycznego załatwienia sprawy co do jej istoty. Jak prawidłowo przyjęto w zaskarżonej decyzji WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r., wygaśnięcie decyzji PLW z [...] lutego 2021 r. spowodowało, że decyzja ta nie funkcjonowała już w obrocie prawnym i w dacie wydawania przez WLW zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji nie kształtowała już praw ani obowiązków strony. W konsekwencji odpadł przedmiot postępowania odwoławczego, co było jednoznaczne z wystąpieniem przesłanki umorzenia postępowania wynikającej z art. 105 § 1 k.p.a. Nadto należy zwrócić uwagę, że nawet ewentualna konkluzja, iż decyzja pierwotna PLW z dnia [...] lutego 2021 r., co do której rozstrzygnięto o stwierdzeniu jej wygaśnięcia, była dotknięta wadą, nie dawałaby organowi odwoławczemu podstaw do jej uchylenia w administracyjnym toku instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 bądź art. 138 § 2 k.p.a., Niedopuszczalne byłoby bowiem uchylenie decyzji już wygasłej czyli niefunkcjonującej w obrocie prawnym. Stwierdzenie przez organ odwoławczy przesłanek do umorzenia postępowania odwoławczego skutkowało brakiem potrzeby odniesienia się do zarzutów odwołania, ponieważ organ odwoławczy nie miał w takiej sytuacji podstaw do merytorycznej oceny decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...], nakazującej wstrzymanie działalności Zakładu [...]. Odnosząc się do zarzutów zawartych we wniesionej przez Spółkę skardze stwierdzić należy, iż argumentacja kwestionująca prawidłowość umorzenia postępowania odwoławczego nie mogła zostać uwzględniona, z uwagi na opisaną wyżej bezprzedmiotowość tego postępowania, spowodowaną wyeliminowaniem z obrotu prawnego będącej przedmiotem odwołania decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r. Argumentacja ta okazała się nietrafna również z tego względu, iż wbrew twierdzeniom zawartym w skardze z ustaleń Sądu wynika, iż Spółka nie wniosła skargi na decyzję WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r., utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie PLW z dnia [...] lutego 2021 r. stwierdzające wygaśnięcie decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2021 r. Z kolei zawarte w skardze zarzuty kwestionujące prawidłowość owego stwierdzenia wygaśnięcia decyzji PLW z dnia [...] lutego 2021 r., m.in. dotyczące zaniechania wezwania strony do wskazania jej intencji przy składaniu wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. "o uchylenie decyzji" z dnia [...] lutego 2021 r., jak również dotyczące błędnego zdaniem strony zastosowania przez organ w toku stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji przepisu art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., nie mogły zostać uwzględnione z uwagi na fakt, iż przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie (zgodnie z tym, co Spółka wskazała w skardze oraz w stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu piśmie z dnia [...] lipca 2021 r.) była decyzja WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...], nie zaś decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] (która nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego). Stąd też z uwagi na tak zakreślony przedmiot skargi brak jest również podstaw do tego, by Sąd dokonywał oceny prawidłowości decyzji WLW z dnia [...] kwietnia 2021 r., czy też oceniał prawidłowość postępowania administracyjnego, w którym owe decyzje zostały wydane. W świetle powyższych okoliczności skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało oddalić.