II SA/Go 599/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2017r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na pismo D.B., które wpłynęło do niego 29 maja 2017 r., a którym skarżąca wniosła o wskazanie środka odwoławczego m.in. od pisma organu z dnia [...] maja 2017r. nr [...], wyjaśniło, że strona we wszystkich sprawach, zgodnie z ustawą - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, była informowana o wszystkich czynnościach podejmowanych przez Kolegium oraz o sposobie jej załatwienia. W każdym piśmie, od którego przysługuje zaś środek odwoławczy, zawarte jest stosowne pouczenie. Jeżeli takiego pouczenia w piśmie brakuje, oznacza to, że środek odwoławczy stronie nie przysługuje. Na powyższe pismo D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 26 lipca 2017 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo skarżącej, wniesione do Kolegium dnia 29 maja 2017 r. stanowi w istocie rodzaj korespondencji, który kwalifikować należałoby jako skargę, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 – dalej jako k.p.a.). Zgodnie z przywołanym przepisem "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". Wniosek złożony dnia 29 maja 2017 r. nie może zostać uznany jako środek rektyfikacyjny, o którym mowa w art. 111 § 1 k.p.a., bowiem nie odnosi się do decyzji administracyjnej, lecz do pisma, które wydane zostało w trybie art. 238 § k.p.a. Nie stanowił on również wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie indywidualnej, co obligowałoby organ do wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania administracyjnego ( art. 233 k.p.a.). Nie odnosi się wprost do sprawy zakończonej decyzją ostateczną ani też żadnego konkretnego postępowania administracyjnego będącego w toku, co wyklucza zastosowanie w odniesieniu do niego art. 234 i art. 235 k.p.a. Skarżąca w swoim podaniu - które wpłynęło do organu w dniu 29 maja 2017 r. - zwraca się o udzielenie wyjaśnień, co do przysługujących jej środków prawnych od pisma z dnia [...] maja 2017 r. nr [...]. Jest to jedno z pism, w całym ciągu prowadzonej ze skarżącą przez organ wymiany korespondencji, która obywa się poza zakresem rozpatrzenia indywidualnej sprawy administracyjnej, co do której organ zobowiązany byłby orzec lub też orzekł już decyzją administracyjną (art. 104 § 1 k.p.a.). Stąd kwalifikować je należy jako podanie podlegające załatwieniu czynnością materialno – techniczną pozbawioną charakteru władczego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a mającą charakter jedynie wyjaśniający. Zaskarżonym pismem Kolegium – czyniąc podobnie jak wcześniej w piśmie z dnia [...] maja 2017 r., zadość art. 238 § 1 k.p.a. - zawiadomił skarżącą o sposobie załatwienia skargi, wyjaśniając kwestie, z którymi zwróciła się skarżąca. W konsekwencji wskazać należy, że przepisy regulujące kwestię wnoszenia skarg w trybie art. 227 k.p.a. nie przewidują możliwości wydania w tym zakresie aktu, który mieściłby się w zakresie kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII k.p.a., ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski, o których mowa w Dziale VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Oczywistym jest, że informacja o załatwieniu (wyjaśnienie) złożonego przez stronę pisma (skargi) nie jest żadnym z aktów wymienionych w przywołanym wcześniej art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Nie odnosi się do praw i obowiązków strony, w taki sposób, że może kształtować jej sytuację prawą. Skargi określone w art. 227 k.p.a. nie mogą mieć bezpośredniej skuteczności procesowej w zakresie władczego rozstrzygania przez organ o prawach i obowiązkach stron postępowania. Oznacza to, że nie mieści się ona w zakresie kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.