II SA/Go 6/15
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-02-25
Skład orzekający: Michał Ruszyński, Maria Bohdanowicz, Aleksandra Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, której podstawą było postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej, może zostać uznana za nieważną, jeśli postanowienie to zostało później stwierdzone jako nieważne?Ratio decidendi
Sąd uznał, że stwierdzenie nieważności postanowienia stanowiącego podstawę dla wydania decyzji o podziale nieruchomości może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania. Organ administracji nieprawidłowo zakwalifikował tryb postępowania jako wznowienie zamiast stwierdzenia nieważności decyzji zależnej.Stan faktyczny
Skarżący H.S. i C.S. domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] września 2000 r. zatwierdzającej podział nieruchomości, argumentując, że jej podstawą było postanowienie Starosty z dnia [...] lipca 2000 r. o sprostowaniu omyłki pisarskiej, które zostało później stwierdzone jako nieważne przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza, uznając, że właściwym trybem jest wznowienie postępowania. Po utrzymaniu w mocy tej decyzji przez SKO, skarżący wnieśli skargę do WSA.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję tego organu, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi H.S., C.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz skarżących H.S. i C.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2000r. [...] Starosta sprostował z urzędu na podstawie art. 123 § 1 kpa oczywistą omyłkę pisarska w operacie ewidencji gruntów w taki sposób, że w obrębie [...] na działce [...] o pow. 0,0259 ha zmienił pow. na 0.0227 ha a działce nr [...] zmienił powierzchnię z 0,0143 ha na 0,0175 ha. Uzasadniając postanowienie organ podał, że "w trakcie odnawiania operatu gruntów miasta [...] z 1983 r. błędnie wykazano w rejestrze gruntów stan prawny z ksiąg wieczystych Kw [...]. Zgodnie z treścią w/w postanowienia właścicielem działki nr [...] było małżeństwo H. i C.S., a właścicielem działki nr [...] była Gmina, a jej użytkownikiem wieczystym Ł.P.T..
Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2000 r Burmistrz zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 175 m2 w ten sposób, że utworzono nowe dwie działki nr [...] o pow. 164 m2 i [...] o pow. 11 m2 wskazując, że celem podziału jest odłączenie działki o pow. 11 m2 z przeznaczeniem do współużytkowania przez mał. S. i Ł.T. ze względu na faktyczny stan zasiedzenia na gruncie. Zgodnie z treścią decyzji właścicielem działki nr [...] była Gmina, a jej użytkownikiem wieczystym Ł.P.T. – wnioskodawca tego podziału nieruchomości objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy pod nr KW [...].
Decyzją z dnia [...] października 2013 r [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu sprawy wszczętej z urzędu stwierdziło nieważność postanowienia Starosty z dnia [...] lipca 2000 r. [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej.
W związku z tym rozstrzygnięciem pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. mał. S. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Nr [...] z dnia [...] września 2000r. wskazując, że zakwestionowane przez Kolegium postanowienie było podstawą do wydania decyzji Burmistrza o podziale działki nr [...] i dlatego zachodzi konieczność stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy SKO powzięło wątpliwość co do intencji wnioskodawców i dlatego pismem z dnia [...] marca 2014 r. wezwało ich do doprecyzowania treści żądania, czyli do wskazania czy domagają się stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału działki nr [...] na podstawie art. 156 kpa, czy też może uchylenia tej decyzji ostatecznej w trybie wznowienia podstępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Wnioskodawcy odpowiedzieli w dniu [...] marca 2014 r., iż domagają się stwierdzenia nieważności wskazanej we wniosku decyzji.
Jednocześnie Ł.P.T. wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 105 kpa.
Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 158 w związku z art. 156 kpa odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Nr [...] z dnia [...] września 2000 r w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości położonej przy ul. [...] oznaczonej
w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 175 m2 stanowiącej własność gminy.
W ocenie organu podnoszone przez mał. S. kwestie, iż postanowienie Starosty z dnia [...] lipca 2000r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej stanowiło podstawę dla wydania decyzji o podziale działki nr [...] utraciło swoją moc wobec decyzji SKO z dnia [...] października 2013 r o stwierdzeniu nieważności nie stanowią rażącego naruszenia prawa o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W przedmiotowej sprawie w istniejącym stanie faktycznym, zdaniem organu, istnieją przesłanki do wznowienia postepowania w trybie art. 145 kpa.
Odnosząc się natomiast do wniosku o umorzenie postepowania jako bezprzedmiotowego organ podał w uzasadnieniu, że żadna z przesłanek o jakich mowa w art. 105 kpa w przedmiotowej sprawie nie zachodzi.
W tym miejscu dodać należy, że w aktach sprawy administracyjnej na karcie 101 znajduje się pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. podpisane z upoważnienia Starosty przez Geodetę Powiatowego skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym to organ ten zauważa i poddaje pod rozważenie, iż w przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję z dnia [...] października 2013 r. o stwierdzeniu nieważności postanowienia z dnia [...] lipca 2000 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w operacie ewidencji gruntów jako organ niewłaściwy w sprawie. Zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do starostów jako organów administracji geodezyjno-kartograficznej, które na podstawie art. 6a ust. 1 i 3 wyżej cyt. ustawy wykonują swe zadania z zakresu administracji rządowej.
W uzasadnieniu decyzji organu I instancji nie ma odniesienia do tego pisma.
Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnieśli mał. S..
Podnieśli jeszcze raz, że decyzja o zatwierdzeniu podziału została wydana bez podstawy prawnej, gdyż jej podstawą było nieważne postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki. Nadto nieprawdą jest, że w przedmiotowej sprawie było jakieś zasiedzenie. Jednocześnie do wniosku załączyli kserokopię uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r I OPS 2/12, której tezą jest, że "stwierdzenie nieważności decyzji w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa jako wydanej
z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa.
Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ jeszcze raz podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie poprzedni skład orzekający trafnie określił istotę postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji oraz wskazał główne przesłanki o jakich mowa w art. 156 kpa.
Nadto w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, że akt administracyjny stanowiący podstawę do wydania decyzji przez Burmistrza został wyeliminowany z obrotu prawnego już po uprawomocnieniu się wydanego rozstrzygnięcia. Zatem nie może być mowy o wydaniu decyzji bez podstawy prawnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. małżonkowie S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Przywołali przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. I tak art. 93 ust. 1 stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, a nadto nie jest dopuszczalny jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej, a w niniejszej sprawie żadna z wydzielonych działek [...] takiego dostępu nie ma.
W ocenie skarżących został także naruszony przepis art. 95 tej ustawy, który stanowi, że podział nieruchomości może nastąpić jedynie w celu wydzielenia działki budowlanej jako działki niezbędnej do korzystania z istniejącego budynku, w którym ustanowiono odrębną własność co najmniej jednego lokalu. W decyzji o podziale wskazano natomiast inny cel współużytkowanie przez skarżących i T., a działka wydzielona nie spełnia wymogu działki budowlanej i nie była niezbędna do korzystania z istniejącego budynku. Nadto nie przeprowadzono procedury wprowadzenia zmiany powierzchni działki nr [...], a więc mapa nie była aktualizowana i nie była przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego
i Kartograficznego przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt podziału.
W ocenie skarżących zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności z art. 156 § 1 pkt 5 kpa, gdyż decyzja ta była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Zdaniem urzędnika w Starostwie działka [...] o pow. 11 m2 miała być we współwłasności ale tak się nigdy nie stało a uczestnik postępowania T. wybudował pokój i stało się jego własnością. Jednocześnie przywołali treść wcześniej cytowanej uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję w aspekcie jej zgodności z prawem, nie podlega natomiast kontroli i ocenie tego sądu to, czy także w kryteriach słuszności, celowości bądź sprawiedliwości społecznej rozstrzygnięcie organu administracji jest właściwe.
Problemem dla orzekających w niniejszej sprawie organów była kwestia konkurencji dwóch trybów nadzwyczajnych w okolicznościach sprawy, gdy została stwierdzona nieważność postanowienia, które było podstawą dla wydania decyzji
o podziale nieruchomości w zakresie dzielonej powierzchni działki. Skarżący bowiem domagali się stwierdzenia nieważności decyzji zależnej, natomiast zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego prawidłowym postępowaniem w tej sprawie winno być postępowanie wznowieniowe.
Sąd nie podzielił stanowiska organu.
W aktualnym stanie prawnym kodeks postępowania administracyjnego odróżnia uchylenie decyzji od stwierdzenia jej nieważności zarówno jeśli chodzi o skutki tych rozstrzygnięć, jak i trybu ich podejmowania. Nie można więc w określeniu "decyzja została następnie uchylona lub zmieniona" jaki używa art. 145 § 1 pkt 8 kpa pomieścić stwierdzenia nieważności decyzji. Z art. 145 § 1 pkt 8 kpa wyłączono z podstaw wznowienia postępowania sytuację, gdy decyzja w oparciu o którą wydano decyzję zależną okazała się nieważna i stwierdzono jej nieważność, albowiem taka sytuacja może podlegać rozpatrzeniu jedynie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji zależnej, a nie w postępowaniu o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zależną (patrz uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 13 listopada 2012 r. I OPS 2/12, publ. Legalis nr 546796).
Skarżący we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji z dnia [...] lipca 2014r. podnosili tę kwestię przedkładając treść cytowanej uchwały, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze powtórnie rozpoznając sprawę nie ustosunkowało się do ich zarzutów. W obu decyzjach organ jedynie przytacza wykładnię przepisu art. 156 kpa, nie odnosząc się zupełnie do stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy. W ocenie Sądu organ w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji musi odnieść się merytorycznie do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014r. poz. 518 ze zm.)
i badać przesłanki, na podstawie których wydano decyzję o zatwierdzeniu podziału
i o których strony piszą w skardze.
Niniejsza spraw obarczona jest błędami na każdym etapie. Zauważyć należy,
że zgodnie z art. 7 b ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 7d pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r., Nr 193, poz.1287 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było organem właściwym dla wydania decyzji o stwierdzeniu nieważności postanowienia Starosty z dnia [...] lipca 2000 r., bowiem to wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu wojewody jest organem wyższego stopnia w stosunku do starostów wykonujących zadania z zakresu administracji rządowej.
Z akt sprawy o sygn. II SA/Go 565/14 (karta 36) w sprawie ze skargi H i C.S. w przedmiocie wydania wypisu i wyrysu z operatu ewidencji gruntów wynika, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 2013 r.
Z tych podanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł
o uchyleniu zaskarżonych decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270 ze zm.) – "p.p.s.a.". Ponowne prowadząc postępowanie organ powinien wziąć pod uwagę ocenę wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu i prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy, ustosunkowując się do zarzutów zgłoszonych przez strony, zgodnie z treścią art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Następnie na tej podstawie zobowiązany będzie do wydania decyzji merytorycznej z uwzględnieniem treści art. 107 § 3 k.p.a.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku znajduje natomiast oparcie w art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło