II SA/Go 603/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.D. na czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wezwania świadków postanawia odrzucić skargę. H.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W treści skargi skarżący podniósł nadto wiele zarzutów (dwadzieścia trzy) dotyczących działania oraz poszczególnych czynności organów prowadzących w różnych instancjach postępowanie w sprawie samowolnego wybudowania warsztatu. Zarzuty w tym zakresie podlegałyby rozpatrzeniu przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrzenia skargi. Jednakże z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od wniesionej skargi pomimo wezwania Sądu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 957/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 roku nr [...]. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 23 lutego 2010r. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2010 r. H.D. wniósł o wyłączenie z ww. skargi, stosownie do treści art. 57 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dwudziestu trzech skarg objętych zarzutami podniesionymi w odrzuconej skardze. W związku z wnioskiem H.D. z dnia [...] lipca 2010 r. oraz prawomocnością postanowienia Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi H.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 sierpnia 2010 r., z akt sprawy II SA/Go 957/09 wyłączono m. in. skargę na czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wezwania świadków. Skarga ta, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2010 r., zarejestrowana została pod sygn. akt II SA/Go 603/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga H.D. jest niedopuszczalna. Na wstępie należy wskazać, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia jednak wymaga, że poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, iż cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. Na podstawie art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem wniesionej przez H.D. skargi jest "działanie Pani mgr inż. T.S. jako Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegające na podjęciu bezprawnych czynności przez wezwanie świadków (...)". Zauważyć trzeba, że czynność organu administracji publicznej, której dotyczy skarga nie zalicza się do żadnej z kategorii aktów prawnych lub czynności wymienionych w cytowanym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a., podlegających zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Czynności tej nie można nadać przymiotu władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej o charakterze publicznoprawnym, stanowi ona bowiem jedynie działanie organu zmierzające do rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy administracyjnej. Oznacza to, że tego rodzaju czynność nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., jako niedopuszczalną. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.