II SA/Go 609/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odrzucić skargę. Pismem datowanym na dzień [...] sierpnia 2008 r. zatytułowanym jako "Prośba" (data nadania potwierdzona stemplem poczty - 12 sierpnia 2008r.) M.Z. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę, w której domagała się uchylenia: "decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu w moim sklepie mieszczącym się na ul. [...] ( decyzja z dnia [...].11.2007 [...]". Jednocześnie pismo oznaczono nr [...]. Skarżąca wskazała, że zwłoka w zapłacie raty za koncesje była spowodowana również bardzo złym stanem zdrowia, sklep prowadzi bowiem samodzielnie a w okresie poprzedzającym dwie ciężkie operacje nikt nie został upoważniony do robienia stosownych opłat. Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o cofnięcie decyzji SKO, gdyż po powrocie zapłaciła raty i zobowiązuje się płacić je w terminie. Sąd przekazał skargę która wpłynęła 13 sierpnia 2008 r. organowi, którego działalności dotyczyła (data nadania 18 sierpnia 2008 r. za pośrednictwem poczty). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] września 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Ocenie tej podlega między innymi fakt wniesienia skargi w określonym ustawowo terminie, przy czym w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ubocznie należy wskazać, że przepis przejściowy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) stanowił, iż w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. 1 stycznia 2004 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, iż ustawodawca przewidział dwuletni okres dostosowawczy umożliwiający traktowanie skargi wniesionej wadliwie bezpośrednio do sądu, wbrew normie art. 54 § 1, jako wniesionej prawidłowo tzn. za pośrednictwem organu administracji publicznej. Skierowanie zatem, po dniu 1 stycznia 2006 r., skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, nie wypełnia dyspozycji powyższej normy prawnej i nie może być traktowane jako skuteczne zainicjowanie postępowania sądowoadministracyjnego. Dopiero z dniem rzeczywistego skierowania skargi do organu (bezpośrednio lub w innej przewidzianej prawem formie np. nadania przez pocztę na jego adres), następują skutki związane z jej wniesieniem. Z tej przyczyny, badając czy skarga została wniesiona za pośrednictwem poczty w terminie przepisanym, należy uwzględnić datę nadania skargi pod adresem organu, którego działalności dotyczy skarga, a nie sądu administracyjnego. Na podstawie analizy akt administracyjnych Sąd ustalił, że w dniu [...] lipca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało na skutek odwołań skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2008 r. w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce handlowej przy ul. [...], dz. nr [...], trzy odrębne decyzje uchylające decyzje organu pierwszej instancji i rozpoznające sprawę administracyjną co do istoty: decyzją nr [...] Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta nr [...] oraz stwierdziło wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2008 r. zezwolenia nr [...] z dnia [...].02.2007 r. na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych o zawartości: do 4,5% alkoholu oraz piwa, decyzją nr [...] Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta nr [...] oraz stwierdziło wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2008 r. zezwolenia nr [...] z dnia [...].11.2007 r. na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu, -decyzją nr [...] Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta nr [...] oraz stwierdziło wygaśnięcie z dniem [...] stycznia 2008 r. zezwolenia nr [...] z dnia [...].11.2007 r. na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych o zawartości: powyżej 18% alkoholu. Wszystkie trzy decyzje organu odwoławczego, zawierające pouczenie, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia za pośrednictwem Kolegium, doręczono skarżącej w dniu 14 lipca 2008 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru). Zgodnie z powyższym, termin do zaskarżenia każdej z oznaczonych wyżej decyzji do sądu administracyjnego upłynął dla M.Z. z dniem [...] sierpnia 2008 r. Skarżąca wniosła skargę nieprawidłowo bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim za pośrednictwem poczty, w dniu 12 sierpnia 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 5 akt sądowych). Skarga wpłynęła do Sądu 13 sierpnia 2008 r., po czym w związku z treścią art. 54 § 1 P.p.s.a., w dniu 18 sierpnia 2008 r., została niezwłocznie skierowana przez Sąd do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego działalność stanowiła jej przedmiot. W konsekwencji, mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, iż skarga została skierowana prawidłowo do organu, którego pośrednictwo w jej wniesieniu obligatoryjnie zastrzegł ustawodawca, z pięciodniowym uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego. Nie ma przy tym znaczenia, że skarżąca w otwartym terminie złożyła skargę w Sądzie, gdyż dla skuteczności jej złożenia decyduje data przekazania jej właściwemu w sprawie organowi administracji publicznej. Skoro, na skutek błędu strony - prawidłowo pouczonej w decyzji o trybie i sposobie jej zaskarżenia, nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona. Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może wnioskować o jego przywrócenie. Należycie uzasadniony wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jednocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynność, której nie dokonała w terminie. Dodatkowo należy wskazać, iż skarga w zakresie przedmiotu zaskarżenia była niejednoznaczna z tej przyczyny, że decyzją o wskazanym w niej numerze tj. [...] Kolegium stwierdziło wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży nr [...] z dnia [...].02.2007 o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa, z kolei o stwierdzeniu wygaśnięcia zezwolenia nr [...] z dnia [...].11.2007 r. (wskazane w skardze) Kolegium orzekło inną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. tj. decyzją nr [...]. Z treści skargi wynika, że jej przedmiot stanowi jedna decyzja Kolegium w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu w należącej do skarżącej placówce handlowej. W celu zatem ustalenia, której spośród decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2008 r. doręczonych skarżącej [...] lipca 2008 r. dotyczy skarga, zarządzeniem z dnia [...] września 2008 r. Sąd wezwał skarżąca do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez wskazanie czy przedmiot skargi stanowi decyzja Kolegium nr [...], czy też decyzja nr [...], pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu doręczono skarżącej w dniu 6 października 2008 r. W odpowiedzi w piśmie procesowym datowanym na dzień 12 października 2008 r. (data stempla pocztowego 13.10.2008 r.) strona wyjaśniła, że "chodziło jej o zmianę decyzji w obydwu sprawach nr [...] oraz [...] w sprawie wstrzymania koncesji na sprzedaż alkoholu" i prosi o całkowite cofniecie decyzji na sprzedaż alkoholu (4,5% i powyżej 18%). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż strona w istocie nie uzupełniła wskazanego w wezwaniu sądu braku formalnego skargi z dnia [...] sierpnia 2008 r. poprzez sprecyzowanie oznaczenia jednej konkretnej decyzji Kolegium, spośród trzech wskazanych wyżej, a jej oświadczenie zawarte w piśmie procesowym z dnia 12 października, zmierzało w ocenie Sądu do niedopuszczalnego rozszerzenia pierwotnego zakresu skargi (jedna decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia jednego zezwolenia na sprzedaż alkoholu) poprzez objęcie kontrolą sądu także drugiej decyzji. Należy podkreślić, iż nie jest dopuszczalne w trybie uzupełniania braków formalnych skargi w toku postępowania po upływie terminu do zaskarżenia danej decyzji administracyjnej, zakresu przedmiotowego pierwotnej skargi poprzez objęcie zaskarżeniem dodatkowych aktów prawnych. Jeżeli wolą strony jest zaskarżenie dwóch odrębnych decyzji administracyjnej, należało wnieść dwie skargi (możliwe było ich zawarcie w jednym piśmie, ale z jego treści musi jednoznacznie wynikać wola zaskarżenia dwóch ostatecznych decyzji organu administracji publicznej. Sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie, a pomimo wezwania Sądu skarżąca nie wskazała konkretnie której decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczyła pierwotnie jej skarga. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę M.Z. należało odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu, a nadto także z powodu nieuzupełniania jej braków formalnych uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu.