II SA/Go 609/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o udzielenie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2010 r., K.S. został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Dnia 25 sierpnia 2010 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że pobiera emeryturę w wysokości 1.800 zł (netto). K.S. oświadczył, że spłaca kredyty zaciągnięte na pokrycie kosztów leczenia żony w łącznej wysokości 1.500 zł miesięcznie. Nadto dnia [...] sierpnia 2010 r. zawarł umowę wynajmu lokalu za który opłaca czynsz w wysokości 600 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił harmonogramy spłat kredytów (pożyczek) a także wyciągi z rachunków bankowych. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Regułą jest, że prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Zwraca się także trafnie uwagę w literaturze, że prawo pomocy ma służyć najuboższym, to jest podmiotom, dla których konieczność ponoszenia kosztów związanych z postępowaniem sądowym oznaczałaby faktyczne ograniczenie lub pozbawienie prawa do sądu (zob. H.Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007, nr 4, s. 36-39). Analiza sytuacji materialnej K.S. uzasadnia wniosek, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Należy wskazać, że skarżący utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.800 zł (netto). Zważyć jednak trzeba, że skarżący spłaca liczne kredyty (pożyczki, [...] Bank -1.320 zł, [...] Bank 1.958 zł, [...] 5.000 zł). K.S. z tytułu wynajmu lokalu płaci czynsz w wysokości 600 zł (umowa z dnia [...] sierpnia 2010 r. zawarta na okres jednego miesiąca). Z wyciągu z rachunku bankowego nie wynika, aby K.S. dysponował środkami pieniężnymi pozwalającymi na pokrycie dodatkowych wydatków poza służącymi zabezpieczeniu podstawowych potrzeb życiowych. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jego oświadczenia odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. W konkluzji należy stwierdzić, że wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych zawiera usprawiedliwione podstawy. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.