II SA/Go 611/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2017 r. sprawy ze skargi G.S. i M.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych oddala skargę. 24 lutego 2017 r. M.S. i G.S. zgłosili w Starostwie Powiatowym zamiar wykonania zadaszenia przy istniejącym budynku letniskowym w miejscowości [...] na działce nr ewid. [...]. Decyzją z [...] marca 2017 r. nr [...] Starosta - działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290, dalej: Pr. bud.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej: K.p.a.) - wniósł sprzeciw w sprawie wykonania zgłoszonych robót budowlanych. Uzasadniając decyzję organ pierwszej instancji wskazał, że działka nr ewid. [...] zlokalizowana jest na obszarze na którym obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie: [...], uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej z 28 października 2010 r. nr LV/369/10 (Dz.Urz. województwa z 2011 r., nr 11, poz. 284, dalej: m.p.z.p.). Projektowana inwestycja położona jest w jednostce bilansowej oznaczonej symbolem ZLu/4 o funkcji podstawowej - tereny lasów przeznaczone na cele rekreacyjno-turystyczne. Zgodnie z § 8 pkt 8 m.p.z.p. obowiązuje lokalizacja planowanych obiektów budowlanych, z wyjątkiem urządzeń wodnych, gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej w odległości nie mniejszej niż 100 m od linii brzegowej Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...] i rzeki [...]. Ponadto - jak wskazał organ pierwszej instancji - dla terenu gdzie planowana jest inwestycja obowiązuje uchwała Sejmiku Województwa z 12 września 2016 r. nr XXIII/293/16 w sprawie wyznaczenia obszaru chronionego krajobrazu o nazwie "[...]" (Dz.U. województwa z 2016 r., poz. 1868), zgodnie z którym zakazuje się lokalizowania obiektów budowlanych w pasie o szerokości 85 m od linii brzegowej Jeziora [...], Jeziora [...] z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Organ pierwszej instancji uznał, że zaplanowana przez inwestorów inwestycja stanowić będzie faktycznie rozbudowę istniejącego budynku letniskowego o dodatkowe zadaszenie nad tarasami. Katalog robót budowlanych, których wykonanie jest zwolnione z konieczności uzyskania pozwolenia na budowę został ustalony w art. 29 ust. 1 i ust. 2 Pr. bud. Zatem - w ocenie organu - żaden z przywołanych wyżej przepisów nie uprawnia do przeprowadzenia robót budowlanych polegających na rozbudowie zadaszenia budynku bez konieczności uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Ustalono również, że zaplanowana inwestycja usytuowana jest w pasie o szerokości 85 m od linii brzegowej Jeziora [...] i nie stanowi budowy urządzenia wodnego, ani też obiektu służącego prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej a więc jest sprzeczna z ustaleniami m.p.z.p. Zasadne było zatem wniesienie sprzeciwu - na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i pkt 2 Pr. bud. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji M.S. i G.S. wnieśli od niego odwołanie, podnosząc w szczególności, iż wykonanie robót budowlanych polegających na budowie zadaszenia przy istniejącym budynku nie jest budową nowego obiektu a jedynie modernizacją budynku istniejącego od 40 lat a tego przepisy nie zakazują. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - decyzją z [...] maja 2017 r. nr [...] - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, iż objęte zgłoszeniem roboty budowlane z uwagi na swój zakres nie mieszczą się w katalogu robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i w swej istocie polegają na rozbudowie istniejącego budynku letniskowego. Zasadnie również - zdaniem Wojewody - Starosta w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że zgłoszone roboty budowlane są sprzeczne z wymaganiami określonymi w m.p.z.p. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M.S. i G.S. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 29 § 2 Pr. bud. poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący planowaną inwestycją doprowadzą do budowy nowych obiektów budowlanych a nie jak twierdzą wyłącznie modernizacji istniejącego na tym terenie budynku, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt 1 Pr. bud. organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw także, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy. Skarżący w zgłoszeniu z [...] lutego 2017 r. wskazali, że ich zamiarem inwestycyjnym jest budowa zadaszenia przy istniejącym budynku letniskowym. Do zgłoszenia dołączyli rysunki przedstawiające kształt i powierzchnię tego zadaszenia. Zdaniem skarżących w sprawie nie mamy do czynienia z rozbudową - jak przyjęły organy obu instancji - istniejącego budynku, lecz z jego modernizacją, stąd brak jest podstaw do tego aby od skarżących wymagać uzyskania pozwolenia na budowę. Nie sposób się jednak zgodzić ze stanowiskiem skarżących, iż w tej sprawie mamy do czynienia z przebudową czy remontem lub jak określają to sami skarżący - modernizacją obiektu budowlanego. Przez remont - stosownie do dyspozycji art. 3 pkt 8 Pr. bud. - rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Ustawodawca wskazując w powyższym przepisie, jak należy rozumieć roboty budowlane polegające na remoncie obiektu budowlanego, oparł się na trzech istotnych elementach definiujących to pojęcie: po pierwsze, remont musi być wykonywany w istniejącym obiekcie budowlanym, po drugie, roboty budowlane polegające na remoncie mają na celu wyłącznie odtworzenie stanu pierwotnego obiektu budowlanego, a nie jego przebudowę, rozbudowę, nadbudowę lub zmianę jego przeznaczenia, po trzecie, przy wykonywaniu remontu dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudową - zgodnie z treścią art. 3 pkt 7a Pr. bud. - jest natomiast wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji Mając zatem na uwadze treść art. 3 pkt 6 Pr. bud. - definiującego pojęcie budowy, pkt 7 - definiującego pojęcie robót budowlanych, pkt 7a - definiującego pojęcie przebudowy oraz pkt 8 - definiującego pojęcie remontu, zasadnie organy stwierdziły, że sprawa niniejsza dotyczy robót budowlanych, które zgodnie z art. 28 tej ustawy, rozpocząć można jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem organów, iż dobudowanie zadaszenia, stanowiące rozbudowę istniejącego budynku letniskowego, nie mieści się w katalogu robót budowlanych objętych art. 29 i 30 Pr. bud. jako podlegających wyłączeniu spod obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Również w orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, iż roboty budowlane polegające na budowie (montażu) zadaszenia nie mieszczą się w katalogu robót budowlanych objętych jedynie obowiązkiem ich zgłoszenia. Konsekwencją takiej sytuacji było więc prawidłowe zastosowanie przez organ pierwszej instancji art. 30 ust. 6 pkt 1 Pr. bud. a więc wniesienie sprzeciwu. Nieprawidłowe było natomiast zastosowanie art. 30 ust. 6 pkt 2 Pr. bud. Jak wynika z akt sprawy, projektowana inwestycja położona jest w jednostce bilansowej oznaczonej symbolem ZLu/4 o funkcji podstawowej - tereny lasów przeznaczone na cele rekreacyjno-turystyczne. Zgodnie z § 5 ust. V pkt 8 ppkt 4 m.p.z.p., dla terenów znajdujących się w strefie 100 m od linii brzegowej rzek i jezior zakazuje się lokalizacji nowych obiektów budowlanych z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej, zakaz obowiązuje na terenach znajdujących się w Obszarze Chronionego Krajobrazu Nr [...]. § 8 pkt 8 m.p.z.p. stanowi natomiast, iż obowiązuje lokalizacja planowanych obiektów budowlanych, z wyjątkiem urządzeń wodnych, gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej w odległości nie mniejszej niż 100 m od linii brzegowej Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...], Jeziora [...] i rzeki [...]. Skarżący, co zresztą przyznały organy obu instancji, zamierzają rozbudować istniejący budynek letniskowy, nie zaś wybudować nowy obiekt budowlany. Zatem wniesienie sprzeciwu z uwagi na to, że wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia m.p.z.p. było nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł jak w sentencji wyroku.