II SA/Go 617/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. L.M. wezwany na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2008 r. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący podał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, gdyż nie osiąga dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący podał, że posiada zaległości za nabyty towar w wysokości około 10.000 zł a także z tytułu opłat za energię elektryczną. L.M. oświadczył, że pomagają mu finansowo rodzice. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy podnieść, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej L.M. prowadzi do wniosku, że poniesienie kosztów sądowych przekracza jego możliwości majątkowe. Z przedłożonych dokumentów między innymi wynika, że skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ponosi stratę (-18.318,30 zł za okres od 01.-08.2008 r.) a także posiada zadłużenie z innych tytułów (opłaty za energię elektryczną – 619,33 zł, podatek od nieruchomości za okres od 1.01.2008 r. do 30.09.2008 r. – 1.293 zł). O jego trudnej sytuacji materialnej świadczy również fakt otrzymywania na podstawie decyzji Burmistrza S. dodatku mieszkaniowego w wysokości 307,29 zł. Według faktów zawartych w formularzu PPF łączny dochód rodziny skarżącego składającej się z pięciu osób wynosi 1.221 zł. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego w powyższej kwestii. Reasumując należy stwierdzić, iż L.M. wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.