II SA/Go 619/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M.H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w związku ze złożonymi zarzutami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. M.H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r., [...], którym organ utrzymał w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] w przedmiocie zajęcia stanowiska wierzyciela w związku ze złożonymi zarzutami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie w skardze został zawarty wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do dnia rozpoznania skargi. Skarżąca nie przytoczyła jednakże żadnych argumentów dla uzasadnienia złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany przepis odnosi się jedynie do orzeczeń będących przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym Sąd uznał, że wniosek dłużnika M.H. sformułowany jako "zawieszenie postępowania egzekucyjnego do dnia rozpoznania skargi" jest w istocie wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odmienna interpretacja prowadziłaby do stwierdzenia, że żądanie skarżącej nie znajduje podstawy prawnej w obowiązujących przepisach. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie zajęcia stanowiska w związku ze złożonymi przez M.H. zarzutami dotyczącymi prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a więc ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności strony. W związku z tym, za bezzasadny uznać należy złożony przez skarżącą wniosek. Na marginesie należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, bowiem przysługuje ona wyłącznie organowi egzekucyjnemu (art. 56 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.