II SA/Go 622/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2007 r.na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.D. i A.D. na decyzję Burmistrza z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. POSTANOWIENIE Dnia 8 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor sądowy Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi H.D. i A.D. na decyzję Burmistrza z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Sygn. akt II SA/Go 622/06 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] października 2006 r. A.D. i H.D. reprezentowana przez męża A.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na niezgodne z prawem działanie Burmistrza podjęte w latach 2003-2006 w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie budynku drewnianego bez trwałych fundamentów na cele socjalno-magazynowe z przyłączem energetycznym na działkach nr ewid. [...]. Skargę jako błędnie skierowaną, zgodnie z treścią przepisu art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a." przekazano właściwemu organowi, do którego wpłynęła [...] października 2006 r. Uzupełniając na wezwanie Sądu braki formalne skargi A.D. wskazał, iż skarga z [...] października 2006 r. dotyczy decyzji Burmistrza nr [...] z [...] lutego 2006 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Odpowiadając na skargę Burmistrz, reprezentowany przez radcę prawnego H.N.-P., wniósł o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności, gdyż została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania przysługującego skarżącym środka zaskarżenia. Pełnomocnik organu wskazał, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 1 marca 2006 r. Skarżący nie wniósł od niej odwołania, a jedynie pismem z 10 marca 2006 r. poinformował organ administracyjny, że ustosunkuje się do jego decyzji po otrzymaniu decyzji Ministra Środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Na wstępie należy podkreślić, iż według art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Ta konstytucyjna zasada dwuinstancyjności znajduje realizację w zasadzie ogólnej dwuinstancyjności przyjętej w art. 15 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.), zwanej dalej: "Kpa" . W orzecznictwie Naczelnego Sądu administracyjnego wskazuje się, że istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy przez dwa różne organy administracji, z czym związane jest prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej, a w konsekwencji dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. W myśl art. 16 § 2 Kpa decyzje administracyjne mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przedmiotowej sprawie decyzję z dnia [...] lutego 2006r. nr [...] o odmowie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku socjalno-magazynowego o konstrukcji drewnianej na działkach nr Ew. [...] wydał Burmistrz jako organ rozstrzygający sprawę w pierwszej instancji. Od powyższej decyzji przysługiwało zatem skarżącym jako stronom postępowania odwołanie do organu administracji publicznej wyższej instancji, którym w niniejszej sprawie było Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Na podstawie akt sprawy Sąd ustalił, iż przedmiotowa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Należy wskazać, iż możliwość zaskarżenia decyzji administracyjnej w toku instancji do organu odwoławczego jest jedynie uprawnieniem strony, z którego może ona skorzystać bądź nie. Dopiero ostateczna decyzja organu administracji publicznej drugiej instancji podlega zaskarżeniu do sądu. Podkreślenia wymaga jednak okoliczność, iż sądy administracyjne zostały powołane jedynie do kontroli legalności działalności administracji publicznej i stosowania środków określonych w ustawie, nie mogą natomiast zastąpić organów administracji publicznej w rozstrzyganiu indywidualnych spraw administracyjnych (art. 3 P.p.s.a.). Niezależnie od powyższego Sąd zważył, iż skarżący pierwotnie objęli skargą "działania Burmistrza podjęte w latach 2003-2006". Należy zwrócić uwagę, iż na podstawie przepisów działu VIII Kpa, w szczególności art. 229 pkt 2 i 3, organem upoważnionym do rozpatrywania skarg na działalność organu wykonawczego gminy jako jednostki samorządu terytorialnego jest rada gminy lub właściwy wojewoda. Na skutek niewyczerpania przez H.D. i A.D. administracyjnego toku instancji, przedmiotowa skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. skutkuje to jej odrzuceniem przez Sąd, bez możliwości merytorycznego zbadania legalności decyzji organu pierwszej instancji.