II SA/Go 629/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-10-29
Skład orzekający: Krzysztof Dziedzic
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdy skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ciężar dowodu w zakresie wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, a ogólny wywód nie jest wystarczający. Inwestycja budowlana ma zasadniczo charakter odwracalny, a ryzyko związane z prowadzeniem budowy przed rozstrzygnięciem sądu obciąża inwestora.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla inwestora. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że inwestor rozpoczął budowę przed datą ostateczności decyzji, co zmierza do postawienia ich przed faktem dokonanym. Skarżący, będący współwłaścicielami nieruchomości, wskazali również, że rozbudowywany lokal koliduje z ich działalnością gospodarczą.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.L., M.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.L., M.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W dniu 18 września 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M. i M.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielenie pozwolenia na budowę dla A.B. obejmującą rozbudowę budynku wielorodzinnego z usługami w zakresie powiększenia lokalu usługowego na działce nr [...] przy [...].
W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia. Skarżący uzasadnili wniosek wskazując, iż inwestor rozpoczął budowę przed datą, w której decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna i zmierza do postawienia skarżących przed faktem dokonanym. Skarżący podali, iż interwencje w organach nadzoru budowlanego nie przyniosły skutku, a wizję lokalna wyznaczając dopiero na wrzesień. W uzasadnieniu skargi skarżący podali, iż są współwłaścicielami nieruchomości, której dotyczy zaskarżona decyzja i prowadzą w spornym budynku sklep papierniczo-zabawkowy (obok lodziarni inwestora).Zdaniem skarżących rozbudowywany lokal koliduje z ich działalnością gospodarczą, powodując szereg utrudnień negatywnie wpływających na prowadzony przez nich sklep.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cyt. art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, www.nsa.gov.pl).
Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Natomiast obowiązkiem Sądu jest dokonanie oceny wskazanych przez stronę skarżącą okoliczności. Zatem ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa zawsze na wnioskodawcy, ogólny wywód strony nie jest w tym względzie wystarczający. Wnioskodawca obowiązany jest wyjaśniać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ograniczyli uzasadnienie wniosku o wstrzymanie do wskazania, że inwestor rozpoczął budowę przed datą, w której decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna zmierzając w ten sposób do postawienia skarżących przed faktem dokonanym. Dodać należy, iż ustawowo określone przesłanki, czyli ryzyko wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie zostały w przedmiotowym wniosku sprecyzowane, ani też uprawdopodobnione.
W świetle powyższych rozważań oraz okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnili wystąpienia określonym w cyt. art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast na podstawie akt sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę budynku wielorodzinnego z usługami w zakresie powiększenia lokalu usługowego, wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami, bądź spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Wskazać należy ponadto, iż zrealizowanie inwestycji budowlanej ma zasadniczo charakter odwracalny i to inwestor obciążony jest ryzykiem jakie wiąże się z prowadzeniem budowy przed uzyskaniem rozstrzygnięcia Sądu. Na inwestorze spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (por. postanowienia NSA: II OZ 131/08 z dnia 22 lutego 2008 r. oraz II OZ 145/08 z dnia 26 lutego 2008 r.).
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło