II SA/Go 63/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg I.Ł. i D.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zakazu hodowli gołębi postanawia: 1. odrzucić skargi. 2. zwrócić I.Ł. i D.Ł. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 200 zł (dwieście złotych) każdemu z nich tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu [...] grudnia 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) I. i D. małżonkowie Ł. złożyli za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], którą uchylono decyzję Wójta Gminy z dnia [...] października 2008r. nr [...] oraz orzeczono o zakazie hodowli gołębi przez D.Ł.. Wraz ze skargami strony złożyły wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skarg. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o oddalenie, względnie odrzucenie skarg. Pismem procesowym z [...] maja 2010 r. I.Ł. i D.Ł., w związku z ww. decyzją Kolegium, cofnęli skargę uznając, że została ona rozpatrzona oraz wnieśli o zwrot kosztów. W dniu [...] kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedłożyło potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji własnej z [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie zakazu hodowli gołębi. Postanowieniem z dnia 18 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił ww. wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia skarg, postanowienie to jest prawomocne od dnia 15 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżących pominięto w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją z [...] lipca 2009 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżącego - poprzez niedoręczenie decyzji ostatecznej, skarżącą poprzez nieuznanie jej za stronę postępowania. Wobec tego, że D.Ł. został pominięty przez niedoręczenie mu decyzji organu drugiej instancji (a nie był jedyną stroną postępowania), a I.Ł. została bez własnej winy pozbawiona udziału w postępowaniu administracyjnym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego zaczął dla strony skarżącej biec od dnia doręczenia ww. decyzji stronom uczestniczącym w postępowaniu. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżona decyzja SKO z dnia [...] lipca 2009 r. została doręczona: W. i A.D., J.K., Wójtowi Gminy - 6 lipca 2009 r., J.B. - 20 lipca 2009 r. Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja została doręczona jednej ze stron biorących udział w postępowaniu odwoławczym, był dzień 20 lipca 2009 r. Uznać zatem trzeba, iż trzydziestodniowy termin do wniesienia skarg upłynął dla skarżących w dniu 19 sierpnia 2009 r. Skoro zatem skargi zostały wniesione w dniu 21 grudnia 2009 r. (dzień oddania pisma w placówce pocztowej), a prawomocnym postanowieniem z dnia 18 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wnioski I.Ł. i D.Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia skarg, uznać należy, iż skargi te zostały wniesione po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić skargi. Na marginesie podkreślić należy, iż cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. W świetle powyższego wnioski skarżących o cofnięcie skarg nie mogą być rozpatrzone z uwagi na ich fakt, iż skargi zostały wniesione po terminie. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). Niezależnie od powyższego zważyć przyjdzie, że wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprzez stwierdzenie jej nieważności, czyli ze skutkiem ex tunc, także czyniłoby niniejsze postępowanie sądowe bezprzedmiotowym, gdyby skarga została wniesiona skutecznie. Odnosząc się do kwestii uiszczonych przez stronę skarżącą wpisów sądowych, stwierdzić należy, iż wpis sądowy zgodnie z art. 230 p.p.s.a., jest opłatą sądową, pobieraną przy wszczęciu postępowania. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis sądowy stanowi swego rodzaju ekwiwalent za przeprowadzenie postępowania. Zasadą jest, że opłata ta nie podlega zwrotowi. Wyjątki od zasady zostały enumeratywnie wyliczone w art. 232 p.p.s.a. Podstawę prawną pobranego w niniejszej sprawie wpisu sądowego stanowił wskazany wyżej art. 230 § 1 p.p.s.a. Kwestia zwrotu z urzędu uiszczonego wpisu od skargi podlegającej odrzuceniu została uregulowana przez przepisy art. 232 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że Sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Należy podkreślić, iż otrzymanie skargi przez sąd poprzedzone jest złożeniem jej przez skarżącego do organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy i który następnie postępuje zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., tj. przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Oznacza to, że nie ma już potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.VI.2005 r., FSK 2583/04, ONSAiWSA 2006, nr 2 poz. 42). Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że I.Ł. i D.Ł. uiścili wpis sądowy w wysokości po 200 złotych każde, a Sąd odrzucił skargi z uwagi na wniesienie ich po terminie, należało więc na podstawie art. 232 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej kwotę po 200 złotych (w sumie 400 zł) uiszczoną tytułem wpisu od pisma odrzuconego. Skargi jako niedopuszczalne zostały odrzucone przez Sąd z ww. powodu, a zatem nie uruchomiły one postępowania sądowego, zmierzającego do rozstrzygnięcia zawisłego przed nim sporu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.