II SA/Go 633/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2010 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, działając na podstawie 138 § 1 ust. 1, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r., Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005 ze zm.), art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 z ze zm., dalej zwaną "ustawą"), § 2, § 3, § 7, § 8, § 9, § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm., dalej zwanego ,,rozporządzeniem") po rozpatrzeniu odwołania W.K. od decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] października 2011r. o odmowie płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu 20 maja 2010 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek W.K. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, w którym zadeklarował pakiet rolnictwo ekologiczne wariant 2.1 – uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności). Wnioskodawca wskazał działki rolne: A o pow. 77 ha (dz. ewid. [...]) i B o pow. 16 ha (nr ewid. [...]) o łącznej pow. 93 ha. Jako roślinę uprawną wnioskodawca podał – mieszankę traw wieloletnich drobnonasiennych. W dniu [...] lutego 2011 r. w gospodarstwie W.K. przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni przez inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR, która wykazała nieprawidłowości na wskazanych wyżej działkach rolnych, dotyczące różnicy między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku o płatność rolnośrodowiskową (2007-2013), a powierzchnią stwierdzoną. Odnośnie działki rolnej oznaczonej jako "A" we wniosku powierzchnia deklarowana to 77 ha, a w czasie kontroli stwierdzono powierzchnię 17,67 ha, a odnośnie działki rolnej oznaczonej jako "B" we wniosku powierzchnia deklarowana to 16 ha, a w czasie kontroli stwierdzono powierzchnię 13,78 ha. Ponadto w trakcie kontroli inspektorzy stwierdzili, że na działce rolnej "A" na powierzchni stwierdzonej i na działce rolnej "B" na powierzchni stwierdzonej 13,78 ha, nie stwierdzono roślin zadeklarowanych do upraw w wariancie 2.1 uprawy rolnicze ( z certyfikatem zgodności) traw wieloletnich drobnonasiennych. Na wyżej wymienionej powierzchni stwierdzono ugór. W/w ustalenia zostały zawarte w sporządzonym raporcie z kontroli. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił stronie przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi. W uzasadnieniu decyzji powołano się na ustalenia dokonane przez inspektorów w trakcie kontroli na miejscu. W wyniku złożonego odwołania organ odwoławczy Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia uznając, iż zaskarżona decyzja nie zawiera pełnego uzasadnienia faktycznego. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z dnia [...] października 2011r. Kierownik BP ARiMR orzekł o odmowie przyznania W.K. płatności rolnośrodowiskowej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu [...] lutego 2011r. w gospodarstwie W.K. przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Kontrola wykazała różnice pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, w odniesieniu do działki A pow. stwierdzona wyniosła 17,67 ha, a w odniesieniu do działki B – 13,78 ha. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną podczas kontroli wyniosła łącznie 61,55 ha co według obliczeń organu stanowi 195,71%. Ponadto na w/w działkach kontrolujący nie stwierdzili rośliny zadeklarowanej do grupy upraw w wariancie 2.1 uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności). Natomiast na powierzchni kwalifikującej się do płatności stwierdzono ugór. Organ wskazał, iż w załączniku nr 4 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. ugór nie został umieszczony jako uprawa, do której przyznawana jest płatność rolnośrodowiskowa. W związku z powyższym, jak podał organ, działki A i B zostały wykluczone z przyznania wnioskowanej płatności. Kierownik Biura Powiatowego ARiMr wskazał, iż zgodnie z art. 16 ust. 2 akapit trzeci oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006, jeżeli obszar zadeklarowany do płatności w ramach danej grupy upraw przewyższa obszar stwierdzony, a różnica wynosi więcej niż 50%, beneficjenta wyklucza się po raz kolejny z otrzymania pomocy do wysokości różnicy między zadeklarowanym obszarem i obszarem stwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Według wyliczeń organu kwota sankcji wyniosła 73470 zł (93 ha x 790 zł). Kwotę wynikającą z wykluczeń przewidzianych w ust. 2 akapit trzeci i ust. 5 niniejszego artykułu, jak podał organ, odlicza się od płatności pomocowych w ramach wszystkich środków wsparcia ustanowionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub rozporządzenia (WE) nr 73/2009, do których dany beneficjent jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia. Jeśli niemożliwe jest odliczenie tej kwoty w całości od wymienionych płatności, saldo pozostałe do spłaty zostaje anulowane. Pismem z dnia [...] października 2011 r. strona zwróciła się o załączenie do akt sprawy notatki służbowej sporządzonej przez głównego specjalistę ds. bydła i użytków zielonych z Ośrodka Doradztwa Rolniczego Oddział. W treści notatki specjalista podał, iż w dniu [...] czerwca 2011 r. dokonał lustracji działek zadeklarowanych we wniosku z [...] maja 2010r. stwierdzając znaczne zróżnicowanie klas bonitacyjnych gleb, różnorodne siedliska roślin (najczęściej suche) oraz ekstensywne użytkowanie roli. Ponadto z treści notatki wynika, iż specjalista stwierdził punktowe występowanie roślin motylkowatych – koniczyny łąkowej, która jest rośliną (byliną) 2-3 letnią, zaś forma zdziczała jest wieloletnia, jednakże ustalenie podczas lustracji czy jest to forma zdziczała uznał bez badań dodatkowych za niemożliwe. Specjalista podał, iż zgodnie z oświadczeniem rolnika trawy z roślinami motylkowatymi drobnonasiennymi były wysiane w 2007 r. i 2008 r., a przyczyną ich wypadnięcia wg specjalisty mogły być susze w ciągu ostatnich kilku lat na w/w obszarze, gdyż koniczyna czerwona jest wrażliwa na niesprzyjające warunki klimatyczne. Specjalista stwierdził w rowie melioracyjnym znaczne zróżnicowanie składu botanicznego i liczniejsze występowanie koniczyny. Specjalista podał, iż rolnik podjął działania zmierzające do poprawy stanu uprawy traw z roślinami motylkowatymi tj. koszenie o czym świadczą resztki pożniwne, mocniej lub słabiej rozłożone w międzyrzędziach pokosowych, a także charakterystyczne odrosty roślinności po zabiegu mulczowania sprzętem specjalistycznym. Zdaniem specjalisty kwalifikacja działki jako ugór zielony jest niesprawiedliwa dla rolnika, ponieważ na tym obszarze są różnorodne mniej lub bardziej szlachetne rośliny uprawne jak, np. koniczyna czerwona czy kupkówka pospolita. Prawdopodobną i niezależną od rolnika przyczyną słabej obsady traw szlachetnych czy roślin motylkowatych jego zdaniem jest niekorzystny przebieg pogody i specyficzne siedlisko (słaba bonitacja gleb na większej części działki), nie widząc celowych zaniedbań organizacyjnych czy agrotechnicznych ze strony rolnika. Natomiast w odniesieniu do drugiej działki oznaczonej we wniosku jako B w zależności od siedliska roślinność trawiasta z roślinami motylkowatymi drobnonasiennymi jest mocno zróżnicowana. Stwierdził też pozostałości roślin po wcześniejszym koszeniu użytku. Nadmierna wybujałość np. nawłoci pospolitej zdaniem specjalisty wynika z fizjologii wzrostu. Nadto nie stwierdził występowania wieloletnich drzew i krzewów, po nich zostały pnie i małe odrosty. Od decyzji organu I instancji W.K. wniósł odwołanie. Podał, iż w dniu 12 maja 2011r. złożył odwołanie od raportu z kontroli, ponieważ nie zgadzał się z wynikami kontroli pomiarów powierzchni działek. Zdaniem odwołującego wielkość działek, ich powierzchnia jest zgodna z powierzchnią PEG. Stwierdzoną przez organ różnicę w powierzchni działek uznał za niemożliwą, co potwierdza jego zdaniem dokumentacja fotograficzna i rachunek za usługę koszenia. Odwołujący zwrócił uwagę, iż podczas kontroli przeprowadzonej w lutym niemożliwa była prawidłowa ocena stanu roślin. Do odwołania strona załączyła dowód w postaci opinii specjalisty z ORD oraz potwierdzenia dwóch przelewów na łączną kwotę 8 000 zł na konto T.P. w dniach [...] października 2010 r. i [...] listopada 2010 r. jako dowód wykonania usługi koszenia. W wyniku rozpoznania odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Oddziału ARiMR działając na mocy art. 39 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21 października 2005 r.), art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze4 zm.), § 2, 3, 7, 8, 9, 21 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-13 (Dz. U. z 2009 r. Nr 33 poz. 262) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia prawnego decyzji organ przytoczył treść przepisów Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. oraz ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich przywołanych w podstawie prawnej decyzji. Następnie Dyrektor wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią było ustalenie, czy działki rolne strony spełniają warunki do przyznania płatności rolnośrodowiskowej w tym ustalenie faktycznych powierzchni poszczególnych działek rolnych. W tym zakresie organ powołał się na wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2011 r., podczas której inspektorzy terenowi dokonali pomiarów powierzchni, na których faktycznie prowadzona jest działalność rolnicza, a nie obszary wskazane na załącznikach graficznych złożonych wraz z wnioskiem w dniu [...] maja 2010 r. Powyższa kontrola wykazała różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną przez stronę we wniosku o płatność a stwierdzoną podczas kontroli na miejscu oraz brak na powierzchni kwalifikującej się do płatności ugoru zamiast upraw zadeklarowanych. Organ podał, iż przeprowadzona w dniu [...] lutego 2011 r. kontrola na działce A wykazała niewykoszone trawy, zeschnięte wielomiesięczne chwasty m.in. nawłoć pospolitą, obszary zalesione i zakrzaczone, samosiewy drzew. Podobnie w odniesieniu do działki B organ stwierdził niewykoszone trawy, zeschnięte gałęzie wskazujące na dokonaną niedawno wycinkę samosiewów drzew, wielomiesięczne chwasty, zwarte obszary zalesione i zakrzaczone oraz samosiewy drzew. Jak podał organ, grunty na materiale zdjęciowym (drzewa krzewy, długookresowe chwasty) nie spełniają wymogów wskazanych w § 2 ust. 2 pkt 2 oraz § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. zgodnie z którym płatności przyznawane są jeżeli łączna powierzchnia posiadanych działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji i producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit c rozporządzenia nr 73/2009 wynosi 1 ha. Organ podał, iż w art. 2 lit. c w/w rozporządzenia Rady "działalność rolnicza" jest produkcją, hodowlą lub uprawą produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt do celów gospodarskich lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Powołując się na przepisy prawa w tym rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. i Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 organ zaznaczył, iż aby zostać beneficjentem pomocy w ramach programu rolnośrodowiskowego nie wystarczy być posiadaczem gruntów rolnych, ale należy je rolniczo użytkować zgodnie z określonymi wymaganiami dla poszczególnych wariantów. Jak podał organ, zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., podstawowymi wymaganiami, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 są m.in. wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt. 2b ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) minister określa, w drodze rozporządzenia minimalne normy, uwzględniając art. 6 rozporządzenia nr 73/2009 oraz załącznik III do tego rozporządzenia, a także biorąc pod uwagę warunki glebowe i klimatyczne, istniejące systemy gospodarowania, wykorzystanie gruntów rolnych, metody upraw i strukturę gospodarstw rolnych, jak również art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009. Mając na uwadze powyższe w § 1 ust. 1 pkt 1 i 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211) określone zostało, iż grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami, jeżeli: w przypadku gruntów ornych - jest prowadzona na nich uprawa roślin lub ugorowanie (...); w przypadku łąk i pastwisk innych niż wymienione w pkt 2 i 3 - okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie do dnia 31 lipca, lub są na nich wypasane zwierzęta w okresie wegetacyjnym traw. Z kolei § 4 w/w Rozporządzenia stanowi, iż grunty rolne, o których mowa w § 1, nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem: 1) drzew i krzewów: a) niepodlegających wycięciu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, b) mających znaczenie dla ochrony wód i gleb, c) niewpływających na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną; 2) gruntów, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 3, które mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami, jeżeli drzewa te i krzewy nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną, a ich liczba nie przekracza 50 sztuk na hektar. Nadto w toku kontroli na pozostałej powierzchni deklarowanej wynoszącej 31,45 ha stwierdzono ugór, który z uwagi na treść § 9 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie uprawnia do przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Organ podkreślił, iż dokumentacja fotograficzna będąca integralną częścią raportu z kontroli oraz szkice sporządzone przez inspektorów terenowych z zaznaczonymi miejscami, w których wykonywana była dokumentacja fotograficzna oraz ślad urządzenia GPS, którym dokonywane były pomiary działek rolnych zgłoszonych przez stronę bezspornie potwierdzają występowanie terenów nieuprawnionych do płatności rolnośrodowiskowej w wariancie 2.1. Organ odwoławczy za prawidłowe uznał zatem stanowisko organu I instancji stwierdzające, iż w gospodarstwie wnioskodawcy nie występuje obszar kwalifikujący się do przyznania płatności rolnośrodowiskowych w zakresie wariantu 2.1 uprawy rolnicze. Potwierdził, iż w przepisach załącznika do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. nie został wymieniony ugór jako obszar, do którego taka płatność przysługuje w zakresie Pakietu 2, wariant 2.1. Dyrektor potwierdził także, iż prawidłowo wskazano w zaskarżonej decyzji, iż wysokość potrącenia płatności rolnośrodowiskowej odpowiada iloczynowi stwierdzonej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną oraz stawce płatności w wariancie 2.1. Powyższe wynika z art. 16 ust. 2 akapit trzeci oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli obszar zadeklarowany do płatności w ramach danej grupy upraw przewyższa obszar stwierdzony, a różnica wynosi ponad 50% beneficjenta wyklucza się po raz kolejny z otrzymania pomocy do wysokości różnicy pomiędzy zadeklarowanym obszarem i obszarem stwierdzonym zgodnie z art. 57 ust. 1 rozporządzenia (W) nr 1122/2009. Kwotę wynikającą z wykluczeń przewidzianych w ust. 2 akapit trzeci i ust. 5 niniejszego artykułu odlicza się od płatności pomocowych w ramach wszystkich środków wsparcia ustanowionych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub rozporządzenia (WE) nr 73/2009 do których dany beneficjent jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym w którym dokonano ustalenia. Organ wskazał, iż zastosował art. 16 Rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009 albowiem na mocy art. 86 niniejszego Rozporządzenia Rozporządzenie nr 796/2004 zostało uchylone a odesłania do rozporządzenia nr 796/2004 traktuje się jako odesłania do Rozporządzenia 1122/2009. Następnie organ podkreślił, iż zgodnie z warunkami przeprowadzania kontroli na miejscu określonymi w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009 kontrola na miejscu może być zapowiedziana, jeżeli nie zagraża celowi kontroli (art. 27 ust. 1). Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie kontrola na miejscu została przeprowadzona bez obecności wnioskodawcy, który nie został o niej powiadomiony, z uwagi na brak takiej konieczności przy pomiarach powierzchni upraw. Nadto organ odwoławczy podzielił w całości zastosowaną przez organ I instancji interpretację przepisów prawa i ich zastosowanie. Jednocześnie nie stwierdził uchybień przy obsłudze spawy uznając ustalenia faktyczne w sprawie za prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów odwołującego organ uznał je za nieuzasadnione. Zdaniem organu pora roku, w której dokonano kontroli pozostaje bez znaczenia, jak wynika z dokumentacji zdjęciowej brak było w dniu kontroli pokrywy śnieżnej uniemożliwiającej dokonanie kontroli. Zdaniem organu uwidocznione na zdjęciach niewykoszone, zeschnięte wysokie trawy, wielomiesięczne chwasty, samosiewy drzew liściastych w wielu częściach systematyczny obszar zalesiony a nawet stosy zeschniętych gałęzi świadczące o dokonanej wycince samosiewów potwierdzają, iż na spornych działkach z całą pewnością działalność rolnicza nie była prowadzona w roku gospodarczym 2010 na całości obszaru zadeklarowanego przez stronę. Stąd organ nie uwzględnił zarzutu odwołującego, iż działki były wykaszane w całości powierzchni deklarowanej we wniosku. Odnosząc się do przedłożonego przez odwołującego dowodu w postaci opinii specjalisty z dnia [...] czerwca 2011 r. organ uznał, iż nie może ona stanowić dowodu świadczącego o prowadzeniu działalności zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w 2010 r., z uwagi na to, iż dokonana lustracja zrealizowana została ponad 4 miesiące po kontroli na miejscu. Zdaniem organu przeprowadzona przez specjalistę kontrola dotyczyła następnego okresu wegetacyjnego roślin motylkowatych drobnonasiennych, tj. okresu wzrostu i rozwoju roślin. Dodał, iż opinia ta częściowo potwierdza wyniki kontroli z [...] lutego 2011 r., tj. występowanie drzew i krzewów. Organ wskazał, iż inspektorzy przeprowadzający kontrolę odbyli odpowiednie szkolenia i poddani byli egzaminowi kwalifikującemu ich do dokonania kontroli. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż z załączonego przez odwołującego rachunku za usługę koszenia nie wynika za jaką usługę dokonany został przelew, a zatem nie może stanowić on dowodu potwierdzającego fakt prowadzenia na działkach A i B zabiegów agrotechnicznych. Nadto organ zarzucił stronie brak zachowania należytej staranności wskazując, iż z wynikami kontroli zapoznał się w siedzibie organu w dniu [...] kwietnia 2011 r., natomiast zastrzeżenia złożone zostały 12 maja 2011 r., dwa dni po odebraniu decyzji organu w sprawie odmowy przyznania płatności. Biorąc pod uwagę zastrzeżenia te, po przekazaniu do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, gdyż z tej jednostki inspektorzy dokonali kontroli, organ nie stwierdził podstaw do zmiany wyników kontroli. Od powyższej decyzji W.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnosząc o jej uchylenie. Skarżący oświadczył, iż zadeklarowane przez niego działki porastały trawy z roślinami motylkowymi. Zarzucił organowi, iż kontrola rolnośrodowiskowa winna odbyć się w jego obecności. Nadto zarzucił, iż kontrolę przeprowadziły osoby nie posiadające wykształcenia botanicznego nie mające kwalifikacji do oceny stanu upraw, a poza tym kontrola nie została powtórzona. Skarżący podniósł zarzut niejednoznaczności dokumentacji zdjęciowej. Skarżący podał, iż rośliny skoszone były w lipcu i miały prawo odrosnąć na wysokość kilkudziesięciu centymetrów. Skarżący podał, iż wskazane przez organ zakrzaczenia nie były zgłaszane jako użytkowane rolniczo i znajdują się poza obszarem zgłoszonym do wniosku. Jednocześnie skarżący nie zgodził się z odrzuceniem przez organ wniosków zawartych w przedstawionych przez stronę notatki specjalisty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że inspektorzy przeprowadzający kontrolę posiadają odpowiednie kwalifikacje i wykształcenie niezbędne do przeprowadzania kontroli, a dokonując ustaleń opisanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opierał się nie tylko na załączonych do akt administracyjnych zdjęć zrobionych w trakcie kontroli przez inspektorów, ale także na pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w trakcie postępowania. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. (sygn. akt II SA/Go 253/12), uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku, wskazując unormowania prawne, jakie mają zastosowanie w niniejszej sprawie podkreślono, że rozpoznając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej organ administracji publicznej jest zobowiązany ustalić, czy zostały spełnione przez wnioskodawcę wszystkie przesłanki konieczne do przyznania płatności. Zwrócono uwagę, że w myśl art. 21 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich do postępowań rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z zastrzeżeniem pierwszeństwa zasad i warunków określonych przepisami prawa unijnego, wskazując w szczególności na art. 21 ust. 2 i 3 wyżej wymienionej ustawy. Zaskarżona decyzja zdaniem Sądu została wydana z naruszeniem przepisów art. 7 w którym została wyrażona zasada "prawdy obiektywnej" i art. 77 § 1 kpa, zgodnie z którym organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zaznaczono, że w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozpatrzenia wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej ma miejsce modyfikacja (ograniczenie) zasady oficjalności postępowania dowodowego, poprzez ograniczenie obowiązku (w tym zakresie ARiMR) do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, zarówno przeprowadzonego przez organ z urzędu, jak i przedstawionego przez stronę. Sąd stwierdził, że organ wydając zaskarżoną decyzję oparł się o istotne dla sprawy ustalenia faktyczne, w szczególności na ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli na miejscu przeprowadzonej metodą inspekcji terenowej. Nie uwzględniono i nie dokonano oceny dowodu zawnioskowanego przez skarżącego, tj. opinii specjalisty – głównego specjalisty ds. bydła i użytków zielonych z Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Na powyższy dowód skarżący powoływał się zarówno przed wydaniem decyzji przez organ I instancji, jak i w odwołaniu. Podkreślono, że ewentualna odmowa przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę winna przybrać formę postanowienia organu. Obowiązkiem organu jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Dokonując ponownie rozpatrzenia sprawy organ winien uwzględnić dowód powołany przez skarżącego na etapie postępowania odwoławczego, dokonać jego oceny na tle pozostałego materiału dowodowego w sprawie, zgodnie z dyspozycją art. 80 kpa. Tak zebrany i oceniony materiał dowodowy winien stanowić podstawę do wydania decyzji w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej, zgodnie z art. 107 § 3 kpa prawidłowo uzasadnionej, w której organ przedstawi szczegółowo wyniki analizy materiału dowodowego w oparciu o który wydana została decyzja. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR powołując się na art. 39 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21 października 2005 r.), art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.), § 2, 3, 7, 8, 9, 21 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-13 (Dz. U. z 2009 r. Nr 33, poz. 262) ponownie utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] października 2011r. o odmowie przyznania W.K. płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że przeprowadzona w dniu [...] lutego 2011 r. kontrola terenowa w gospodarstwie skarżącego wykazała, iż powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych we wniosku z dnia [...] maja 2010 roku różni się od stanu faktycznego. Podczas kontroli inspektorzy Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdzili, iż działalność rolnicza na deklarowanych działkach przez W.K. jest mniejsza niż wskazana we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za 2010 rok. Na działce rolnej oznaczonej "A" stwierdzono, że powierzchnia ta wynosi 17,67 ha, podczas gdy we wniosku powierzchnię tą określono na 77,00 ha. Natomiast na działce rolnej oznaczonej "B" stwierdzono, że powierzchnia ta wynosi 13, 78 ha, podczas gdy we wniosku powierzchnię tą określono na 16 ha. Czynności kontrolne przeprowadzone na działce oznaczonej jako "A", zdaniem organu, wykazały niewykoszone trawy, zeschnięte wielomiesięczne chwasty, m.in. nawłoć pospolitą, obszary zalesione i zakrzaczone, samosiewy drzew. Północno – zachodnia część powyższej działki, którą w na załączniku graficznym zaznaczono jako część w całości użytkowaną rolniczo, stwierdzono zachwaszczenie świadczące o niepoddawaniu omawianego obszaru jakimkolwiek zabiegom agrotechnicznym w długim okresie czasu. W północnej i centralnej część tej działki stwierdzono zakrzaczenia, drzewa i tereny zachwaszczone. Natomiast w południowej części tej działki, na której nie była prowadzona działalność rolnicza charakteryzowała się występowaniem długookresowych chwastów i zakrzaczeń. Natomiast czynności kontrolne przeprowadzone na działce rolnej oznaczonej jako działka "B" wykazały niewykoszone traw, zeschnięte gałęzie wskazujące na dokonaną niedawno wycinkę samosiewów drzew, wielomiesięczne chwasty, zwarte obszary zalesione i zakrzaczone i samosiewy drzew. W północno – zachodniej części tej działki, którą na załączniku graficznym strona zaznaczyła jako w całości użytkowaną rolniczo stwierdzono systematyczny las, kilkuletnie drzewa iglaste i liściaste. W uzasadnieniu decyzji powołano się na dokumentację fotograficzną wykonaną w trakcie kontroli przez inspektorów, która potwierdza, zdaniem organu, powyższe ustalenia. Powołując się na § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działalności "Programów rolnośrodowiskowych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich organ stwierdził, że płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana za działki, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia Rady (WE) 73/2009, a przez którą należy rozumieć faktyczne użytkowanie gruntów rolnych. Aby zostać beneficjentem pomocy w ramach programu rolnośrodowiskowego nie wystarczy być posiadaczem gruntów rolnych, ale należy je przede wszystkim rolniczo użytkować zgodnie z określonymi wymogami dla poszczególnych wariantów. Zdaniem organu działki objęte wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową na łącznym obszarze 61,55 ha nie spełniają warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w tramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz.U. z 2009r., nr 33, poz. 262 ze zm.), zatem nie kwalifikuje się do płatności. Ponadto na pozostałej powierzchni deklarowanej przez wnioskodawcę wynoszącej 31,45 ha stwierdzono ugór, do którego, z uwagi na § 9 ust. 1 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa nie przysługuje. Ugór nie został bowiem wymieniony w załączniku numer 4 do powyższego rozporządzenia jako obszar, od którego przysługuje płatność rolnośrodowiskowa. Zdaniem organu fakt, że kontrolę przeprowadzono w lutym nie stanowił przeszkody do poczynienia właściwych spostrzeżeń w przedmiocie stanu działek z uwagi na to, że w tym okresie nie występowała pokrywa śnieżna. Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz ustosunkowując się do zarzutów skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2009 r., organ powołał się na pismo Kierownika Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR i dołączonego do tego pisma notatki sporządzonej przez inspektora terenowego P.P., kontrolującego gospodarstwo W.K.. W piśmie tym szczegółowo zdaniem organu ustosunkowano się do tych zarzutów. Wyjaśniono, że pomiarami objęto obszary w/w działek, na których faktycznie była prowadzona działalność rolnicza, a nie tereny zadrzewione, zakrzaczone, zachwaszczone, czy też obszary z widocznymi śladami po dokonanej przed kontrolą wycinką drzew. Ustosunkowując się do przedłożonej przez skarżącego notatki służbowej z lustracji działek rolnych z dnia [...] czerwca 2011 r., sporządzonej przez J.G., organ stwierdził, iż mimo, że lustrację tą przeprowadzono na obszarze ponad 90 ha nie wskazano w niej powierzchni, na której lustrujący stwierdził występowanie roślin motylkowych- kończyny łąkowej i użył tylko określenia, że roślina ta występuje punktowo. Przeprowadzający lustrację stwierdził występowanie na większości gruntów roślin ubogich (perz, oset, turzyca, bylica pospolita, nawłoć, żarnowiec miotlasty), czyli chwastów charakterystycznych do odłogów. Nadto stwierdzono w niej występowanie, w trakcie przeprowadzanej lustracji, tj. w czerwcu 2011 r. na powierzchni suchej roślinności ubogiej i głodnego środowiska. Nadto wskazano występowanie pni i małych odrostów po wyciętych drzewach. Powyższe ustalenia potwierdzają wcześniejsze ustalenia inspektorów, iż sporne działki nie były użytkowane rolniczo. Skarżący nie prowadził uprawy wskazanej we wniosku. Odnosząc się do przedłożonych rachunków, które miały stanowić zdaniem skarżącego dowód na fakt wykonania koszenia działek objętych wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową organ zauważył, że nie wskazano w nich z jakiego tytułu daną kwotę pieniężną przekazano. Mając powyższe rozważania na uwadze organ stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że skarżący na deklarowanych działkach nie prowadził działalności zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. Tym samym należało utrzymać w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2011 r. o odmowie płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi. Skargę na powyższą decyzję złożył W.K., wnosząc o jej uchylenie oraz wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2010 rok. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ administracji publicznej dokonał swobodnej i niespójnej oceny dowodu w postaci notatki z lustracji sporządzonej przez J.G.. Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem inspektorów przeprowadzających kontrolę, iż wysiana w 2008 roku mieszanka traw wieloletnich motylkowatymi skutkuje, że po 2-3 latach motylkowate drobnonasienne (kończyna czerwona) przestaje występować w uprawie. Kończyna czerwona rozwija się bowiem wegetatywnie i generatywnie i jest rośliną wieloletnią, utrzymującą się w uprawie przez wiele lat, a nie tylko przez 2-3 lata. Nadto zgodnie z wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową miał uprawiać mieszankę traw, a nie kończynę czerwoną w siewie czystym. Zakwestionował również występowanie na działkach objętych wnioskiem ugoru. Dołączone do akt sprawy zdjęcia przedstawiające stan uprawy były robione tendencyjnie. Dotyczą one obszarów wyłączonych z płatności i nieobjętych wnioskiem. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i w jej uzasadnieniu. Organ podkreślił, że w sposób rzetelny i obiektywny przedstawiono i oceniono zgromadzony materiał dowodowy. Zdjęcia zrobione w trakcie kontroli przedstawiają rzeczywisty stan działek objętych wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową i przedstawiają grunty w znacznej części porośnięte drzewami, krzewami i gęstą trawą. Stanowią dowód, iż na tych działkach nie były przeprowadzane zabiegi agrotechniczne, o których pisze w skardze W.K.. Kontrolę w terenie przeprowadzili inspektorzy posiadający odpowiednie wykształcenie i przygotowanie zawodowe, którzy odbywają cykliczne szkolenia. Przedstawiony przez skarżącego materiał dowodowy, tj. notatka z lustracji sporządzona przez J.G. została poddany ocenie i nie mogła stanowić podstawy podważenia ustaleń dokonanych przez organ w oparciu o wyniki kontroli na miejscu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim przypadku mogła ona zostać wzruszona przez Sąd. Należy wskazać, że w myśl z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kierując się wskazaniami kryterium legalności, sądy administracyjne dokonują zatem oceny zasadności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Z kolei, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla je w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Natomiast skarga podlega oddaleniu w przypadku uznania przez sąd, że zaskarżona decyzja lub postanowienie pozostaje w zgodności z przepisami prawa materialnego, a także nie narusza przepisów prawa procesowego w stopniu nakazującym jej wzruszenie. Należy również mieć w niniejszej sprawie na uwadze, że w niniejszej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny. Ma to istotne znaczenie ze względu na treść przepisów art. 153 i 170 p.p.s.a. Pierwszy z nich stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Natomiast art. 170 p.p.s.a. stanowi, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe a w przypadkach wskazanych w ustawie także inne osoby. Powyższe oznacza, że w przypadku ponownego rozpoznawania sprawy przez sąd administracyjny winien on uwzględnić wytyczne i sugestie zawarte w uzasadnieniach wyroków wydanych poprzednio, jeżeli wyroki te nie zostały uprzednio uchylone. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] września 2012 r., którą to decyzją, po rozpatrzeniu odwołania W.K., utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej z sankcjami wieloletnimi. . Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 ze zm.), z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl art. 21 ust. 2 ww. ustawy, w postępowaniu dotyczącym przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:1) stoi na straży praworządności: 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy: 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania: 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania, przy czym przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2 są obowiązane przedstawić dowody i dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne ( art. 21 ust. 3 w/w ustawy). Z przepisów tych jednoznacznie wynika, iż materiał dowodowy, w oparciu o który ma nastąpić rozstrzygniecie sprawy musi być kompletny a rozstrzygnięcie sprawy musi poprzedzać "wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego", co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, ponieważ do decyzji tych stosuje się art. 107 § 3 k.p.a. Nadto w postępowaniu tym stosuje się zasady ogólne postępowania administracyjnego, wynikające z art. 6-16 k.p.a., przy czym niektóre z nich, z pewnymi modyfikacjami, wynikającymi z treści art. przepisu art. 3 ust. 1 i 2 ustawy. Modyfikacje te dotyczą zasady ogólnej k.p.a., obowiązku udzielania informacji przez organ statuowanej w art. 9 k.p.a, oraz zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym wynikającej z art. 10 k.p.a.. W postępowaniach tych stosuje się natomiast pozostałe zasady k.p.a. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie organ administracji publicznej uczynił zadość powyższym wymaganiom, a zaskarżona decyzja, wbrew zarzutom skargi, nie została wydana z naruszeniem przepisów w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Analiza akt administracyjnych prowadzi do wniosku, iż organ I, jak i II instancji zgromadziły i prawidłowo rozpatrzyły oraz oceniły zebrany materiał dowodowy, w tym organ II instancji przeprowadził dowody wnioskowane przez stronę postępowania. Ocena ta, zdaniem Sądu jest prawidłowa i mieści się w granicach swobodnej oceny dozwolonej obowiązującymi przepisami. Organ administracji publicznej, tj. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR rozpatrując ponownie odwołanie W.K. od decyzji organu I instancji, zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Go 253/12 odniósł się dowodu złożonego przez skarżącego, tj. notatki z lustracji działek rolnych objętych wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową, sporządzonej przez J.G. i noszącej datę [...] czerwca 2011 r., jak i dokonał oceny całego zgromadzonego materiału dowodowego w trakcie postępowania administracyjnego. Swoje ustalenia przedstawione w zaskarżonej decyzji oparł nie tylko na wynikach kontroli przeprowadzonej na miejscu przez inspektorów terenowych w dniu [...] lutego 2011 r., ale także na podstawie dołączonej dokumentacji fotograficznej przedstawiającej stan działek rolnych objętych wnioskiem o płatność rolnośrodowiskową, a wykonaną w dniu przeprowadzenia tej kontroli i wyjaśnieniach złożonych przez P.P. dotyczących przeprowadzonych czynności kontrolnych. Nadto organ dokonał zgodnie z wytycznymi Sądu, oceny notatki z lustracji dokonanej w dniu [...] czerwca 2011r. a przedłożonej przez skarżącego. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności protokołu z kontroli na miejscu i dokumentacji fotograficznej sporządzonej w ramach tej kontroli jednoznacznie, zdaniem Sądu, wskazuje na zasadność dokonanych przez organ ustaleń, że na spornych działkach objętych wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, tylko na części tych działek była prowadzona przez W.K. działalność rolnicza, tj. na działce oznaczonej jako "A" na powierzchni 17,67 ha (przy deklarowanej 77 ha) i na działce oznaczonej jako "B" na powierzchni 13,78 ha (przy deklarowanej 16 ha). Łącznie na powierzchni obu działek wynoszącej 61,55 ha stwierdzono zasadnie, że grunty nie spełniały wymogów określonych w § 2 ust. 2 pkt 2 oraz § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.). Nie była na tej powierzchni prowadzona działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 2 lit c Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ( Dz. U. UE L z dnia 31 stycznia 2009 r.). Zgodnie bowiem z tym przepisem działalność rolnicza oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymanie zwierząt dla celów gospodarskich, lub utrzymanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Dokumentacja fotograficzna dotycząca tej powierzchni wskazuje, jak trafnie przyjął organ administracji publicznej, daleko idące zachwaszczenie tej powierzchni działek, świadczące o niepoddawaniu omawianego obszaru jakimkolwiek zabiegom agrotechnicznym w długim okresie czasu. Organ dokonał analizy dokumentacji fotograficznej dotyczącej tej powierzchni, wskazał również, które zdjęcia przedstawiają tą cześć działek rolnych i umiejscowił te miejsca na dołączonych do akt mapach przedstawiających te działki. Zdjęcia te ukazują zakrzaczenia, drzewa i zachwaszczenie, a więc fakty świadczące o nieprowadzeniu działalności rolniczej w rozumieniu w/w przepisów. Z dokumentacji fotograficznej wynika, że na tej części działek występuje nie tylko zachwaszczenie, ale także zwarte obszaru, na których występują co najmniej kilkuletnie drzewa, samosiewy drzew i zakrzaczenie. Zdaniem Sądu, gdyby faktycznie na tej powierzchni była prowadzona działalność gospodarcza, powyższe zachwaszczenie i zalesienie by nie występowało. Ponadto zasadnie organ przyjął, że na pozostałej powierzchni deklarowanej przez skarżącego działek, tj. 31.45 ha stwierdzono ugór, do którego zgodnie z treścią § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich w latach 2007-2013 w pakiecie rolnictwo ekologiczne wariant 2.1 uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności), płatność rolnośrodowiskowa nie przysługuje. W załączniku nr 4 do rozporządzenia legislator nie wymienił "ugoru" jako obszaru do którego przysługuje płatność rolnośrodowiskowa w zakresie pakiet 2.- rolnictwo ekologiczne, wariant 2.1 uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności). Ustalenia organu w zakresie dotyczącym występowania na powyższej powierzchni ugoru, a nie uprawy mieszanki traw wieloletnich drobnonasiennych, jaką zadeklarował wnoszący skargę we wniosku o płatność rolnośrodowiskową, znajdują potwierdzenie w protokole z czynności kontrolnych dokonanych na miejscu oraz załączonej do tego protokołu dokumentacji fotograficznej, jak również w notatce służbowej sporządzonej przez przeprowadzającego kontrolę inspektora terenowego P.P., która została sporządzonej w dniu [...] czerwca 2011 roku w odpowiedzi na zarzuty skarżącego. Z powyższych dokumentów wynika, że na działkach rolnych na których W.K. deklarował uprawę mieszanki wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi w dniu kontroli nie stwierdzono roślin motylkowych oraz traw szlachetnych. Inspektor terenowy stwierdził na działce oznaczonej jako ,,A" występowanie przerośniętej, wyschniętej nawłoci. Nadto podkreślono występowanie na części działek ,,A" i ,,B" wieloletnich drzew i krzewów, które to obszary wyłączono z pomiaru. Powyższe stwierdzenia inspektora korespondują z dokumentacją fotograficzną przedstawiającą stan obu działek. Organ dokonał również w zaskarżonej decyzji oceny, złożonej do akt sprawy jako dowód przez skarżącego, notatki służbowej z lustracji działek rolnych objętych wnioskiem sporządzonej w dniu [...] czerwca 2011 roku przez J.G.. Podkreślono, że mimo, iż lustrację działek przeprowadzono w czerwcu, a więc w okresie obejmującym wzmożony wzrost i rozwój roślin, to stwierdzono występowanie roślinności ubogiej i głodnego siedliska. Mimo, że lustracja obejmowała powierzchnię 90 hektarów, stwierdzono tylko punktowe występowanie roślin motylkowych, co zdaniem organu świadczy, że miejsc tych było niewiele. Znając cel lustracji zarówno osoba wykonująca lustrację na zlecenie skarżącego, posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe, jak i skarżący, gdyby stan ten był inny zapewne by to przedstawiono w tej opinii. Zasadnie również organ zauważył, że w trakcie tych oględzin stwierdzono występowanie na powierzchni suchej, stanowiącej większość obszaru działek występowanie roślinności ubogiej, głodnego środowiska, takiej jak trzcinnik, perz, oset, turzyca i w dużym natężeniu nawłoci pospolitej. Za zasadne należy przyjąć stanowisko organu, iż taki skład roślinny świadczy o nie prowadzeniu działalności zgodnie z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w 2010 roku. Znajduje to potwierdzenie również w ilości powierzchni porośniętej wieloletnimi drzewami i krzewami, o czym wspominano wcześniej. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 39 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005z dnia 20 września 2005 roku w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ( publikowane w Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005r, ze zm.) płatność rolnośrodowiskowa obejmuje jedynie te zobowiązania, które wykraczają poza odpowiednie normy obowiązkowe ustanowione zgodnie z art. 4 i 5 załącznikami III i IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, jak również minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne wymogi ustanowione ustawodawstwem krajowym i określonym programie. Zasadnie stwierdził organ, że program pomocy rolnośrodowiskowej wprowadzono w celu zachęty rolników do stosowania w prowadzonych gospodarstwach praktyk rolnych zgodnie z rosnącą potrzebą ochrony i poprawy środowiska, zasobów naturalnych, gleby, różnorodności genetycznej i utrzymania stanu krajobrazu i obszarów wiejskich. Podjęcie zobowiązań rolnośrodowiskowych nakłada na producenta rolnego obowiązek stosowania wyższych standardów w gospodarstwie rolnym niż na prowadzącym gospodarstwo metodami konwencjonalnymi. Nie oznacza to jednak, że dla zachowania tych celów należy zaprzestać na założonej uprawie wykonywania zabiegów agrotechnicznych i to zgodnie z przyjętymi standardami. Zaniedbania w prowadzeniu przez skarżącego uprawy wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi doprowadziły, jak stwierdził organ i wykazał to poprzez zgromadzony materiał dowodowy, do jej degradacji. Deklarując we wniosku o płatność rolnośrodowiskową określoną uprawę, z prowadzeniem której związane jest otrzymywanie płatności, rolnik zobowiązuje się do utrzymania jej w określonym stanie i dokonywać zabiegów agrotechnicznych niezbędnych do utrzymania takiego stanu, a nie tylko do założenia danej uprawy. Z tego obowiązku skarżący nie wywiązał się, co potwierdza zgromadzony materiał dowodowy. Należy w tym miejscu przytoczyć pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2010 roku (sygn. akt II GSK 1004/09), w myśl którego, bez względu na rodzaj gruntu rolnego oraz zalecanych zabiegów agrotechnicznych grunty objęte wnioskiem o płatność muszą być zadbane, a więc nie mogą na nich występować samosiejki drzew, krzewy, wielomiesięczne czy też nawet wieloletnie chwasty, jak w niniejszej sprawie. Przedłożone przez skarżącego dowody wpłaty na rzecz osoby trzeciej, których to wpłat dokonano w październiku i listopadzie 2010 roku, jak zasadnie stwierdził organ, nie mogą stanowić podstawy dokonania odmiennych ustaleń i oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Nie wynika bowiem z ich treści za jaką usługę wymieniona w nich kwota została przekazana. Nadto, jak wskazał w notatce z lustracji przeprowadzonej w czerwcu 2011 roku J.G., można zauważyć na działkach ślady ich koszenia, a występujące miejscowe i pasowe pozostałości roślinności mogą wynikać z niezbyt starannego wykonania tego zabiegu. Zdaniem Sądu, to kolejny dowód świadczący o niewłaściwym utrzymaniu uprawy, o czym wyżej była mowa, a co jest podstawowym obowiązkiem producenta rolnego wnioskującego o płatność. Powyższe ustalenia, jak wskazał organ administracji publicznej, oparto na wynikach kontroli na miejscu przeprowadzonej przez inspektorów terenowych P.P., P.P., A.T. i P.K.. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że osoby te posiadają odpowiednie wykształcenie. Pan A.T. w zakresie gospodarki nieruchomościami (ukończył kierunek geodezji i kartografii w zakresie gospodarki nieruchomościami), Pan P.K. – w zakresie geodezji ( ukończył Policealne Studium Geodezyjne i uzyskał tytuł technika geodezji o specjalności pomiaru geodezyjnego), Pan P.P. w zakresie produkcji ogrodniczej ( ukończył studia na kierunku ogrodnictwo), a Pan P.P. w zakresie ochrony środowiska ( ukończył studia na kierunku ochrony środowiska) Organ dołączył do akt sprawy dyplomy ukończenia przez wyżej wymienionych wskazanych uczelni – szkół, a tym samym wykazał, że osoby te posiadają uprawnienia umożliwiające przeprowadzenie kontroli w terenie. Brak jest podstaw do postawienia zarzutu naruszenia w tym zakresie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 kwietnia 2010 roku w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzenie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w szczególności § 2 ust. 1 pkt 3 lit. a tegoż rozporządzenia ( Dz.U. z 2010 r., Nr 240,poz. 1605). Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że osoby nie posiadały odpowiednich kalifikacji i przygotowania zawodowego do przeprowadzenia takiej kontroli i dokonania odpowiadających rzeczywistości spostrzeżeń i ustaleń, przedstawionych następnie w protokole sporządzonym po przeprowadzonej kontroli. Mając na uwadze powyższe ustalenia, zgodnie z którymi skarżący w 2010 roku na części zadeklarowanych działek tj. na powierzchni 61,55 ha nie prowadził działalności rolniczej, a na pozostałej części działek tj. na powierzchni 31,45 ha stwierdzono ugór nie objęty płatnościami, należy stwierdzić, iż organ zasadnie przyjął, iż działki zgłoszone do płatności rolnośrodowiskowej na całości powierzchni zadeklarowanej we wniosku z dnia [...] maja 2010 roku tj. 93 ha nie kwalifikują się do powyższej płatności. Zasadnie więc organy odmówiły skarżącemu W.K. przyznania płatności rolnośrodowiskowych za 2010 rok. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 2 akapit trzeci oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, jeżeli obszar zadeklarowany do płatności w ramach danej grupy upraw przewyższa obszar stwierdzony, a różnica wynosi więcej niż 50 %, beneficjenta wyklucza się po raz kolejny z otrzymanej pomocy do wysokości różnicy między zadeklarowanym obszarem a obszarem stwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. W niniejszej sprawie skarżący zadeklarował do płatności obszar 93 ha, a w trakcie kontroli stwierdzono powierzchnię 31,45 ha. Różnica to wyniosła więc więcej niż 50 %. Natomiast jeżeli różnica ta wynosi 20% nie zostaje przyznana pomoc rolnośrodowiskowa. W ocenie Sądu mając na uwadze powyższe rozważania i ustalenia, organ administracji publicznej wykonał wszystkie wskazania zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 6 czerwca 2012 roku. Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a. podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, a następnie dokonał w oparciu o ten materiał dowodowy prawidłowej jego oceny i ustalił wszystkie istotne okoliczności do rozstrzygnięcia sprawy ( art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Następnie ustalony stan faktyczny oraz przeprowadzoną ocenę materiału dowodowego w sposób wyczerpujący przedstawił w sporządzonym uzasadnieniu decyzji. Wyjaśnił również podstawę prawną podjętej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawnych. Uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku tj. oddalono skargę.