II SA/Go 638/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : Nakazanie wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Odrzucono skargę Pismem z dnia 27 maja 2005r. W. i R.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2005r. w części dotyczącej terminu wyznaczonego J. i W.M. na dokonanie zmian i przeróbek polegających na zamurowaniu otworu okiennego w ścianie szczytowej w celu doprowadzenia pomieszczenia dobudowanego w warunkach samowoli budowlanej do budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz. U. Nr 187, poz. 1926), w związku z § 1 i § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 187, poz. 1927), przedmiotowa sprawa przekazana została przez Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego celem rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Il-go Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2005r. wezwano W. i R.D. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł - pod rygorem jej odrzucenia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku postanowieniem z dnia 28 lutego 2006r. odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2006r. ponownie wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł - pod rygorem jej odrzucenia. Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowe wezwania zostały skarżącym doręczone w dniu 30 marca 2006r. W wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z brzmieniem przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl przepisu art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisu w niniejszej sprawie została ustalona przez Sąd w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zgodnie z którym wpis stały od skarg z zakresu budownictwa wynosi 500 zł. Z uwagi na fakt, iż skarżący posiadają w niniejszej sprawie wspólne uprawnienia, wniesiona przez nich skarga - zgodnie z brzmieniem przepisu art. 214 § 2 ppsa - podlegała jednej opłacie. W związku z powyższym, w myśl przepisu art. 220 § 1 ppsa wezwano W. i R.D. do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że stosownie do treści przepisu art. 220 § 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. Skarżący pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosowali się do wezwania Sądu. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 220 § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.