II SA/Go 638/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o doręczenie jej w trybie pilnym i niecierpiącym zwłoki odpowiedzi jakie zostały udzielone Kolegium przez instytucje, do których zostały przekazane, według właściwości złożone przez nią pisma. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało D.B., że w części dotyczącej doręczenia odpowiedzi organu na pismo przekazujące z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie [...] uznając się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy przekazuje jej wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. organowi właściwemu, jakim w przedmiotowej sprawie był Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Kolegium Wyjaśniło, że postępowanie w takim przypadku uznaje się za zakończone, a organ właściwy do rozpatrzenia sprawy nie ma obowiązku informowania organu przekazującego o treści oraz rodzaju podjętego rozstrzygnięcia. Jednocześnie Kolegium poinformowało D.B., że w przedmiotowej sprawie nie wpłynęło żadne stanowisko Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r., złożonym za pośrednictwem organu, D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym pismo z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie ze stanowiska Kolegium w przedmiotowej sprawie. Nadto stwierdziła, że działanie organu jest bezprawne i nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że pismo informacyjne, za jakie należy uznać stanowisko organu w przedmiotowej sprawie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie zaznaczyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie zatem zasadniczą kwestią wymagającą rozważenia było to czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Po analizie treści zaskarżonego pisma, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy stwierdzić należy, że nie jest ono decyzją ani postanowieniem. W dalszej kolejności zatem należało rozważyć czy mieści się ono w kategorii "innych aktów lub czynności" organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). W związku z powyższym należało przyjąć, że zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia także wymogów innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowe pismo to pismo o charakterze informacyjnym. Zaskarżonym pismem Kolegium poinformowało D.B., że przekazuje jej wniosek z dnia [...] lipca 2011r. organowi właściwemu, jakim w sprawie, której dotyczył wniosek, był Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Nadto Kolegium wyjaśniło skarżącej, że postępowanie przed Kolegium w takim przypadku uznaje się za zakończone, a organ właściwy do rozpatrzenia sprawy nie ma obowiązku informowania organu przekazującego o treści oraz rodzaju podjętego rozstrzygnięcia. Jednocześnie Kolegium poinformowało D.B., że w przedmiotowej sprawie nie wpłynęło żadne stanowisko Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wobec powyższego stwierdzić należało, iż zaskarżone pismo nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku wobec czego nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.