II SA/Go 642/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić sprzeciw. W dniu 24 września 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw D.B. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 września 2019 r. D.B. została wezwana do usunięcia braków formalnych sprzeciwu przez podanie swojego numeru PESEL oraz na mocy zarządzenia Sędziego z dnia 24 października 2019 r. wezwano skarżącą do własnoręcznego podpisania sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Obydwa wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 25 października 2019 r. i 6 listopada 2019 r. W dniu 7 listopada 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo D.B., przesłane przez SKO, w którym odmówiła podania swojego numeru PESEL. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw należało odrzucić. Stosownie do treści art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Zgodnie natomiast z art. 64b § 1 i § 2 do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym przez art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jest konieczność podpisania skargi (jak również sprzeciwu) przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesiony w niniejszej sprawie przez D.B. sprzeciw nie zawierał jej własnoręcznego podpisu. O uzupełnienie tego braku formalnego, jak i braku formalnego sprzeciwu, polegającego na braku wskazania w sprzeciwie numeru PESEL skarżącej, do czego zobowiązuje art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., D.B. została wezwana pismem sądowym z dnia 7 października 2019 r. i 31 października 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd siedmiodniowego terminu, braki sprzeciwu nie zostały usunięte. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.