II SA/Go 650/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 27 października 2010 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2010 r., M.B. została wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od wniesionej skargi. W ustawowym terminie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 8 października 2010 r. wpłynął do sądu wniosek M.B. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF, W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, W uzupełnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca przedstawiła wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenie o dochodach oraz odpis wyroku zasądzającego alimenty na rzecz córki. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że M.B. w złożonym formularzu PPF nie określiła zakresu żądanego prawa pomocy. Jednakże z uwagi na treść jej pisma z dnia [...] września 2001 r. uznano, że skarżąca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego, W świetle przedstawionych przez M.B. w pełni uprawniony jest wniosek, że posiadane przez nią środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca posiada bowiem niewielki dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 984,15 zł (netto), alimentów zasądzonych na rzecz córki (300 zł) oraz zasiłku rodzinnego w kwocie 191 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że wnioskodawczyni nie dysponuje istotnymi środkami pieniężnymi pozwalającymi na pokrycie dodatkowych wydatków, poza służącymi zabezpieczeniu podstawowych potrzeb życiowych. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jej oświadczenia odnośnie braku oszczędności czy wartościowych rzeczy ruchomych. W konkluzji należy stwierdzić, że wniosek M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.