II SA/Go 660/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na nadbudowę postanawia 1. odrzucić skargę [...], 2. odrzucić skargę [...]. Pismem z dnia [...] r., R. R. i S. R.i reprezentowani przez radcę prawnego H.M., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...], doręczoną dnia [...]r., utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. Starosty, znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. P. pozwolenia na nadbudowę istniejącego budynku mieszkalnego położonego przy [...]. Odpowiadając na skargę, pismem z dnia [...] r. Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ podał, że ww. skargę otrzymał w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r., w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Sądu, pełnomocnik skarżących wyjaśnił, że przedmiotowa skarga dotyczy działalności Wojewody , a w jej treści poprzez błąd komputerowy został wpisany jako organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. W załączeniu nadesłał ponadto postanowienie [...]WINB z dnia [...], którym, na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazano przedmiotową skargę Wojewodzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać jej dopuszczalność, a w szczególności czy została złożona w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Należy przy tym podkreślić, iż postępowanie sądowoadministracyjne kompleksowo zostało uregulowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem wszelkie kwestie proceduralne związane z wniesieniem i rozpoznaniem skargi w tym postępowaniu, należy rozstrzygać zgodnie z przepisami ww. ustawy, chyba że wyraźnie odsyła ona do stosowania w pewnym zakresie przepisów innych aktów prawnych. W szczególności nie mają zatem tu zastosowania przepisy ustawy z dnia Kodeks postępowania administracyjnego (przywoływana dalej jako: "K.p.a."). Sąd zważył, iż przedmiot niniejszego postępowania stanowi w istocie ostateczna decyzja Wojewody z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzje Starosty N. z dnia [...] r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu M. P. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego. Ustalenia tego dokonano na podstawie analizy akt sprawy, odpowiedzi na skargę udzielonej przez Wojewodę, a w szczególności treści oświadczenia pełnomocnika skarżących z dnia [...] r. Decyzja ta zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia, została w dniu [...] r. doręczona skarżącym oraz reprezentującemu S. R. pełnomocnikowi radcy prawnemu H. M. - w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych). Mając na uwadze treść przepisu art. 40 § 2 K.p.a., zgodnie z którym jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika pisma doręcza się pełnomocnikowi, należy stwierdzić, iż termin do zaskarżenia powyższej decyzji rozpoczął dla Sylwestra R. bieg od dnia doręczenia pisma jego pełnomocnikowi. Mając na uwadze powyższe okoliczności bezspornym jest, że trzydziestodniowy termin do wniesienia za pośrednictwem właściwego organu, skargi do sądu administracyjnego upłynął dla R. R. z dniem [...] r., natomiast dla S. R. z dniem [...] r. Ponieważ w art. 54 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził tryb wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego skarga dotyczy, zatem w okolicznościach przedmiotowej sprawy tylko czynność nadania skargi do Wojewody w terminie otwartym do jej wniesienia, można traktować jako spełniającą powyższy warunek. Powoływany przez pełnomocnika skarżących przepis art. 65 § 1 K.p.a. i skutek wynikający z przepisu art. 65 § 2 K.p.a. nie mają w sprawie zastosowania, dotyczą bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego. To postępowanie w sprawie zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji administracyjnej i od tego momentu zastosowanie musi mieć procedura sądowa. Skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, jednym pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., i zaadresowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , wnieśli za pośrednictwem tego organu, skargi na określoną powyżej decyzję Wojewody , do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 57 § 2 w związku z art. 51 p.p.s.a.). W dniu 6 września 2007 r. uiszczony został także solidarnie wpis od powyższej skargi w wysokości 200 zł. Na podstawie akt sprawy Sąd ustalił, iż pismo zawierające skargi R. R. i S. R. w dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie przepisu art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazał je zgodnie z właściwością Wojewodzie . Postanowienie doręczono pełnomocnikowi oraz skarżącym. Do organu, którego działalności skargi faktycznie dotyczą, pismo wpłynęło w dniu [...] r. W tym stanie rzeczy dla oceny zachowania terminu złożenia skarg inicjujących przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne nie ma znaczenia, że skarżący w imieniu których i na ich rzecz działał profesjonalny pełnomocnik, w dniu [...] r. w otwartym terminie, złożyli skargę w organie niewłaściwym, gdyż decyduje data złożenia w organie właściwym. Należy przy tym podkreślić, że powyższa uwaga dotyczy tylko skargi S. R., dla którego [...] r. był ostatnim dniem terminu ustawowego. Termin do wniesienia skargi, jak wskazano to powyżej, upłynął dla R. R. z dniem [...] r., zatem niezależnie od powyższej konstatacji, wniesienie jej skargi w dniu [...] r. uchybiało terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji w rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić spóźnienie skarg obydwojga skarżących, co po myśli przepisu art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a, skutkuje ich odrzuceniem. Należy podkreślić, iż skarżący mając świadomość wniesienia skargi zasadniczo w ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu, pomimo uzyskania wiedzy co do skierowania jej do organu niewłaściwego (postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r.), nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki należało wnieść do tutejszego sądu spełniając przesłanki, o których mowa w art. 86 i art. 87 P.p.s.a., za pośrednictwem Wojewody . Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż skargi podlegałyby odrzuceniu, na podstawie przepisu art. 221 w zw. z art. 220 § 1 P.p.s.a. także z tej przyczyny, że jako wniesione przez radcę prawnego w piśmie podlegającym opłacie stałej, nie zostały należycie opłacone. Jako należyte opłacenie, można bowiem w tej sytuacji uznać jedynie uiszczenie opłaty stałej, w terminie otwartym do wniesienia pisma, w określonej przez ustawodawcę wysokości. Przy czym profesjonalnego pełnomocnika nie wzywa się dodatkowo do uiszczenia opłaty. W rozpoznawanej sprawie pismo zawierające skargi S. i R. R. ich, zostało w dniu [...] r. opłacone poprzez uiszczenie wpisu sadowego w wysokości 200 zł. Zaznaczyć należy, iż po myśli przepisu art. 214 § 2 P.p.s.a. powyższe pismo jako wnoszone przez małżonków, których uprawnienia związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegało jednej opłacie. Przedmiot sprawy stanowi decyzja Wojewody dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zaskarżona decyzja nie obejmuje zatem należności pieniężnej. W konsekwencji, zgodnie z przepisem § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały wynosi w sprawach takich skarg – 500 zł. Oznacza to, że jako opłacone wpisem stałym w pomniejszonej wysokości (nienależycie), przedmiotowe skargi wniesione przez radcę prawnego podlegają odrzuceniu, zgodnie z art. 221 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a.