II SA/Go 661/15

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.U. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a : zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. odrzucił skargę K.U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 2 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku K.U. podał, że z tytułu prac dorywczych uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 1.600-1.750 zł miesięcznie. Skarżący wskazał, że zobowiązany jest do płacenia: alimentów w wysokości 700 zł, kredytu (465 zł miesięcznie) oraz innych zobowiązań (900 zł). Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 9 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: 1. przedłożenie dokumentów potwierdzających uzyskiwany dochód przez skarżącego, 2. przedłożenie wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy, 3. przedłożenie dokumentów potwierdzających spłatę kredytu, obowiązek alimentacyjny oraz prowadzenie wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego, 4. przedłożenie rachunków dotyczących kosztów zakupu leków (leczenia), 5. przedłożyć po upływie 7 dni od dnia doręczenia wezwania lub z wpływem uzupełniających dokumentów. W odpowiedzi na wezwanie K.U. podał, że z uwagi na dorywczy charakter zatrudnienia nie posiada dokumentu potwierdzającego wysokość dochodu. Skarżący przedłożył dowód zapłaty alimentów w wysokości 700 zł. Zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Analiza sytuacji materialnej K.U. prowadzi do wniosku, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Co prawda skarżący nie przedłożył wyciągu z rachunków bankowych, ale ten fakt w świetle innych dowodów nie może posiadać decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zważyć trzeba, że skarżący nie posiada stałego zatrudnienia. Osiąga niewielki dochód z tytułu prac dorywczych (1.600-1.750 zł miesięcznie). Z przedłożonego dowodu wpłaty wynika, że K.U. uiszcza alimenty w wysokości 700 zł miesięcznie. Nadto spłaca kredyt (465 zł) oraz posiada inne zobowiązania (900 zł). Z treści formularza PPF wynika, że nie posiada on oszczędności. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego odnośnie jego sytuacji majątkowej. Biorąc pod uwagę ww. okoliczności uznano, iż uzasadnione jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala mu na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania dla siebie. Z tych względów uznano, że wniosek K.U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zawiera usprawiedliwione podstawy i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.