II SA/Go 662/19

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-10-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Pauter

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego z powodu zagrożenia zawaleniem, uzasadniony brakiem środków finansowych na wykonanie nałożonych obowiązków, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji nakazującej opróżnienie budynku mieszkalnego, ponieważ brak środków finansowych na wykonanie nałożonych obowiązków nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie, zwłaszcza gdy decyzja ma na celu ochronę życia i zdrowia ludzkiego ze względu na zagrożenie zawaleniem budynku.
Stan faktyczny
Skarżąca P.B. złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą opróżnienie budynku mieszkalnego. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując niemożnością pokrycia kosztów prac, brakiem możliwości pożyczenia środków oraz niepewnością odzyskania wydatków. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego. Jednocześnie skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który umotywowała niemożnością pokrycia kosztów prac, których wykonania żąda organ, brakiem możliwości pożyczenia kwot niezbędnych na ten cel, a także brakiem pewności, że odzyska wydatkowane kwoty od konkretnych osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zasadą wyrażoną w powyższym przepisie jest wykonalność ostatecznych orzeczeń organów administracyjnych, zaś wstrzymanie ich wykonalności jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających to wstrzymanie. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, a ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczne jest przy tym wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienia NSA: z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04; z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 988/12; z 8 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 703/18, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji brakiem możliwości finansowych wykonania nałożonych na nią obowiązków. Zdaniem Sądu, okoliczność powyższa nie uzasadnia pozytywnego rozpoznania wniosku, zwłaszcza, że podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowił przepis art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186), który obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej wykonanie określonych czynności w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem. Nałożenie zatem obowiązków wykonania określonych czynności – w trybie przywołanego wyżej przepisu – ma na celu zapewnienie ochrony zdrowia i życia ludzkiego. Z akt sprawy bezspornie wynika, że wskutek wybuchu gazu stan techniczny części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, obejmującego lokal nr [...] przy [...] jest zły i grozi zawaleniem, a tym samym powoduje zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Zasadniczym celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest niedopuszczenie do zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które – zdaniem Sądu – mogą zaistnieć w niniejszej sprawie, gdyby wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane. W tej sytuacji, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło