II SA/Go 663/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2011r. D.B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "Zażalenie. Brak prawa na pomoc pieniężną nową i lepszą, wyższego nadzoru kontroli, przepisów KPA nowych, lepszych itd.". W piśmie tym skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z powodu przekazywania jej odwołań do organów właściwych. Stwierdziła, że jest to zbędna biurokracja. Po uzyskaniu pisemnych wyjaśnień Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiotowej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, pismem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wyjaśniło D.B., że zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Nadto, że wnoszone przez nią podania o udzielenie pomocy w postaci zaspokojenia wskazywanych przez nią potrzeb rozpatrywane są, zgodnie z właściwością przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Kolegium wskazało, że od decyzji wydanych przez Ośrodek Pomocy Społecznej służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołanie składa się w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, który przekazuje je Kolegium wraz z aktami sprawy. Art. 132 § 1 k.p.a. mówiący o możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji przez organ, który ją wydał oraz wydaniu nowej decyzji ma zastosowanie jedynie w sytuacji kiedy organ pierwszej instancji uzna odwołanie za oczywiście zasadne. Nadto Kolegium stwierdziło, że w przypadku odwołań wnoszonych przez D.B. organ pierwszej instancji nie widzi takiej możliwości, w związku z czym przekazuje akta sprawy organowi odwoławczemu w celu rozstrzygnięcia. Jednocześnie poinformowało D.B., że wnoszone przez nią odwołania wraz z aktami sprawy są przekazywane pismem przewodnim, a nie postanowieniem. Oznacza to, że nie przysługuje zażalenie na czynność techniczną organu pierwszej instancji polegającą na faktycznym przekazaniu akt sprawy organowi odwoławczemu w celu rozpatrzenia. W związku z powyższym złożone przez D.B. zażalenie należy uznać za bezprzedmiotowe. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka decyzji i pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym pismo z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie wskazać należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) ogranicza zakres tej kontroli enumeratywnie wyliczając formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. Jak wynika z treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przedmiotowej sprawie należało zatem rozpatrzyć, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a, a w szczególności czy mieści się w kategorii "innych aktów lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że zaskarżone pismo Kolegium nie spełnia wymogów żadnego z zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów prawnych, to jest decyzji, postanowień ani też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W zaskarżonym piśmie Kolegium, powołując się na przepisy k.p.a. jedynie wyjaśnia skarżącej, że organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Nadto informuje skarżącą w jakim przypadku organ pierwszej instancji może uchylić własne orzeczenie. Jednocześnie Kolegium wyjaśnia, że wnoszone przez skarżącą odwołania wraz z aktami sprawy są przekazywane pismem przewodnim, a nie postanowieniem. Oznacza to, że nie przysługuje zażalenie na czynność techniczną organu pierwszej instancji polegającą na faktycznym przekazaniu akt sprawy organowi odwoławczemu w celu rozpatrzenia. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone pismo ma jedynie charakter wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku w związku z czym nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe okoliczności po uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.