II SA/Go 665/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Kamila Karwatowicz Sędzia WSA Jarosław Piątek Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] kwotę 4205 (cztery tysiące dwieście pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2025 r. Prezydent Miasta [...], powołując się na dyspozycję art. 88 ust. 1 pkt 3, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1478 ze zm., dalej u.o.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.), wymierzył Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...] karę pieniężną w łącznej kwocie 20.160 zł za zniszczenie 2 sztuk drzew (brzozy brodawkowatej oraz jesionu wyniosłego) rosnących na działce o nr ewid. [...]przy ul. [...] w [...], odroczył termin płatności 70% kary na okres 5 lat oraz ustalił zasady ewentualnego umorzenia 70% kary, uzależnione od zachowania ich dalszej żywotności. W uzasadnieniu decyzji Prezydent wskazał, iż dnia [...] kwietnia 2025 r. wpłynęło do tego organu zgłoszenie o wycięciu podczas budowy chodnika przy ul. [...] ogromnych ilości korzeni z kilkudziesięcioletnich drzew. Do pisma załączone zostały fotografie obrazujące wykop pod nowy ciąg pieszy, miejsce składowania obciętych korzeni oraz widoczne na drzewie ślady po cięciach. W rezultacie przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania ustalono, iż brzoza usytuowana jest w odległości 1,7 m, zaś jesion w odległości 0,38 m od krawężnika wyremontowanego chodnika. Przedstawiciel Spółdzielni wyjaśnił w postępowaniu, że podczas prac remontowych usunięta została tylko jedna odnoga korzenia jesionu. W dalszej części uzasadnienia Prezydent zaznaczył, że przy dużych uszkodzeniach korzeni drzewo może wpaść "w spiralę niekorzystnych zmian prowadzących do jego śmierci", przy czym skutkujący zamieraniem drzew stopień usunięcia korzeni bocznych uzależniony jest od gatunku drzewa, jego wieku, warunków siedliskowych oraz rodzaju usuniętych korzeni. Ponadto przedstawił charakterystykę systemów korzeniowych obu gatunków drzew, wedle której korzenie brzozy z silnie rozwiniętym systemem korzeni bocznych mogą sięgać 1,5-2 razy dalej niż promień drzewa, a samo drzewo może reagować na ich uszkodzenie silnym stresem fizjologicznym, mogącym doprowadzić do zamierania korony w ciągu 1-2 sezonów, zaś system korzeniowy jesionu, z korzeniem palowym i rozgałęzionymi szeroko w poziomie korzeniami bocznymi jest bardziej odporny na częściową utratę korzeni bocznych, wskutek czego usunięcie 40-50 % korzeni bocznych zaczyna silnie osłabiać pobór wody i stabilność drzewa. Prezydent Miasta ograniczając się - z uwagi na zakończenie prac remontowych - do dokonania oceny skali uszkodzeń systemów korzeniowych drzew przedstawionych na dołączonych do zgłoszenia z dnia [...] kwietnia 2025 r. fotografiach, stwierdził, iż zarówno w odniesieniu do brzozy, jak i jesionu przekroczony został przez inwestora próg krytyczny uszkodzenia drzewa. Stanowić go ma obszar wokół drzewa, w którym niedopuszczalna jest jakakolwiek ingerencja w system korzeniowy drzewa, liczony standardowo jako obszar w promieniu równym trzykrotności obwodu pnia mierzonego na wysokości 130 cm nad gruntem. Organ zaznaczył, że w obrębie bryły korzeniowej brzozy były prowadzone wykopy pod słupki nowego ogrodzenia otaczającego plac zabaw, wskutek czego prace ziemne w sąsiedztwie tego drzewa były w kilku punktach prowadzone w odległości mniejszej niż 1,7 m od jego pnia. Prezydent podkreślił, że "usuwając takie ilości korzeni, o tak dużych średnicach, w niewielkiej odległości od pni drzew usytuowanych w bezpośrednim sąsiedztwie i na obszarze placu zabaw oraz chodnika prowadzącego m.in. na teren placu, wykonano bardzo nieodpowiedzialne i niebezpieczne w skutkach zabiegi". Końcowo organ ten wyjaśnił, iż stosownie do dyspozycji art. 88 ust. 2 u.o.p. karę nałożono na współposiadacza działki nr [...], tj. Spółdzielnię Mieszkaniową [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2025 r. Spółdzielnia wniosła odwołanie od ww. decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając jej naruszenie art. 6-8, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80, art. 81a oraz - poprzez niezastosowanie - art. 105 k.p.a., a także art. 3-4 u.o.p. w zw. z art. 5 Konstytucji RP. Dla jego uzasadnienia strona przywołała treść załączonej do odwołania, sporządzonej na zamówienie Spółdzielni, opinii dendrologicznej z dnia [...] lipca 2025 r., zwracając m.in. uwagę na powołanie się przez organ na ogólne cechy systemów korzeniowych (bez odniesienia się do konkretnych warunków siedliskowych w przedmiotowej sprawie), na dokonane na podstawie fotografii nieprawidłowości w identyfikacji korzeni i niepewności co do poprawnej identyfikacji ich przynależności gatunkowej, na przywołanie fikcyjnego, nieprzewidzianego w u.o.p. i niemożliwego do zastosowania w przestrzeniach miejskich modelu strefy ochronnej, w sytuacji, gdy "istnieją standardy dopuszczające cięcia korzeni przy zachowaniu procedur minimalizacji". W odwołaniu podkreślono, że zabiegi ograniczono wyłącznie do korzeni wnikających w obręb podbudowy, zaś pozostała część systemu korzeniowego, w tym korzenie szkieletowe i większość korzeni przewodzących (żywicielskich) została zachowana, co potwierdzać mają oględziny pobocznic pni oraz brak objawów fizjologicznego stresu drzewa (obfity rozwój aparatu asymilacyjnego w sezonie wegetacyjnym). Zaznaczono dalej, że choć wykopy (prowadzone w odległości odpowiednio 184 cm od pnia brzozy oraz 62 cm od pnia jesionu) mieszczą się w granicy potencjalnego wpływu, nie są jednakże równoznaczne z naruszeniem granic ochrony, o ile nie doszło do uszkodzenia głównych korzeni stabilizujących. W przypadku analizowanych drzew dendrolog nie stwierdził mechanicznego uszkodzenia korzeni kotwiących, ani żadnych objawów destabilizacji systemu korzeniowego. Brak jest także symptomów osłabienia witalności, takich jak przyspieszone zamieranie konarów, zahamowanie wzrostu wtórnego, czy zmian w aparacie asymilacyjnym, co potwierdza, że ingerencja nie przekroczyła progu ryzyka destabilizacji, pozwalając jednocześnie na przyjęcie, że przeprowadzone roboty budowlane nie wywołały skutków, które kwalifikowałyby się jako zagrożenie dla statyki, czy trwałości tychże drzew. W oparciu o wniosku końcowe opinii Spółdzielnia podkreśliła, że prace przy remoncie chodnika nie wpłynęły negatywnie na statykę drzew, bowiem korzenie zostały usunięte jednostronnie, a zdecydowana większość korzeni (szkieletowych i żywicielskich) jest zachowana w gruncie. Podnosząc powyższe Spółdzielnia wniosła o uchylenie objętej odwołaniem decyzji i o umorzenie postępowania w sprawie. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 88 ust. 1 pkt 3 u.o.p., decyzją nr [...] z dnia [...] września 2025 r., decyzję organu I instancji utrzymało w mocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że kara za zniszczenie drzew przewidziana została w art. 88 ust. 1 pkt 3 u.o.p., którego zastosowanie następuje w powiązaniu m.in. z art. 87a ust. 5, określającym jako zniszczenie drzewa usunięcie gałęzi w wymiarze przekraczającym 50% korony, która rozwinęła się w całym okresie rozwoju drzewa. Regulacja ta pomija inne elementy składowe drzewa, którymi - oprócz korony - są także pień i bryła korzeniowa, o czym stanowić ma art. 5 pkt 26a u.o.p. W związku z tym, także negatywne oddziaływanie na te elementy drzewa może doprowadzić do jego zniszczenia. Różnica jest tylko taka, że w przypadku oddziaływania na koronę drzewa organ będzie zobligowany do ustalania procentowego, o jaką część została ona zredukowana oraz czy wyczerpuje to przesłanki wymienione w art. 87a ust. 5 ustawy (przekroczenie wartości 50%),natomiast "w przypadku oddziaływania na pień lub koronę takich ograniczeń nie będzie. Oznacza to, że w przypadku negatywnego oddziaływania na pień zawsze będziemy mówili o zniszczeniu drzewa". W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego ze znajdujących się w aktach sprawy zdjęć obrazujących miejsce składowania ściętych korzeni wynika, iż zostały one ścięte w dużej ilości i w rozmiarach "okazałych" zarówno pod względem długości, jak i średnicy, zaś z ich stanu można wnioskować, że pochodzą z wycinki wykonanej podczas prac ziemnych prowadzonych przy remoncie chodnika oraz ogrodzenia placu zabaw. Organ podkreślił, że miejsca po usuniętych korzeniach widoczne przy jesionie są takiego samego koloru jak składowane korzenie, które nie zdążyły jeszcze - wskutek naturalnej degradacji zawartych w drewnie związków chemicznych - zmienić swojej barwy. Kolegium za niebudzące wątpliwości i znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym uznało ustalenia poczynione prze Prezydenta Miasta [...] co do przedmiotu i zakresu szkód w obrębie omawianych drzew. Oceny tej nie zmieniła przedłożona przez Spółdzielnię, opracowana na podstawie "ustaleń po dacie zniszczenia drzew" opinia dendrologiczna. Organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzenie wykopów w znacznym zbliżeniu do pni przedmiotowych drzew spowodowało odsłonięcie i uszkodzenie brył korzeniowych. Nie wyklucza to ich dalszej żywotności, co znalazło odzwierciedlenie w odroczeniu płatności kary. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., reprezentujący Spółdzielnię Mieszkaniową [...] pełnomocnik profesjonalny sformułował zarzuty: 1) naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez zaniechanie podjęcia z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w tym uchylenie się od zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego miarodajnego dla dokładnego ustalenia stanu faktycznego, zwłaszcza zaniechanie pomiaru usuniętych korzeni (w kontekście gatunku, umiejscowienia i rozmiarów obu drzew), ustalenia podstawowych parametrów fotograficznych i warunków wykonania fotografii, poszukiwania dalszych dowodów w sytuacji istniejących przeszkód w ustaleniu stanu faktycznego, jak choćby dowodu z opinii biegłego dendrologa, względnie dowodu z zeznań świadków (np. wykonawców robót) i bezkrytyczne oparcie rozstrzygnięcia na pobieżnie ocenionej fotografii składowanych korzeni i wykopów, b) art. 8 § 1 k.p.a. - poprzez prowadzenie postępowania i wydanie rozstrzygnięcia podważającego zaufanie do władzy publicznej, w oparciu o nierealny w warunkach miejskich model strefy ochronnej, bez nawiązania do jakichkolwiek podstaw prawnych proponowanego przez organy obu instancji podejścia i bez określenia źródeł potwierdzających stanowisko organu I instancji odnośnie wymagań robót prowadzonych w bezpośrednim sąsiedztwie drzew, jak również oparcie rozstrzygnięcia na arbitralnie dobranych parametrach, bez powiązania ich z przepisami prawa i literaturą fachową, zbagatelizowaniu własnych uwag organu dotyczących dopuszczalnej tolerancji poszczególnych drzew (zwłaszcza jesionu) na usunięcie korzeni, w sytuacji, gdy ilość usuniętych korzeni uwidoczniona na fotografii w aktach sprawy nie uzasadnia tezy o możliwym zniszczeniu drzewa, jak również nieuwzględnienie okoliczności, że z racji oddalenia ciągu pieszego od brzozy usunięcie korzeni mogło dotyczyć wyłącznie korzeni bocznych w niewielkim wymiarze, c) art. 80 k.p.a. - poprzez przeprowadzenie dowolnej i powierzchownej oceny materiału dowodowego, w tym pominięcie szeregu istotnych okoliczności oraz przyjęcie za udowodnione okoliczności, które nie znajdują oparcia w zgromadzonym przez organy obu instancji materiale dowodowym, w szczególności ustalenia o zniszczeniu drzew przy braku adekwatnych podstaw do formułowania takich ocen, a także przyjęcie wielkości i pochodzenia usuniętych korzeni (uwidocznionych na fotografii w aktach sprawy) "na oko", d) art. 81a k.p.a. - poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości zaistniałych w sprawie na niekorzyść skarżącego, e) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie w sposób przekonujący podstaw ustalenia, iż doszło do zniszczenia obu drzew, f) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji rażących błędów popełnionych przez organ I Instancji w zakresie ustalenia stanu faktycznego i obowiązujących reguł dowodowych oraz w zakresie stosowania i wykładni przepisów prawa materialnego; 2) naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie: a) art. 88 ust. 1 pkt 3 i art. 87a ust. 1 u.o.p. - polegające na ich błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu poprzez przyjęcie, że każda ingerencja w system korzeniowy drzewa stanowi jego zniszczenie, sankcjonowane przepisami ww. ustawy; b) art. 5 Konstytucji RP - wskutek jego niezastosowania i pominięcie kryterium zasady zrównoważonego rozwoju, która powinna być uwzględniana w kontekście stosowania norm prawa administracyjnego w zakresie ochrony środowiska. Podnosząc powyższe Spółdzielnia wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W rezultacie przeprowadzonej przez Sąd, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267),kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, uznać należało zasadność skargi. Materialnoprawną podstawę wymierzenia kary pieniężnej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w [...]. stanowił art. 88 ust. 1 pkt 3 u.o.p., nakazujący jej zastosowanie przez organ wykonawczy gminy w przypadku stwierdzenia zniszczenia drzewa. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się przede wszystkim do innych rezultatów oceny stron odnośnie zupełności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i prawidłowości poczynionych - na jego podstawie - ustaleń. Zdaniem orzekających w sprawie organów zebrany materiał był wystarczający do uznania, iż w toku prowadzonych przez Spółdzielnię w kwietniu 2025 roku inwestycji, wskutek ingerencji w bryły korzeniowe zniszczeniu uległy brzoza brodawkowata oraz jesion wyniosły, z kolei według skarżącej zaniechanie podjęcia w kontrolowanym postępowaniu z urzędu czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcie się przy rozstrzyganiu na pobieżnej ocenie dołączonych do zgłoszenia fotografii nie uprawniało do przypisania Spółdzielni omawianego deliktu administracyjnego. Stanowisko o mankamentach przeprowadzonego postępowania dowodowego, rzutujących na dokonaną ocenę zniszczenia drzew Sąd w pełni podziela. W pierwszej kolejności, za judykatami (i przywołanym w nich piśmiennictwem) odnoszącymi się do różnic w ocenie skutków oddziaływania na poszczególne elementy drzewa i wyprowadzanego na jej podstawie wniosku o ewentualnym zniszczeniu drzewa, zwrócić należy uwagę, że w przypadku oddziaływania na koronę drzewa organ będzie zobligowany do ustalania procentowego, o jaką część została ona zredukowana oraz czy wyczerpuje to przesłanki wymienione w art. 87a ust. 5u.o.p. (przekroczenie wartości 50%), zaś w przypadku oddziaływania na pień lub korzenie takich ograniczeń nie będzie, a ocena będzie musiała być przeprowadzona - co wymaga wyraźnego podkreślenia - z punktu widzenia dendrologii (por. wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych: w Szczecinie z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Sz 272/25, w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 214/23, K. Gruszecki [w:] ustawa o ochronie przyrody. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2024, art. 88). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym potwierdza się nadto, iż każdą ingerencję w bryłę korzeniową (bez względu na zakres wykonanych w jej obrębie prac) należy ocenić pod kątem tego, czy spowodowała pogorszenie żywotności drzewa (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 maja 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 211/24). Powyższe, w ocenie Sądu, przesądza o konieczności powołania w takich postępowaniach dendrologa (z wyjątkami dalej opisanymi), jak i czyni błędnym ogólne, niepoparte wynikami specjalistycznej oceny generalizowanie, iż każda, nawet najmniejsza ingerencja w system korzeniowy drzewa świadczy o jego zniszczeniu. Ponieważ brak jest - z przyczyn obiektywnych - możliwości samodzielnego ustalenia przez organ procentowego uszczuplenia bryły korzeniowej drzewa, a dalej wpływu tychże uszczupleń na procesy życiowe drzewa, dla prawidłowej oceny podjętych przez stronę działań w obrębie korzeni, także w aspekcie ewentualnego potwierdzenia zniszczenia drzewa, nieodzowne będzie rzetelne określenie skali ingerencji, cech gatunkowych drzewa, jak i uwarunkowań terenowych mogących mieć wpływ na jego dalszy rozwój, co wymaga niewątpliwie posiadania wiadomości specjalnych z dziedziny dendrologii. Opinia specjalisty nie będzie z kolei wymagana w przypadkach jednoznacznych, niebudzących wątpliwości np. dokonanego już obumarcia drzewa. Sytuacja taka nie miała jednakże miejsca w rozpoznawanej sprawie, stąd - bez rzetelnej i specjalistycznej oceny skutków jakie dla obu drzew spowodowały prace wykonane w ich otoczeniu - nie można zaakceptować stanowiska orzekających w sprawie organów o ziszczeniu się przesłanek uprawniających do stwierdzenia ich zniszczenia. Dodatkowo, z uwagi na powoływanie się przez Kolegium na aspekt "negatywnego oddziaływania" na inne (aniżeli konary) elementy drzew, jako przesądzający o możliwości uznania ich zniszczenia, podkreślenia wymaga, iż będzie nim wyłącznie takie oddziaływanie, które wedle opinii specjalisty posiadającego wiedzę z zakresu dendrologii realnie może doprowadzić do obumarcia drzewa. Odnosząc się w dalszej kolejności do przypisywanego Spółdzielni zniszczenia brzozy brodawkowatej podkreślenia wymaga, że zebrany w sprawie materiał dowodowy już prima facie nieuprawnionym i przedwczesnym czyni stwierdzenie dotyczące uszkodzeń w obrębie bryły korzeniowej tego drzewa. Dokumentacja dotycząca brzozy z kwietnia 2025 r. ogranicza się wyłącznie do jednej, dołączonej do zgłoszenia fotografii, na której uwidoczniony został - w dalszej perspektywie - wykop pod ogrodzenie placu zabaw. Brak jest tymczasem dokumentacji obrazującej w sposób szczegółowy wykop pod to ogrodzenie, w tym jego głębokość, usytuowanie w nim systemu korzeniowego brzozy, a także potwierdzającej okoliczność jego uszkodzenia. Także dokumentacja fotograficzna z prac remontowych chodnika nie pozwala na wyprowadzanie z niej wniosków o ingerencji w korzenie brzozy, bowiem przedstawione na kilku fotografiach drzewo z uciętymi korzeniami to niewątpliwie jesion (sfotografowany jednakże z różnych perspektyw). Co więcej, organ odwoławczy w uzasadnieniu swej decyzji stwierdza, iż ścięte korzenie składające się na sfotografowany stos mają ten sam kolor co korzenie jesionu. Uprawdopodabniać może to postawioną w skardze tezę, że korzenie boczne brzozy uszkodzone zostały w "niewielkim wymiarze". Ewentualnego rozróżnienia udokumentowanych na fotografii wyciętych korzeni pod względem gatunkowym drzew, jak i oceny wpływu wykopów pod ogrodzenie na dobrostan brzozy mógłby dokonać wyłącznie dendrolog. Na chwilę obecną pozbawione zatem podstaw pozostaje sformułowane w decyzji organu I instancji stwierdzenie - dotyczące także brzozy usytuowanej w obrębie placu zabaw - o wycięciu dużych ilości korzeni o dużej średnicy. Z kolei w kwestii jesionu, mającego wedle organu I instancji posiadać większą odporność na częściową utratę korzeni bocznych (z dobrostanem utrzymującym się przy usunięciu nawet do 40% korzeni bocznych), opinia dendrologiczna pozwoli odpowiedzieć na pytanie, czy ilość i rodzaj usuniętych korzeni może negatywnie oddziaływać na dalszą żywotność tego drzewa. Reasumując Sąd podzielił stanowisko strony skarżącej, iż stwierdzone zaniechanie powołania przez organ biegłego z zakresu dendrologii, skutkujące brakiem jego specjalistycznej, pełnej i rzetelnej opinii, czyni zdecydowanie przedwczesną konkluzję o zniszczeniu przez Spółdzielnię w toku remontu chodnika oraz budowy ogrodzenia wokół placu zabaw opisanych wcześniej drzew. Z powodu tejże nieprawidłowości Sąd uznał, że decyzje organów obu instancji naruszają zasady ogólne postępowania administracyjnego sformułowane w przepisach art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec niedostatków materiału dowodowego przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi naruszenia przepisów prawa materialnego art. 88 ust. 1 pkt 3 oraz art. 87a ust. 1 u.o.p. Wobec stwierdzonego przez Sąd naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], jak i przez Prezydenta Miasta [...]. przywołanych powyżej przepisów postępowania, koniecznym stało się uchylenie decyzji organów obu instancji, o czym na art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent uwzględni stanowisko Sądu wyrażone powyżej, przede wszystkim w kontekście stwierdzonych braków w materiale dowodowym. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na wysokość zasądzonej na rzecz skarżącej kwoty 4.205 zł złożyły się: wpis sądowy od skargi w wysokości 605 zł (§ 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 535) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3.600 zł (§ 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 118).