II SA/Go 668/15
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-11-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Pauter
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego i nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie uiści należnego wpisu sądowego ani nie uzupełni braków formalnych skargi (w tym dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji) w terminie wyznaczonym przez sąd, pomimo skutecznego doręczenia wezwań. Niewykonanie tych obowiązków stanowi podstawę do obligatoryjnego odrzucenia skargi na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Spółka A z o.o. wniosła skargę na postanowienie Wojewody odmawiające sprostowania zaświadczenia. Skarga nie zawierała wymaganego wpisu sądowego ani dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby ją podpisującej. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia tych braków w terminie 7 dni. Wezwania zostały uznane za skutecznie doręczone, jednak spółka nie wykonała ich w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 6 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A z o.o. na postanowienie Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania treści wydanego zaświadczenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
A z o.o. wniosła skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania treści wydanego zaświadczenia. Wnosząc skargę strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Nadto skarga dotknięta była brakiem formalnym – nie załączono do niej dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 września 2015 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia strona skarżąca została również wezwana do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby która podpisała skargę, do reprezentowania strony skarżącej – np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego skarżącej Spółki. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostały odebrane prze adresata, na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. przesyłka zawierająca te pisma została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 10 października 2015 r. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego oraz nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznane za skutecznie doręczone stronie skarżącej dnia 10 października 2015 roku. Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzeń rozpoczął zatem swój bieg od następnego dnia, tj. 11 października 2015 roku i upłynął bezskutecznie z dniem 19 października 2015 roku (przy uwzględnieniu faktu, że siódmy dzień terminu przypadł na sobotę 17 października i z uwagi na treść art. 83 § 2 p.p.s.a. termin upłynął w poniedziałek 19 października). Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie dokument, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę nie zostały nadesłane, wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło