II SA/Go 670/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Asesor WSA Joanna Brzezińska Protokolant sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku wydzielenia stanowisk postojowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. na rzecz skarżącej [...] kwotę 560 zł (pięćset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] roku M.O. wystąpiła do Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego ( dalej jako PINB ) w S. o wyjaśnienie legalności robót budowlanych wykonywanych na sąsiadujących z jej działką działkach nr [...], należących do A.M.. Wskazywała, że wybudowano na nich dwa garaże oraz podjęto prace związane z utwardzeniem terenu. W czasie wizji 3 lipca 2006 roku ustalono, iż na działce [...] znajduje się budynek gospodarczy a 70 % pozostałej powierzchni działki utwardzona jest w formie płyty betonowej przy czym od trony posesji M.O. pozostawiony został pas zieleni o szerokości 2,5 m. A.M. oświadczył, że jako inwestor wykonane na tej działce roboty, w tym utwardzenie płyta betonową, wykonał w latach 2005/2006 bez pozwolenia na budowę. Na działce [...] stwierdzono wybudowanie budynku gospodarczego i utwardzenie jej powierzchni płytą betonową , które to prace zostały wg oświadczenia inwestora wykonane w latach 1993/94 bez pozwolenia na budowę. Zawiadomieniem z dnia [...] roku PINB poinformował M.O. i A.M., uznanych za strony postępowania, o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie samowolnie wykonanych przez A. M. robót budowlanych na działce [...]. W toku prowadzonego postępowania PINB dwukrotnie nakładał na inwestora A. M. postanowienie w trybie art. 50 ust 1 pkt 1, ust 2, 3 i 4 Prawa budowlanego o wstrzymaniu robót i nałożeniu obowiązków, uchylane przez Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej jako LWINB ) w G. Po raz pierwszy w dniu 15 września 2006 roku LWINB uchylił postanowienie z dnia 28 lipca 2006 roku ( [...] ) ze względu na potrzebę rozstrzygnięcia czy roboty budowlane zostały już wykonane czy są w toku oraz brak wyjaśnienia jaką funkcję pełni wykonanie utwardzenia terenu w formie płyty betonowej ze względu na konieczność jednoznacznego zakwalifikowania ich: jako robót budowlanych wymagających zgłoszenia ( art. 30 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego) polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działce budowlanej, albo jako urządzenia budowlanego w postaci placu postojowego tj. urządzenia technicznego zapewniającego możliwość użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, bądź budowli ( obiektu budowlanego ) w postaci parkingu co wymagało pozwolenia na budowę. LWINB wskazał wówczas, iż rozstrzygniecie jest takie konieczne bowiem zdecyduje czy powinien być zastosowany tryb z art. 48, 49b Prawa budowlanego lub z art. 50, 51 przy czym samo wykorzystywanie nieruchomości w celu parkowania samochodów osobowych nie oznacza automatycznie, że powstał parking. W trakcie wizji lokalnej 9 października 2006 roku inwestor oświadczył, iż utwardzony plac postojowy na działce [...] ma służyć jako miejsca postojowe dla gości hotelowych i jego własnych samochodów. 10 stycznia 2007 roku do PINB wpłynęła ocena techniczna i oświadczenie stwierdzające, iż prace polegające na utwardzeniu terenu w celu używania go jako placu postojowego dla samochodów osobowych zostały wykonane zgodnie z przepisami i polskimi normami. W dniu 6 lutego 2007 roku po raz drugi LWINB uchylił postanowienie PINB z dnia 11 grudnia 2006 roku o wstrzymaniu robót związanych z wykonywaniem miejsc postojowych działce [...] ze względu na wydanie go w sytuacji, gdy prace budowlane zostały już faktycznie zakończone. Decyzją nr [...], działając na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 roku. Nr 156. poz. 1118 ze zm. – dalej jako Prawo budowlane ) oraz § 19 ust. 2 pkt 2 i § 21 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 roku , Nr 75 poz. 690 ), PINB w S. nakazał A.M. wykonanie w terminie do 31 marca 2007 roku czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych na działce nr [...] do stanu zgodnego z prawem tj. wydzielenie stanowisk postojowych zgodnie z wyżej wskazanymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz poinformowanie organu o wykonaniu nałożonego obowiązku. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zakwalifikował prace związane z utwardzeniem terenu na działce [...] jako wykonanie urządzenia budowlanego, którym jest zgodnie z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego tj. urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem jak np. place postojowe. W oparciu o złożoną przez inwestora ocenę techniczną wykonanych robot sporządzoną przez osobę uprawnioną organ przyjął, iż roboty budowlane polegające na utwardzeniu gruntu pod plac postojowy wykonane zostały prawidłowo, teren może być wykorzystywany jako miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Organ uznał też, iż wykonanie urządzenia technicznego o jakim mowa w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego dokonane w wyniku samowolnie przeprowadzonych robót budowlanych, wykonanych w sposób umożliwiający na obecnym etapie użytkowanie gruntu na plac postojowy wymaga procedury naprawczej o jakiej mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Daje on możliwość zalegalizowania inwestycji przez nałożenie na inwestora określonych obowiązków. Wskazał, iż w niniejszej sprawie zakres obowiązków, które muszą być nałożone na inwestora wynika z rozdziału 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W sytuacji, gdy z przepisu § 21 ust. 2 nie wynika wprost w jaki sposób powinna być utwardzona powierzchnia dla miejsc postojowych to wybór sposobu utwardzenia należy do inwestora. Natomiast wobec faktu, iż przepis § 19 Rozporządzenia wyznacza minimalną odległość wydzielonych miejsc postojowych od granicy działki ( co najmniej 6 m w przypadku od 5 do 60 stanowisk ) oraz w § 21 określone zostały minimalne wymiary miejsca postojowego ( 2,3 m x 5 m granicę, zaś inwestor w odpowiedzi na wezwanie organu wskazał, iż planuje na działce wyznaczyć 6 miejsc postojowych, zachodziły podstawy do orzeczenia jak w rozstrzygnięciu. Po przeprowadzeniu w dniu 12 kwietnia 2007 roku oględzin na działce [...] w celu stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] roku, oraz ich ponowieniu dnia 7 maja 2007 roku na wniosek, nieobecnej poprzednio, M.O., decyzją [...] w S., działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 51 ust.1 pkt 2 Prawa budowlanego, stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego decyzją nr [...] . W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że wobec faktu, iż decyzja [...] nakładająca na inwestora obowiązek nią określony stała się ostateczna z dniem [...] roku, prowadzone w sprawie postępowanie kontynuowane było zgodnie z przepisem art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Oględziny przeprowadzone w dniu 12 kwietnia 2007 roku potwierdziły wykonanie obowiązku w sposób wymagany przepisami § 19 ust. 2 i § 21 rozporządzenia. Wykonanie tego obowiązku potwierdziły również ponowne oględziny przeprowadzone w dniu 7 maja 2007 roku na wniosek M.O. nieobecnej z przyczyn zdrowotnych na poprzednich. W odwołaniu od tej decyzji M.O. zarzucała organowi I instancji wadliwe prowadzenie postępowania. Wywodziła, iż dopiero w dniu 5 czerwca 2007 roku nadesłano jej dokumentacje dotyczącą wyników inspekcji, zawierającą załącznik w postaci zdjęć fotograficznych, których nie wykonywano w trakcie oględzin. Wywodziła iż miejsca postojowe, naszkicowane na mapie sytuacyjno-wysokościowej, aktualnej na styczeń 2007 roku, nie spełniają warunków technicznych z uwagi na nieprawidłową odległość od granicy z działką nr [...] wynoszącą ok 3 metry w sytuacji, gdy dla ilości stanowisk postojowych od 5 do 60 wymagana odległość wynosi minimum 6 metrów, wobec czego możliwe było wykonanie jedynie 4 takich miejsc, a nie 6. Wywodziła, iż porównanie posiadanych map z mapą aktualną na rok 2007 wskazuje, że A.M. wykonał nie tylko roboty budowlane polegające na wydzieleniu miejsc parkingowych, ale także polegające na utwardzeniu terenu działki bez wykonania systemu odprowadzania wody opadowej, wymagające zgłoszenia. Wykonał również roboty ziemne mające na celu niwelację terenu działki w wyniku czego ukształtowane zostały nowe skarpy ze spadkiem w kierunku jej działki, co spowodowało zmianę spływu wód opadowych. Wskazane prace zostały wykonane w warunkach samowoli budowlanej bez zabezpieczenia interesu osób postronnych, a przeprowadzane postępowanie legalizacyjne w żadnym stopniu nie potwierdza prawidłowości wykonania tych robót. Wywodziła, iż w protokole oględzin z dnia 3 lipca 2006 roku stwierdzono, iż teren działki został utwardzony płytami betonowymi, a w stanie obecnym utwardzenie stanowi jednolita nawierzchnia betonowa, co może świadczyć o wykonaniu przez inwestora kolejnych robót. Zarzucała, iż organ bezpodstawnie odstąpił od prowadzenia postępowania związanego z wybudowaniem budynku gospodarczego, który również został wzniesiony warunkach samowoli. Żądała bezwzględnego doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem z poszanowaniem przez A. M. jej interesu prawnego w sposób umożliwiający użytkowanie działki stanowiącej jej własność. Domagała się również wyjaśnienia przyczyn skierowania przez PINB zawiadomienia do prokuratury w sprawie samowoli budowlanej. Wywodziła, iż organ popadł w sprzeczność zawiadamiając organy ścigania o popełnieniu samowoli i jednocześnie stwierdzając wykonanie przez inwestora w sposób zgodny z prawem nałożonych na niego obowiązków. Decyzją [...] organ II instancji - LWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wywiódł, iż wydanie decyzji z dnia 11 czerwca nastąpiło zgodnie z trybem określonym w art. 51 Prawa budowlanego. Podzielił stanowisko organu I instancji, iż wydzielenie stanowisk postojowych na działce [...] nastąpiło zgodnie z wymogami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Wymiary wydzielonych miejsc wynoszą 2,3 m X 5 m, co odpowiada wymogom § 21 . Stosownie do wymogów określonych i w § 19 ust. 2 pkt 2 tego Rozporządzenia odległość wydzielonych miejsc postojowych lub otwartego parkingu dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 6 m przy ilości miejsc 5-60. Z ustaleń organu I instancji wynika, iż odległość miejsc postojowych wydzielonych na działce [...] od granicy działki skarżącej wynosi 11 metrów. Wobec spełnienia wymogów określonych w Rozporządzeniu zasadnym było uznanie, iż wykonany został przez inwestora obowiązek nałożony na niego decyzją z dnia 19 lutego 2007 roku. Obligowało to organ I instancji do wydania decyzji o jakiej mowa w art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, stwierdzającej wykonanie nałożonego obowiązku. Odnosząc się do zarzutów odwołania LWINB wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania mogła być jedynie kwestia stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia 19 lutego 2007 roku. Decyzja ta uzyskała charakter orzeczenia ostatecznego wobec czego brak jest podstaw prawnych do oceny zasadności i prawidłowości nałożonych ją obowiązków. Natomiast kwestie związane z samowolnym wykonaniem przez A. M. robót budowlanych nie objętych zakresem decyzji z dnia 19 lutego 2007 roku powinny stanowić przedmiot odrębnego postępowania PINB w S. Wyjaśnił też organ II instancji, iż odpowiedzialność karna z tytułu popełnienia samowoli budowlanej nie ulega wyłączeniu w sytuacji istnienia możliwości jej legalizacji zgodnie z przepisami prawa budowlanego . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca M.O. podnosiła wobec zaskarżonej decyzji argumenty identyczne z zawartymi w odwołaniu. Dodatkowo zarzucała, że zaakceptowanie przez LWINB działania PINB, który w sposób niedopuszczalny, jej zdaniem, rozdzielił samowolnie wykonane roboty pomijając przy tym samowolę w postaci wzniesienia budynku gospodarczego oraz robót ziemnych i polegających na utwardzeniu działki. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skarga okazała się uzasadniona aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 roku, Nr 153, poz. 1270 ze zm.–dalej jako ppsa), przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest sprawa sądowo-administracyjna, rozumiana jako kontrola przez sąd administracyjny działalności administracji publicznej. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do kontroli legalności funkcjonowania tej administracji, a jedynym kryterium orzekania przez sąd administracyjny jest legalność tj. zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, orzeka na podstawie materiału dowodowego sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu administracyjnym obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wykonaniu tego obowiązku, gdyż do jego kompetencji należy jedynie kontrola legalności decyzji wydanej na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu administracyjnym. W ramach tak określonej kognicji uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny jest możliwe jedynie w sytuacji stwierdzenia, iż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przy jego wydawaniu nastąpiło naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub dające podstawę do wznowienia postępowania ( art. 145 § 1 pkt 1 ppsa ). Nadto wskazać należy na przepis art. 134 § 1 ppsa zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że ocenia sprawę w jej całokształcie a nie jedynie w granicach wyznaczonych zarzutami. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była decyzja organu II instancji, utrzymująca w mocy decyzję PINB [...], wydaną w trybie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego o stwierdzeniu wykonania obowiązków nałożonych decyzją PINB nr [...]. Zasadnie w związku z tym organ II instancji wywiódł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż wobec uzyskania przez decyzję PINB z dnia [...] ( wobec niezaskarżenia jej przez żadną ze stron ) z upływem 8 marca 2007 roku waloru ostateczności, przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji, a w konsekwencji i organu odwoławczego w związku ze złożonym odwołaniem mogła być jedynie kwestia związana z oceną wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych tą ostateczną decyzją. Kwestia wykonania prac utwardzeniowych w zgodzie z przepisami i zasadami sztuki budowlanej, podważanie przedłożonej oceny technicznej, nałożenia w związku z tym na inwestora określonych obowiązków mogła być podnoszona przez skarżącą w odwołaniu od decyzji z dnia [...] z czego jednak nie skorzystała. Ostateczność decyzji nakładającej obowiązek w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wyznaczyła więc przedmiot kolejnego rozstrzygnięcia jakie zapada w trybie postępowania naprawczego regulowanego przepisem art. 51. Tym samym organ II instancji zasadnie wskazał, iż brak było podstaw do orzekania w przedmiocie innych samowolnie wykonanych robót budowlanych niż te objęte zakresem decyzji z dnia [...] roku. Faktem jest, że skarżąca w swym piśmie z dnia 27 maja 2006 roku, które stało się dla PINB sygnałem do podjęcia działań w rozpatrywanej sprawie, wskazywała na, jej zdaniem samowolnie wzniesienie dwóch garaży i utwardzenie terenu płytami betonowymi na działkach [...] ( podzielonej na działki [...] i [...] ). Wszczęcie w tej sprawie postępowania z urzędu nastąpiło po wizji lokalnej z dnia 3 lipca 2006 roku w czasie której ustalono, iż na działce [...] w latach 2005/2006 wykonano bez pozwolenia roboty budowlane polegające na wybudowaniu budynku gospodarczego oraz utwardzeniu ok. 70 % powierzchni tej działki płytami betonowymi, zaś na działce sąsiedniej 95/61 również należącej do A.M. wybudowano w latach 1994/1994 budynek gospodarczy, pozostałą jej część utwardzając betonem. Z zawiadomienia o wszczęciu postępowania wynika, że zostało ono wszczęte w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych na działce [...]. Jednakże z całokształtu akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że postępowanie wyjaśniające prowadzone przez PINB, a także jego decyzje z dnia 19 lutego 2007 i 11 czerwca 2007 roku wydane w sprawie dotyczyły wyłącznie kwestii legalności robót budowlanych polegających na utwardzeniu gruntu na działce [...]. W związku z tym wskazać należy, iż z zasady dwuinstancyjności wynika, iż organ odwoławczy może rozpoznać tylko taką sprawę, która była wcześniej rozstrzygnięta przez organ I instancji. Z tych przyczyn kwestia innych samowolnie wykonanych robót na działce [...] ( tj. budowa budynku gospodarczego ), jak również robót ziemnych związanych z niwelacją terenu i ukształtowaniem skarp, o których skarżąca wspomina po raz pierwszy dopiero w odwołaniu od decyzji z dnia 11 czerwca 2007 roku, nie mogła być przedmiotem rozstrzygania przez organ odwoławczy. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi o niedopuszczalnym rozdzieleniu samowolnie wykonanych robót wskazać należy, iż sytuacja taka jest konieczna w przypadkach gdy na tej samej działce przedmiot samowoli jest różny lub inny jest czas dopuszczenia się samowoli budowlanej, które to okoliczności wyznaczają właściwy tryb postępowania. W przypadku zaś gdy organ nadzoru budowlanego nie podejmuje działań do których jest prawem zobligowany w grę wchodzić może skarga na jego bezczynność, co w niniejszej sprawie może dotyczyć pozostałych robót wskazywanych przez skarżącą , nie objętych decyzją z dnia 17 lutego i 11 czerwca 2007 roku. Tak więc reasumując uznać należało, iż przedmiot rozstrzygania przez organy administracji publicznej w niniejszej sprawie ograniczony był do kwestii wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych ostateczną decyzją z dnia 19 lutego 2007 roku. Orzekając w tym zakresie odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż wydzielenie stanowisk postojowych na działce [...] nastąpiło zgodnie z treścią obowiązku nałożonego wskazaną decyzją w zakresie wydzielenia 6 stanowisk z zachowaniem obowiązujących wymiarów jak i zachowania minimalnej 6 metrowej odległości od granicy z działką skarżącej ( nr [...]) skoro wynosi ona 11 metrów. Organ odwoławczy natomiast nie odniósł się zupełnie do zarzutu skarżącej, iż ta wymagana przepisem § 19 ust. 2 pkt 2 w/w Rozporządzenia odległość nie została zachowana od strony granicy z działką nr [...] czyli z działką inną niż należąca do skarżącej działka [...]. Wprawdzie kwestia odległości wydzielonych przez inwestora stanowisk postojowych w odniesieniu do granicy z inną działką niż należąca do skarżącej nie pozostaje w sferze jej interesu prawnego, to jednak wskazać należy, iż przepisy techniczno budowlane zawarte w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku mają w większości, w tym w zakresie wymogów dotyczących sytuowania miejsc postojowych, charakter bezwzględnie obowiązujący, a organ nadzoru budowlanego, zresztą prowadzący postępowanie z urzędu, obowiązany jest czuwać nad ich przestrzeganiem przez inwestora. Okoliczność wydzielenia miejsc postojowych względem granicy z działką [...] nie był przedmiotem zainteresowania PINB w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji stwierdzającej wykonanie obowiązku przez inwestora. Nie zostało wobec tego ustalone jaki jest charakter tej działki sąsiedniej, kto jest jej właścicielem, ani jaka jest faktyczna odległość ostatniego z wydzielonych stanowisk postojowych od granicy z tą działką. Ze znajdujących się w aktach sprawy kopii mapy pochodnej z mapy zasadniczej obrazującej stan na styczeń 2007 roku wraz z naniesionym na nie szkicem obrazującym wydzielenie 6 miejsc postojowych nie sposób ustalić tej odległości. Brak tego ustalenia wskazuje, iż nie doszło w toku postępowania przed organami administracji publicznej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy. Tym samym zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 Kpa . Uchybienie wymogom procesowym w tym zakresie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy załatwionej decyzją PINB z 11 czerwca 2007 roku. Bowiem bez wyjaśnienia okoliczności związanej z ustaleniem faktycznej odległości wydzielonych miejsc postojowych również od granicy z działką [...] okoliczności nie jest możliwa prawidłowa ocena wykonania przez inwestora obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...]. Obowiązek ten dotyczył bowiem wydzielenia stanowisk w sposób określony w § 19 ust. 2 pkt 2 i § 21 a nie z dochowaniem tych wymogów tylko w odniesieniu do granicy z działką skarżącej. Wskazać też należy, iż istotą postępowania odwoławczego jest ponowne merytoryczne załatwienie sprawy administracyjnej, ale także ustosunkowanie się przez ten organ do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. Stwierdzić w związku z tym należy, iż uzasadniając zaskarżoną decyzję organ II instancji wymogowi temu nie sprostał w pełni, pozostawiając bez rozważenia, poza wskazanym wyżej, również zarzuty dotyczące prawidłowości prowadzenia postępowania przez PINB zawarte w pkt 1, 2 i 5 odwołania. Sąd, działając z urzędu, skontrolował też zaskarżoną decyzję pod kątem podmiotu uprawnionego do jej wydania i uznał, iż podpisany pod nią [...], pełniący obowiązki zastępcy LWINB w G., działał w oparciu o upoważnienie organu nr [...] z dnia 1 listopada 2005 roku, spełniające wymogi upoważnienia o jakim mowa w art. 268a Kpa. Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. 3 ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji, a na podstawie art. 152 ppsa stwierdził, iż nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na wniosek skarżącej stosownie do przepisu art. 200 i 205 § 1 ppsa. Organ administracji ponownie rozpoznając sprawę zobligowany będzie do uwzględnienia uwag zawartych w niniejszym uzasadnieniu.