II SA/Go 672/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. P.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 września 2014 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 21). Jednocześnie skarżący wezwany został do usunięcia w tym samym terminie braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie i przesłanie jej na adres Sądu. Przesyłka zawierająca odpis w/w zarządzenia oraz wezwanie doręczona została skutecznie skarżącemu w dniu 24 września 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k.27). Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz usunięcie braku formalnego skargi upłynął w dniu 1 października 2014 r. W dniu 29 września 2014 r. do Sądu wpłynęła skarga z własnoręcznym podpisem skarżącego. Natomiast wpis uiszczony został w dniu 10 października 2014 r. (polecenie przelewu – k. 41). Sąd celem wyeliminowania wątpliwości co do rzeczywistej daty uiszczenia wpisu wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni daty uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w szczególności poprzez nadesłanie dowodu dokonania przez skarżącego wpłaty lub przelewu kwoty wpisu na rachunek bankowy tutejszego Sądu, pod rygorem przyjęcia, iż wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 10 października 2014 r. Wezwanie doręczone zostało skutecznie skarżącemu w dniu 24 października 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 44). Pomimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd, który nastąpił w dniu 31 października 2014 r., skarżący nie nadesłał odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 16 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego – P.Ł. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu skutecznie (na adres wskazany przez niego w treści skargi) w dniu 24 września 2014 r. Jak wskazuje adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłka była awizowana w dniu 19 września 2014 r. i odebrana w dniu 24 września 2014 r. przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłki (E.Ł. – pełnomocnictwo [...]). Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku upłynął w dniu 1 października 2014 r. Jednakże jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z dowodu polecenia przelewu (k.41) wpis uiszczony został przez skarżącego dopiero w dniu 10 października 2014 r. Dodać należy, iż skarżący wezwany przez Sąd (w tej samej przesyłce) do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie skargi własnoręcznie podpisanej, usunął w/w brak w terminie, przesyłając do Sądu w dniu 29 września 2014 r. egzemplarz skargi zaopatrzonej we własnoręczny podpis. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy Sąd wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni daty uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w szczególności poprzez nadesłanie dowodu dokonania przez skarżącego wpłaty lub przelewu kwoty wpisu na rachunek bankowy tutejszego Sądu, pod rygorem przyjęcia, iż wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 10 października 2014 r. Wezwanie doręczone skutecznie skarżącemu w dniu 24 października 2014 r., do dnia wydania niniejszego postanowienia, pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego Sąd, zgodnie z zawartym w wezwaniu rygorem i w oparciu o akta sprawy, przyjął, iż wpis uiszczony został przez skarżącego w dniu 10 października 2014 r., a zatem dziewięć dni po wyznaczonym terminie do jego uiszczenia. Sąd podkreśla, iż tygodniowy termin wskazany w przepisach na uiszczenie wpisu jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła temu terminowi. Dodać należy przy tym, iż w myśl w art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, a zatem traktuje się ją jakby w ogóle nie została dokonana. Z powyższych względów na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie wskazać należy, iż rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi, a tym samym zależało od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do rozpoznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.