II SA/Go 673/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 3 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. i S.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K.S. i S.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2011r. ([...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2011r. ([...]) w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości w celu wykonania inwestycji polegającej na wybudowaniu odcinka gazociągu wraz z kablem światłowodowym. Do powyższej skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu wniosku podano, iż rozpoczęcie budowy spowoduje dla stron nieodwracalne straty i szkody, a nadto w późniejszym czasie, zdaniem skarżących, inwestor będzie się powoływał na istniejący stan faktyczny oraz powstałe w związku z rozpoczęciem budowy koszty, co w znacznym stopniu pogorszy sytuację stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślić w tym miejscu należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa. Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W ocenie Sądu wskazane przez stronę skarżącą okoliczności, choć przedstawione w sposób lakoniczny, uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji jest wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody z [...] czerwca 2011r. (postanowienie z dnia [...] sierpnia 2011r.) wydanej w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości przez, którą miałaby przebiegać przedmiotowa inwestycja. Zgodnie z art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Skoro więc wstrzymano z urzędu wykonanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, a decyzję w przedmiocie jak niniejszy, tj. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości wydaje się po wydaniu decyzji ograniczającej sposób korzystania, to zdaniem Sądu należało również wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji.