II SA/Go 673/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V Spółka z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. V Spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], którą uchylono decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 17.600 zł. Wnosząc skargę, skarżąca Spółka nie uiściła wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżąca Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł - stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencję skierowano na adres wskazany w skardze. Powyższa przesyłka nie została podjęta przez skarżącą Spółkę w terminie, mimo dwukrotnego awizowania (w dniach 10 i 18 sierpnia 2016 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Jeżeli zatem pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. Sąd wezwał skarżącą Spółkę – do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżąca Spółka nie odebrała pomimo dwukrotnego awizowania (k. 22 akt sądowych). Zgodnie zaś z przepisem art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awiza), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego należało przyjąć, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, w dniu 24 sierpnia 2016 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej w dniu 10 sierpnia 2016 r. Wobec tego, ostatnim dniem na wykonanie wezwania Sądu był dzień 31 sierpnia 2016 r. Z ustaleń Sądu wynika, iż skarżąca Spółka nie wpłaciła w wyżej wymienionym terminie wymaganej kwoty (k. 24 akt sądowych). W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga V Spółka z o.o. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.