II SA/Go 674/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.H.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy wydania prawa jazdy postanawia I. odrzucić skargę, II. na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) zwrócić skarżącemu C.H.M. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. C.H.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], którą utrzymana w mocy została decyzja Starosty Powiatu z dnia [...] marca 2018 r. o odmowie wydania skarżącemu krajowego prawa jazdy kat. B. Skarga została podpisana przez O.B., działającą z upoważnienia. Jednocześnie na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota 200 zł uiszczona przez stronę skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2018 r. wezwano O.B. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem uznania, że skarżący występuje w niniejszym postępowaniu osobiście. Jednocześnie wezwano ją do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. mogących być pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście. Wezwanie powyższe zostało przesłane na adres podany w skardze i odebrane osobiście przez O.B. w dniu 25 września 2018 r. (k. 14 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, brak formalny skargi nie został usunięty. W związku z brakiem odpowiedzi O.B. na wezwanie z dnia 19 września 2018 r. (k. 13 akt sądowych) Sąd wezwał stronę skarżącą – C.H.M. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej. Wezwanie zostało wysłane na adres znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy. Mimo dwukrotnego awizowania (w dniu 30 października 2018 r. i 7 listopada 2018 r.) skarżący nie odebrał wezwania. Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2018 r. przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi uznano za skutecznie doręczoną z dniem 13 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak powinna również czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje między innymi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest niewątpliwie podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli pismo strony (skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec treści powyższych przepisów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2018 r. wezwano O.B. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie w terminie 7 dni pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem uznania, że skarżący występuje w niniejszym postępowaniu osobiście. Jednocześnie wezwano ją do wykazania, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. mogących być pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem przyjęcia, że skarżący działa w niniejszej sprawie osobiście. Wezwanie zostało przesłane na adres podany w skardze, tj.: O.B., ul. [...] i odebrane osobiście przez adresata w dniu 25 września 2018 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, brak formalny skargi nie został usunięty. W związku z brakiem odpowiedzi O.B. na wezwanie Sąd wezwał C.H.M. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej. Wezwanie zostało wysłane na adres znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy. Mimo dwukrotnego awizowania skarżący nie odebrał wezwania. Stosownie do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 13 listopada 2018 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 30 października 2018 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwań Sądu upłynął zatem bezskutecznie z dniem 20 listopada 2018 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić (pkt I postanowienia). O zwrocie skarżącemu wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II postanowienia).