II SA/Go 677/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić z urzędu od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. stronie skarżącej – J.C. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] października 2025 r. J.C., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej nr [...] z dnia [...] września 2025 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2025 r. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 20.000 zł. W dniu wniesienia skargi pełnomocnik J.C. uiścił na rachunek Sądu kwotę 200 zł tytułem "opłaty sądowej od skargi". Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, jak również do uzupełnienia w tym terminie wpisu sądowego od skargi o kwotę 400 zł - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały uznane, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.), za doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2026 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny oraz fiskalny skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się może wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga zaś, stosownie do dyspozycji art. 57 § 1 p.p.s.a. musi odpowiadać wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z wymogów pism procesowych, a dokładnie pierwszego pisma w sprawie, przewidzianym w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. jest konieczność wskazania m.in. numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku. Numer PESEL jest zatem obligatoryjnym elementem skargi jako pierwszego pisma w sprawie. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., w przypadku niezachowania warunków formalnych uniemożliwiających nadaniu pismu prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym odnoszącym się do skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., na mocy którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. W toku czynności wstępnych stwierdzono również brak należnego, pełnego wpisu, który na podstawie art. 230 p.p.s.a. pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi. Wysokość wpisu należnego od złożonej przez J.C. skargi została ustalona w oparciu o dyspozycję § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 535), zgodnie z którym wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – dla należności od 10.000 zł do 50.000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia uiszczonej tytułem wpisu od skargi kwoty 200 zł o kwotę 400 zł. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. W niniejszej sprawie wezwania do usunięcia braku formalnego oraz fiskalnego skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 stycznia 2026 r. w trybie uregulowanej w art. 73 p.p.s.a. fikcji doręczenia. Zgodnie z powołanym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Skierowana do pełnomocnika skarżącego przesyłka zawierająca m.in. wymienione wezwania, wobec braku możliwości doręczenia jej adresatowi przez operatora pocztowego, została złożona na okres czternastu dni w urzędzie pocztowym w Nysie, zaś zawiadomienie o tym fakcie (awizo) pozostawiono pod wskazanym w skardze adresem pełnomocnika skarżącego. Przesyłka ta została dwukrotnie awizowana, tj. 9 stycznia 2026 r. oraz 19 stycznia 2026 r. W dniu 27 stycznia 2026 r. placówka pocztowa zwróciła przesyłkę do nadawcy (Sądu), gdyż adresat nie podjął awizowanego pisma. W tej sytuacji, skoro pełnomocnik pomimo dwukrotnego awizowania, nie odebrał przesyłki z urzędu pocztowego, należało uznać przesyłkę za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza (art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a.), tj. w dniu 23 stycznia 2026 r. Oznacza to, że zakreślony w wezwaniach siedmiodniowy termin na usunięcie braku formalnego skargi oraz na uzupełnienie wpisu sądowego upłynął w niniejszej sprawie z dniem 30 stycznia 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona nie zastosowała się do wezwań Sądu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej przez stronę skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi kwoty 200 zł (pkt 2 sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.