II SA/Go 678/17

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-01-29

Skład orzekający: Adam Jutrzenka-Trzebiatowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu z powodu wadliwego awizowania przesyłki sądowej?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił skarżącej termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, uznając, że nieusunięcie braku nastąpiło bez jej winy. Wątpliwości co do prawidłowego sposobu awizowania przesyłki sądowej, które uniemożliwiły skarżącej odebranie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, zostały rozstrzygnięte na korzyść skarżącej.
Stan faktyczny
Skarżąca B.S. złożyła skargę na zarządzenie Wójta Gminy dotyczące zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły. Sąd odrzucił skargę z powodu braku formalnego (nieprzesłanie odpisu skargi). Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku, twierdząc, że nie otrzymała wezwania ani awiza, co uniemożliwiło jej odebranie przesyłki. Po postępowaniu wyjaśniającym, w tym reklamacji do Poczty Polskiej i wyjaśnień listonosza, sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi B.S. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej [...] postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) odrzucił skargę B.S. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej [...]. Postanowienie doręczono skarżącej 13 listopada 2017 r. Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. B.S. zwróciła się do tut. Sądu z wyjaśnieniem, iż nie otrzymała wezwania z dnia [...] września 2017 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza jej odpisu. W tej sprawie złożyła w Urzędzie Pocztowym reklamację. Do pisma dołączyła własnoręcznie podpisany odpis skargi, a także kserokopię reklamacji skierowanej do UP z dnia [...] listopada 2017 r., w której podnosi, że nie otrzymała przesyłki poleconej nr [...] ani awiz na nią. W wyniku przeprowadzenia przez Sąd postępowania wyjaśniającego co do charakteru ww. pisma, w dniu 18 grudnia 2017 r. skarżąca sprecyzowała, iż stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, natomiast jeżeli chodzi o rozpatrzenie przez Pocztę reklamacji, to do chwili obecnej nie otrzymała na nią odpowiedzi. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2017 r. tut. Sąd zwrócił się do Urzędu Pocztowego o podanie w jaki sposób rozpatrzono reklamację B.S. z dnia [...] listopada 2017 r., dotyczącą sposobu awizowania sądowej przesyłki poleconej nr [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2018r. Poczta Polska poinformowała o nieuwzględnieniu reklamacji skarżącej. W związku z treścią dołączonego do ww. pisma zawiadomienia z dnia [...] grudnia 2017 r. o załatwieniu skargi (reklamacji), zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r. tut. Sąd zwrócił się do Urzędu Pocztowego o nadesłanie pisemnych wyjaśnień listonoszy doręczających przesyłkę z dnia [...] września 2017 r. W nadesłanych przy piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. wyjaśnieniach wskazano, że dokonując pierwszego awiza przesyłki nr [...], z powodu nieobecności adresata w domu, w dniu 22 września 2017 r. listonosz pozostawił awizo w bramce ponieważ na płocie posesji nie ma skrzynki. Nie pozostawił awiza w skrzynce przydrożnej bo klienci mówią, że nie było się z poleconym pod drzwiami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie skarżąca podniosła, że o obowiązku uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi dowiedziała się dopiero w momencie otrzymania postanowienia tut. Sądu z dnia 8 listopada 2017r., czyli 13 listopada 2017r. Dnia 20 listopada 2017r. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, dołączając do niego własnoręcznie podpisany odpis skargi oraz kserokopię reklamacji z dnia [...] listopada 2017 r. skierowanej do UP, w której wskazała, że nie otrzymała przesyłki poleconej nr [...] ani żadnego awiza. Zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W tym miejscu należy wskazać, że w sprawie zachodzi nieścisłość pomiędzy wyjaśnieniami Poczty Polskiej udzielonymi na skutek reklamacji skarżącej z dnia [...] listopada 2017r., a stanem faktycznym wynikającym z akt sprawy. Na rewersie zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z dnia [...] września 2017 r., nr [...] widnieje adnotacja, że przesyłki nie doręczono w sposób określony w pkt 1, przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym w dniu 22 września 2017 r. umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Natomiast z udzielonych na skutek postępowania reklamacyjnego wyjaśnień listonosza z dnia [...] listopada 2017 r. wynika, że awizo pozostawiono w drzwiach bramki, przy czym jednoznacznie wskazano, że nie pozostawiono awiza w bramce ponieważ później klienci zarzucają listonoszowi, iż nie był z listem poleconym. W takim stanie rzeczy, przy braku możliwości jednoznacznego stwierdzenia sposobu awizowania przesyłki z dnia [...] września 2017 r., zaistniałe wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącej, uznając tym samym, iż nieusunięcie braku formalnego skargi nastąpiło bez jej winy. Biorąc pod uwagę powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło