II SA/Go 68/12

Dnia 29 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg G.R. i D.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a : odrzucić skargi. Decyzją z dnia [...] października 2011 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu wniosku G.R. i D.R. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdzającej nieważność wcześniejszej decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] oraz uchylającej decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] i umarzającej postępowanie organu pierwszej instancji. W terminie otwartym do zaskarżenia powyższej decyzji z dnia [...] października 2011 r. G.R. i D.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem SKO– skargi, w których podnieśli, iż doręczono im decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej, następnie w okresie od [...] stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r. otrzymali kilka decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanych w tej sprawie, każdą wydaną przez inny skład i zawierającą inne uzasadnienie i obecnie skarżący nie wiedzą, które rozstrzygnięcie jest właściwe. Skarżący podali, że czują się nękani niezrozumiałymi dla nich decyzjami Kolegium, tymczasem oni domagali się jedynie sprawiedliwego rozpatrzenia odwołania od nieprawidłowej ich zdaniem decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, odpisy zarządzenia zostały doręczone dnia 10 lutego 2012 r. (k. 45 i 46 akt sądowych). Odebrała je W.R. – matka D.R. i teściowa G.R.. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego. Kolejnym zarządzeniem z dnia 29 lutego 2012 r., z uwagi na niejednoznaczną treścią skargi z dnia 28 grudnia 2011 r., skarżący zostali wezwani do jej sprecyzowania poprzez wskazanie daty i numeru decyzji, na którą skarga została wniesiona oraz wskazanie organu, który wydał zaskarżoną decyzję w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. Nadto skarżący zostali poinformowani, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść na konkretnie wskazaną ostateczną (tzn. taką, od której nie przysługiwało odwołanie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) decyzję organu administracji publicznej, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (co wynika z treści art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargi nie można natomiast wnieść "ogólnie" w sprawie, celem skontrolowania przez Sąd całości dotychczasowego przebiegu sprawy. Skarżący zostali również poinformowani, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakwalifikowało ich pismo z dnia [...] grudnia 2011 r. jako skargę na decyzję z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] marca 2012 r. skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej oraz o umorzenie postępowania z powodu zaistniałego zdaniem skarżących upływu 3 letniego terminu do wydania takiej decyzji. Do pisma dołączyli doręczoną im kolejną wydaną w tej sprawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...], stwierdzającą nieważność wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skargi należało odrzucić. Z uwagi na brak jednoznacznej odpowiedzi skarżących na wezwanie zawarte w zarządzeniu z dnia 29 lutego 2012 r., zgodnie z rygorem nałożonym tym zarządzeniem, a także z uwagi na fakt, iż skarga z dnia 28 grudnia 2011 r. została wniesiona w terminie otwartym do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. nr [...], za pośrednictwem tego właśnie organu, Sąd przyjął, że przedmiotem skarg G.R. i D.R. z dnia [...] grudnia 2011 r. jest wspomniana wyżej decyzja Kolegium z [...] października 2011 r. nr [...]. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stosownie do treści art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru (k. 45 i 46 akt sądowych) wynika, iż odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały prawidłowo doręczone dnia 10 lutego 2012 roku, w trybie przewidzianym w art. 72 § 1 p..p.s.a., odebrała je matka i teściowa skarżących. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem bezskutecznie z dniem 17 lutego 2012 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z tego względu Sąd nie mógł rozpoznać sprawy pod względem merytorycznym. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Jedynie na marginesie, odnosząc się do wniosku skarżących o uchylenie decyzji Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], należy zwrócić uwagę, że po stwierdzeniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] (utrzymaną w mocy zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] października 2011 roku nr [...]) nieważności wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] powstał stan, w którym pozostała w obrocie prawnym decyzja Kolegium z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], uchylająca decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, którego uchylenia skarżący domagali się skierowanym do Sądu pismem z dnia [...] marca 2012 r. nie funkcjonuje więc obecnie w obrocie prawnym, co oznacza, że sprawa powinna zostać ponownie rozpatrzona przez organ pierwszej instancji. Odwołanie skarżących od powyższej decyzji Wójta Gminy zostało zatem w ostatecznym rozrachunku uwzględnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Niezależnie od powyższego przedmiotem skargi nie mogła być samoistnie powołana decyzja Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], albowiem jest to decyzja organu pierwszej instancji, zaś skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na decyzję wydaną w wyniku wyczerpania przez stronę środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji (tj. odwołania bądź wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), co wynika z treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. W praktyce oznacza to, że do sądu administracyjnego można skutecznie zaskarżyć decyzję wydaną przez organ odwoławczy a nie decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.