II SA/Go 684/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant referent Adam Janas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi E.Ś., J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r, nr [...] Burmistrz orzekł o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej P sp. z o.o., nr [...] na działce o numerze ewidencyjnym [...]. W wyniku odwołania złożonego przez P sp. z o.o. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że P sp. z o.o. złożyła wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Decyzja organu pierwszej instancji odmawiająca ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego została oparta o art. 61 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.; dalej - u.p.z.p.). W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wymienione przepisy dotyczą wymogów w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięć w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Nadto odmowa ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego z powołaniem się na zasady ładu przestrzennego określone w definicji tego pojęcia wynikającej z art. 2 pkt 1 u.p.z.p. jest niezgodna z prawem, gdyż z art. 56 u.p.z.p. wynika, że nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ pierwszej instancji winien więc wykazać, czy z przepisów odrębnych wynikają zakazy uniemożliwiające realizację inwestycji. Wskazano również, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji winien ustalić czy przedsięwzięcie objęte zamiarem inwestycyjnym zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem l Sygn. akt II SA/Go 684/09 przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyli E. i J.Ś. wnosząc o jej uchylenie w całości jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi wskazali, że w przypadku planowanej budowy stacji bazowej ich dom znajdzie się w polu jej oddziaływania, w związku z czym zostanie narażone zdrowie osób na stałe przebywających w silnym polu elektromagnetycznym. Zdaniem skarżących sąsiedztwo tego rodzaju urządzeń negatywnie wpływa na wartość pobliskich nieruchomości i wydając zgodę na realizację takiej inwestycji gminy muszą liczyć się z ryzykiem ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Wolą skarżących jest, by władze gminy wskazały wnioskodawcy inne miejsce pod planowaną inwestycję, na terenach niezamieszkałych. W skardze zakwestionowali również tryb wydania decyzji wskazując, iż planowana inwestycja nie stanowi inwestycji celu publicznego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji uznając podniesione przez skarżących zarzuty za niezasadne. Na rozprawie w dniu 11 lutego 2009 r. reprezentujący skarżących pełnomocnik - syna M.Ś., w obecności skarżących oświadczył, że cofa skargę. Cofnięcie skargi uzasadnił zmianą przepisów prawa i przekonaniem skarżących, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ pierwszej instancji ich argumenty zostaną wzięte pod uwagę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z analizy treści zaskarżonej decyzji, akt administracyjnych oraz stanowiska skarżących wynika, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek stwierdzenia Sygn. akt II SA/Go 684/09 niedopuszczalności cofnięcia skargi nie zachodzi. Z tych względów na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postępowanie umorzyć. Ponieważ cofnięcie skargi nastąpiło po rozpoczęciu posiedzenia, na które sprawa została skierowana skarżącym nie przysługuje zwrot połowy wpisu od skargi (art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).