II SA/Go 69/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przesłania odpisów akt postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej organ, Kolegium) utrzymało w mocy oznaczone jako "decyzja" postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odmowy przesłania wnioskodawcy [...] Sp. z o.o. w [...] uwierzytelnionych odpisów akt postępowania. Powyższe postanowienie wraz ze stosownym pouczeniem dotyczącym trybu i sposobu wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, zostało przesłane na adres podany we wniosku z dnia [...] lutego 2023 r. oraz w zażaleniu z dnia [...] marca 2023 r., tj.: [...] Sp. z o.o. w [...], ulica [...], [...] i po dwukrotnym awizowaniu w dniu 17 sierpnia 2023 r. przesyłka wróciła do organu jako nie podjęta w terminie. Pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym dnia [...] r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na ww. postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wobec wniesienia jej po upływie 30-dniowego terminu. Na podstawie zarządzenia z dnia 19 marca 2024 r. organ został wezwany przez Sąd o wyjaśnienie, w terminie 7 dni adnotacji sporządzonej na kopercie zwróconej (awizowanej) przesyłki z dnia [...] r., która brzmiała: "ponowne wysłanie - 21 listopada 2023 r.", w szczególności do podania, czy poza awizowaną przesyłką, organ dokonywał innych doręczeń zaskarżonego postanowienia, a jeżeli tak to do podania, czy doręczenie miało charakter informacyjny. W odpowiedzi na powyższe, organ w piśmie z dnia [...] r. podał, że poza adnotacją na kopercie nie dysponuje innym dowodem doręczenia przedmiotowej przesyłki oraz że nie dokonywał innych prób doręczenia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, a w tym, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Kolegium z dnia [...] r. zostało doręczone skarżącej Spółce za pośrednictwem Poczty Polskiej w trybie doręczenia zastępczego. Analiza akt administracyjnych przeprowadzona przez Sąd wykazała, że przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie organ wysłał na adres skarżącej Spółki: [...] Sp. z o.o., ulica [...], [...], który to adres został wskazany we wniosku inicjującym postępowanie administracyjne oraz w zażaleniu z [...] r. (jednocześnie jest to adres spółki ujawniony w KRS – k. 22 akt sądowych) i pod którym to adresem spółka odbierała wcześniej kierowaną do niej przez organ korespondencję (k. 4 akt administracyjnych). Jak wynika z adnotacji poczynionych przez doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, pierwszą próbę doręczenia przesyłki skarżącej spółce podjęto w dniu [...] r., a zawiadomienie o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej "[...]" pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu [...] r. Z uwagi na niepodjęcie jej w terminie przez adresata, przesyłka została zwrócona do organu. Instytucję doręczenia zastępczego korespondencji w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1000 ze zm., dalej jako k.p.a.). Zgodnie z treścią § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi w sposób wskazany w przepisach poprzedzających: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że doręczyciel wykonał prawidłowo wszystkie czynności, do jakich zobowiązywał go przywołany wyżej przepis. W świetle powyższego należy więc uznać, że zaskarżone postanowienie [...] r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej we wskazanym trybie w dniu [...] r. (piątek), a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] r. (niedziela). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. A zatem ostatecznie termin na wniesienie skargi upływał z dniem [...] r. (poniedziałek). Skarga została nadana na poczcie w dniu [...] r. (data stempla pocztowego), a więc znacznie po upływie terminu wyznaczonego przez art. 53 § 1 p.p.s.a. Na pytanie Sądu skierowane do organu, wobec adnotacji sporządzonej na kopercie zwróconej (awizowanej) przesyłki z dnia [...] r., która brzmiała: "ponowne wysłanie - 21 listopada 2023 r.", czy poza awizowaną przesyłką organ dokonywał innych doręczeń zaskarżonego postanowienia, a jeżeli tak to do podania, czy doręczenie miało charakter informacyjny, organ w piśmie z dnia [...]r. wyjaśnił, że poza adnotacją na kopercie nie dysponuje innym dowodem doręczenia przedmiotowej przesyłki oraz że nie dokonywał innych prób doręczenia zaskarżonego postanowienia. Mając na względzie powyższe wyjaśnienia i okoliczności faktyczne sprawy Sąd nie miał wątpliwości, że skarga Spółki złożona [...] r. została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jeżeli chodzi o wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo to może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., II GZ 82/12, LEX nr 1121172), zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2012 r., II FZ 109/12, LEX nr 1121093). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11, LEX nr 1120723), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 postanowienia.