II SA/Go 691/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-08-27

Skład orzekający: Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej informujące stronę o zakresie kompetencji organu i braku podstaw do rozpoznania wniosku, ponieważ nie stanowi on odwołania od decyzji, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu administracji informujące stronę o zakresie kompetencji i braku podstaw do rozpoznania wniosku, które nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony ani nie konkretyzuje jej uprawnień, nie stanowi aktu indywidualnego podlegającego kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. W związku z tym, skarga na takie pismo podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Strona zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z prośbą o wyjaśnienie przysługujących jej praw w związku z wcześniejszą decyzją SKO. SKO odpowiedziało pismem informującym o zakresie kompetencji kolegium i stwierdzającym, że pismo strony nie jest odwołaniem, a uzasadnienie decyzji zawiera niezbędne wyjaśnienia, dodając, że SKO nie zajmuje się poradnictwem prawnym. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) na to pismo SKO. SKO wniosło o odrzucenie skargi, uznając pismo za niepodlegające kontroli sądowoadministracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z prośbą o wyjaśnienie na piśmie o zakresie przysługujących jej praw w związku z decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] uchylającą decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na remont mieszkania i naprawy, i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] SKO poinformowało stronę o treści art. 1 i 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Kolegium stwierdziło w w/w piśmie, iż pismo strony nie jest odwołaniem od decyzji, zatem brak podstaw do rozpoznania wniosku strony. Jak podało SKO uzasadnienie decyzji zawiera niezbędne wyjaśnienia w sprawie. Dodatkowo Kolegium zaznaczyło, iż nie zajmuje się poradnictwem prawnym i wyjaśnianiem treści przepisów. D.B. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą między innymi na w/w pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, iż dotyczy ona aktu niepodlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania. Za dopuszczalną uznać można zaś tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy zaskarżone przez D.B. pismo z dnia [...] lipca 2013 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Wskazać należy, iż zaskarżone pismo stanowiło pismo informujące skarżącą o zakresie kompetencji Kolegium wynikającym z przepisów ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych ze wskazaniem, iż zakres żądania zawarty w piśmie strony z dnia [...] czerwca 2013 r. nie jest nim objęty, tym bardziej że pismo to nie stanowi odwołania od decyzji. Brak zatem podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone pismo Kolegium mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt4a - 7 p.p.s.a. Rozważyć zatem należało, czy zaskarżone pismo zaliczyć można do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a muszą spełniać kumulatywnie określone warunki, aby mogły podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Akty te lub czynności: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów. Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało co prawda skierowane do skarżącej, ale zauważyć należy, iż nie rozstrzyga ono w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego oraz nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło