II SA/Go 692/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz strony skarżącej R.G. kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2016 r., znak: [...] o skierowaniu R.G. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy. Na powyższą decyzję R.G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą został uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika oświadczył, iż cofa skargę w sprawie, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższej regulacji wynika, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i tym samym może wycofać wniesiony przez siebie środek zaskarżenia, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić. Zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu okoliczności takowe w niniejszej sprawie nie zachodzą. Jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy. Ponadto należy stwierdzić, iż wpis sądowy zgodnie z art. 230 p.p.s.a., jest opłatą sądową, pobieraną przy wszczęciu postępowania. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis sądowy stanowi swego rodzaju ekwiwalent za przeprowadzenie postępowania. Zasadą jest, że opłata ta nie podlega zwrotowi. Wyjątki od zasady zostały enumeratywnie wyliczone w art. 232 p.p.s.a. Podstawę prawną pobranego w niniejszej sprawie wpisu sądowego stanowił wskazany wyżej art. 230 § 1 p.p.s.a. Kwestia zwrotu z urzędu uiszczonego wpisu od skargi podlegającej odrzuceniu została uregulowana przez przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powołany powyżej przepis stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wpis od skargi jest opłatą za dokonanie przez sąd administracyjny kontroli administracji publicznej. Wynik tej kontroli jest odzwierciedlony w wyroku kończącym postępowanie. Jeśli do wydania wyroku nie dochodzi, gdyż postępowanie zostało umorzone na skutek cofnięcia skargi, to nie ma podstaw, by strona skarżąca ponosiła koszty kontroli, której nie było. Z uwagi na powyższe należało stwierdzić, że strona skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 200 złotych, a Sąd umorzył postępowanie z uwagi na cofnięcie skargi., a zatem należało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu od pisma cofniętego. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.