II SA/Go 7/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Protokolant Ewa Siudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2005 r. sprawy ze skargi W.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem [...] Wójt Gminy B. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie, przebudowie i nadbudowie budynku gospodarczego zlokalizowanego w B. na działce [...] na okres do rozstrzygnięcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zagadnienia prowadzenia robót budowlanych bez pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu podał, że postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostało wszczęte na wniosek W.L. z dnia [...]r. właściciela działki [...]. Jednocześnie organ wskazał, że inwestycja jest w trakcie realizacji samowolnej i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem nr [...] nakazał wstrzymać roboty budowlane prowadzone bez pozwolenia na budowę oraz zobowiązał inwestora do dostarczenia dokumentów w celu legalizacji samowoli budowlanej. Postanowienie Wójta Gminy B. zażalił pełnomocnik W.L. i zarzucił, że wydane zostało bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem art. 124 § 1 kpa poprzez brak określenia stron postępowania. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości. Organ I instancji wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO ) postanowieniem z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie [...]. W uzasadnieniu organ orzekający podał, że w związku z wystąpieniem zagadnienia wstępnego w sprawie dotyczącego rozstrzygnięcia kwestii samowoli budowlanej w odrębnym postępowaniu prowadzonym w stosunku do strony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], wynik rozstrzygnięcia będzie miał wpływ na niniejszą sprawę - o ustalenie warunków zabudowy. Stąd też zgodnie z art. 97 § 2 pkt 4 kpa prawidłowo organ zawiesił postępowanie w prowadzonej przez siebie sprawie. Nietrafny też jest zarzut braku określenia strony, bowiem strona została określona i wskazana także dla doręczenia postanowienia w rozdzielniku. W skardze do Sądu pełnomocnik skarżącego W.L., zaskarżając postanowienie SKO wniósł o: * stwierdzenie nieważności postanowienia "lub" z ostrożności * uchylenie postanowienia, bowiem wydane zostało z naruszeniem art. 124 § l kpa tj. wydane zostało bez podstawy prawnej oraz poprzez brak określenia stron postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ w swym postanowieniu wskazał art. 48 prawa budowlanego (tj. Dz. U. z 2000r., Nr 106, póz. 1126), a ten zawiera normę kompetencyjną dla "właściwego organu" w rozumieniu tej ustawy. Do kategorii "właściwych organów" nie zalicza się wójtów gmin, o czym mowa w art. 3 pkt 17 prawa budowlanego - są nimi organy administracji architektoniczne - budowlanej i nadzoru budowlanego stosownie do ich właściwości określonej w rozdziale 8. Są to starosta, wojewoda, powiatowy inspektor nadzoru budowlanego i wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Nie ma zatem mowy o Wójcie Gminy. Jednocześnie art. 124 § l kpa wskazuje jakie niezbędne elementy powinno zawierać postanowienie. W swym postanowieniu organ nie wskazał strony postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa. Nie można powoływać się na rozdzielnik dla doręczenia jako równoznaczne z określeniem strony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem skarga nie dotyczy istoty sprawy, a jedynie kwestii procesowej wstrzymania toku prowadzonego przez Wójta Gminy postępowania w innej sprawie z urzędu. Natomiast w sprawie nie występują inne strony poza W.L. i do niego jako adresata postanowienia było kierowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39 ust. l ustawy z dnia 7.VII.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999r., Nr 15, póz. 139 z późn. zm.) każda zmiana (za wyjątkiem z ust. 2 tego przepisu) zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzję tę (art. 40 ust. 3 cyt. ustawy) wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta i jest ona podstawą do wydania pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie w związku z samowolą budowlaną skarżącego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wydał postanowienie (k - 8 akt) o wstrzymaniu robót budowlanych oraz zobowiązał W. L. do przedłożenia dokumentów w tym zaświadczenia o zgodności realizowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie nosi datę [...]r., a z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy skarżący wystąpił [...]r. Zauważyć należy, iż art. 48 ustawy z 7.VII.1994r. prawo budowlane (tj. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) nie wymaga dla udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych uzyskania decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu. Organ nadzoru budowlanego w postępowaniu legalizującym samowolę budowlaną bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Wynik tych badań jest zatem równoznaczny z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu i nie ma potrzeby powtarzania tych działań. Stanowisko takie przyjęte jest w doktrynie (m. in. Zdzisław Kostka "Prawo budowlane" komentarz, wyd. ODDK Gdańsk 2005r. str. 128). A skoro tak, to wobec bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania z wniosku W.L. o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania Wójt Gminy B. winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania, a nie o jego zawieszeniu. Dodać należy, że zarzuty wobec postanowień organu I i II stopnia czynione przez pełnomocnika W.L. są oczywiście bezzasadne zarówno co do właściwości organu, jak i wymogów formalnych postanowienia w zakresie określenia strony tego postępowania. I w tym przedmiocie Sąd w całości podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Inne zatem wady, wykazane wyżej, są podstawą dla uchylenia zaskarżonego postanowienia i go poprzedzającego Wójta Gminy z [...] jako niezgodnego z prawem (art. 105 § 1 kpa). O powyższym orzeczono na mocy art. 145 § l pkt 1a ustawy z 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). O zwrocie kosztów skarżącemu Sąd nie orzekł wobec braku wniosku o ich przyznanie (art. 210 cyt. wyżej ustawy).